Textus Receptus Bibles
Parallel Bibles
| 5:1 | ανηρ δε τις ανανιας ονοματι συν σαπφειρη τη γυναικι αυτου επωλησεν κτημα |
| 5:2 | και ενοσφισατο απο της τιμης συνειδυιας και της γυναικος αυτου και ενεγκας μερος τι παρα τους ποδας των αποστολων εθηκεν |
| 5:3 | ειπεν δε πετρος ανανια δια τι επληρωσεν ο σατανας την καρδιαν σου ψευσασθαι σε το πνευμα το αγιον και νοσφισασθαι σε απο της τιμης του χωριου |
| 5:4 | ουχι μενον σοι εμενεν και πραθεν εν τη ση εξουσια υπηρχεν τι οτι εθου εν τη καρδια σου το πραγμα τουτο ουκ εψευσω ανθρωποις αλλα τω θεω |
| 5:5 | ακουων δε ο ανανιας τους λογους τουτους πεσων εξεψυξεν και εγενετο φοβος μεγας επι παντας τους ακουοντας ταυτα |
| 5:6 | ανασταντες δε οι νεωτεροι συνεστειλαν αυτον και εξενεγκαντες εθαψαν |
| 5:7 | εγενετο δε ως ωρων τριων διαστημα και η γυνη αυτου μη ειδυια το γεγονος εισηλθεν |
| 5:8 | απεκριθη δε αυτη ο πετρος ειπε μοι ει τοσουτου το χωριον απεδοσθε η δε ειπεν ναι τοσουτου |
| 5:9 | ο δε πετρος ειπεν προς αυτην τι οτι συνεφωνηθη υμιν πειρασαι το πνευμα κυριου ιδου οι ποδες των θαψαντων τον ανδρα σου επι τη θυρα και εξοισουσιν σε |
| 5:10 | επεσεν δε παραχρημα παρα τους ποδας αυτου και εξεψυξεν εισελθοντες δε οι νεανισκοι ευρον αυτην νεκραν και εξενεγκαντες εθαψαν προς τον ανδρα αυτης |
| 5:11 | και εγενετο φοβος μεγας εφ ολην την εκκλησιαν και επι παντας τους ακουοντας ταυτα |
| 5:12 | δια δε των χειρων των αποστολων εγινετο σημεια και τερατα εν τω λαω πολλα και ησαν ομοθυμαδον απαντες εν τη στοα σολομωντος |
| 5:13 | των δε λοιπων ουδεις ετολμα κολλασθαι αυτοις αλλ εμεγαλυνεν αυτους ο λαος |
| 5:14 | μαλλον δε προσετιθεντο πιστευοντες τω κυριω πληθη ανδρων τε και γυναικων |
| 5:15 | ωστε κατα τας πλατειας εκφερειν τους ασθενεις και τιθεναι επι κλινων και κραββατων ινα ερχομενου πετρου καν η σκια επισκιαση τινι αυτων |
| 5:16 | συνηρχετο δε και το πληθος των περιξ πολεων εις ιερουσαλημ φεροντες ασθενεις και οχλουμενους υπο πνευματων ακαθαρτων οιτινες εθεραπευοντο απαντες |
| 5:17 | αναστας δε ο αρχιερευς και παντες οι συν αυτω η ουσα αιρεσις των σαδδουκαιων επλησθησαν ζηλου |
| 5:18 | και επεβαλον τας χειρας αυτων επι τους αποστολους και εθεντο αυτους εν τηρησει δημοσια |
| 5:19 | αγγελος δε κυριου δια της νυκτος ηνοιξεν τας θυρας της φυλακης εξαγαγων τε αυτους ειπεν |
| 5:20 | πορευεσθε και σταθεντες λαλειτε εν τω ιερω τω λαω παντα τα ρηματα της ζωης ταυτης |
| 5:21 | ακουσαντες δε εισηλθον υπο τον ορθρον εις το ιερον και εδιδασκον παραγενομενος δε ο αρχιερευς και οι συν αυτω συνεκαλεσαν το συνεδριον και πασαν την γερουσιαν των υιων ισραηλ και απεστειλαν εις το δεσμωτηριον αχθηναι αυτους |
| 5:22 | οι δε υπηρεται παραγενομενοι ουχ ευρον αυτους εν τη φυλακη αναστρεψαντες δε απηγγειλαν |
| 5:23 | λεγοντες οτι το μεν δεσμωτηριον ευρομεν κεκλεισμενον εν παση ασφαλεια και τους φυλακας εστωτας προ των θυρων ανοιξαντες δε εσω ουδενα ευρομεν |
| 5:24 | ως δε ηκουσαν τους λογους τουτους ο τε ιερευς και ο στρατηγος του ιερου και οι αρχιερεις διηπορουν περι αυτων τι αν γενοιτο τουτο |
| 5:25 | παραγενομενος δε τις απηγγειλεν αυτοις οτι ιδου οι ανδρες ους εθεσθε εν τη φυλακη εισιν εν τω ιερω εστωτες και διδασκοντες τον λαον |
| 5:26 | τοτε απελθων ο στρατηγος συν τοις υπηρεταις ηγαγεν αυτους ου μετα βιας εφοβουντο γαρ τον λαον ινα μη λιθασθωσιν |
| 5:27 | αγαγοντες δε αυτους εστησαν εν τω συνεδριω και επηρωτησεν αυτους ο αρχιερευς |
| 5:28 | λεγων ου παραγγελια παρηγγειλαμεν υμιν μη διδασκειν επι τω ονοματι τουτω και ιδου πεπληρωκατε την ιερουσαλημ της διδαχης υμων και βουλεσθε επαγαγειν εφ ημας το αιμα του ανθρωπου τουτου |
| 5:29 | αποκριθεις δε πετρος και οι αποστολοι ειπον πειθαρχειν δει θεω μαλλον η ανθρωποις |
| 5:30 | ο θεος των πατερων ημων ηγειρεν ιησουν ον υμεις διεχειρισασθε κρεμασαντες επι ξυλου |
| 5:31 | τουτον ο θεος αρχηγον και σωτηρα υψωσεν τη δεξια αυτου δουναι μετανοιαν τω ισραηλ και αφεσιν αμαρτιων |
| 5:32 | και ημεις εσμεν αυτου μαρτυρες των ρηματων τουτων και το πνευμα δε το αγιον ο εδωκεν ο θεος τοις πειθαρχουσιν αυτω |
| 5:33 | οι δε ακουοντες διεπριοντο και εβουλευοντο ανελειν αυτους |
| 5:34 | αναστας δε τις εν τω συνεδριω φαρισαιος ονοματι γαμαλιηλ νομοδιδασκαλος τιμιος παντι τω λαω εκελευσεν εξω βραχυ τι τους αποστολους ποιησαι |
| 5:35 | ειπεν τε προς αυτους ανδρες ισραηλιται προσεχετε εαυτοις επι τοις ανθρωποις τουτοις τι μελλετε πρασσειν |
| 5:36 | προ γαρ τουτων των ημερων ανεστη θευδας λεγων ειναι τινα εαυτον ω προσεκληθη αριθμος ανδρων ωσει τετρακοσιων ος ανηρεθη και παντες οσοι επειθοντο αυτω διελυθησαν και εγενοντο εις ουδεν |
| 5:37 | μετα τουτον ανεστη ιουδας ο γαλιλαιος εν ταις ημεραις της απογραφης και απεστησεν λαον ικανον οπισω αυτου κακεινος απωλετο και παντες οσοι επειθοντο αυτω διεσκορπισθησαν |
| 5:38 | και τα νυν λεγω υμιν αποστητε απο των ανθρωπων τουτων και εασατε αυτους οτι εαν η εξ ανθρωπων η βουλη η το εργον τουτο καταλυθησεται |
| 5:39 | ει δε εκ θεου εστιν ου δυνασθε καταλυσαι αυτο μηποτε και θεομαχοι ευρεθητε |
| 5:40 | επεισθησαν δε αυτω και προσκαλεσαμενοι τους αποστολους δειραντες παρηγγειλαν μη λαλειν επι τω ονοματι του ιησου και απελυσαν αυτους |
| 5:41 | οι μεν ουν επορευοντο χαιροντες απο προσωπου του συνεδριου οτι υπερ του ονοματος του ιησου κατηξιωθησαν ατιμασθηναι |
| 5:42 | πασαν τε ημεραν εν τω ιερω και κατ οικον ουκ επαυοντο διδασκοντες και ευαγγελιζομενοι ιησουν τον χριστον |
| 5:1 | ανηρ δε τις ανανιας ονοματι συν σαπφειρη τη γυναικι αυτου επωλησεν κτημα |
| 5:2 | και ενοσφισατο απο της τιμης συνειδυιας και της γυναικος αυτου και ενεγκας μερος τι παρα τους ποδας των αποστολων εθηκεν |
| 5:3 | ειπεν δε πετρος ανανια δια τι επληρωσεν ο σατανας την καρδιαν σου ψευσασθαι σε το πνευμα το αγιον και νοσφισασθαι απο της τιμης του χωριου |
| 5:4 | ουχι μενον σοι εμενεν και πραθεν εν τη ση εξουσια υπηρχεν τι οτι εθου εν τη καρδια σου το πραγμα τουτο ουκ εψευσω ανθρωποις αλλα τω θεω |
| 5:5 | ακουων δε ανανιας τους λογους τουτους πεσων εξεψυξεν και εγενετο φοβος μεγας επι παντας τους ακουοντας ταυτα |
| 5:6 | ανασταντες δε οι νεωτεροι συνεστειλαν αυτον και εξενεγκαντες εθαψαν |
| 5:7 | εγενετο δε ως ωρων τριων διαστημα και η γυνη αυτου μη ειδυια το γεγονος εισηλθεν |
| 5:8 | απεκριθη δε αυτη ο πετρος ειπε μοι ει τοσουτου το χωριον απεδοσθε η δε ειπεν ναι τοσουτου |
| 5:9 | ο δε πετρος ειπεν προς αυτην τι οτι συνεφωνηθη υμιν πειρασαι το πνευμα κυριου ιδου οι ποδες των θαψαντων τον ανδρα σου επι τη θυρα και εξοισουσιν σε |
| 5:10 | επεσεν δε παραχρημα παρα τους ποδας αυτου και εξεψυξεν εισελθοντες δε οι νεανισκοι ευρον αυτην νεκραν και εξενεγκαντες εθαψαν προς τον ανδρα αυτης |
| 5:11 | και εγενετο φοβος μεγας εφ ολην την εκκλησιαν και επι παντας τους ακουοντας ταυτα |
| 5:12 | δια δε των χειρων των αποστολων εγενετο σημεια και τερατα εν τω λαω πολλα και ησαν ομοθυμαδον απαντες εν τη στοα σολομωντος |
| 5:13 | των δε λοιπων ουδεις ετολμα κολλασθαι αυτοις αλλ εμεγαλυνεν αυτους ο λαος |
| 5:14 | μαλλον δε προσετιθεντο πιστευοντες τω κυριω πληθη ανδρων τε και γυναικων |
| 5:15 | ωστε κατα τας πλατειας εκφερειν τους ασθενεις και τιθεναι επι κλινων και κραββατων ινα ερχομενου πετρου καν η σκια επισκιαση τινι αυτων |
| 5:16 | συνηρχετο δε και το πληθος των περιξ πολεων εις ιερουσαλημ φεροντες ασθενεις και οχλουμενους υπο πνευματων ακαθαρτων οιτινες εθεραπευοντο απαντες |
| 5:17 | αναστας δε ο αρχιερευς και παντες οι συν αυτω η ουσα αιρεσις των σαδδουκαιων επλησθησαν ζηλου |
| 5:18 | και επεβαλον τας χειρας αυτων επι τους αποστολους και εθεντο αυτους εν τηρησει δημοσια |
| 5:19 | αγγελος δε κυριου δια της νυκτος ηνοιξεν τας θυρας της φυλακης εξαγαγων τε αυτους ειπεν |
| 5:20 | πορευεσθε και σταθεντες λαλειτε εν τω ιερω τω λαω παντα τα ρηματα της ζωης ταυτης |
| 5:21 | ακουσαντες δε εισηλθον υπο τον ορθρον εις το ιερον και εδιδασκον παραγενομενος δε ο αρχιερευς και οι συν αυτω συνεκαλεσαν το συνεδριον και πασαν την γερουσιαν των υιων ισραηλ και απεστειλαν εις το δεσμωτηριον αχθηναι αυτους |
| 5:22 | οι δε υπηρεται παραγενομενοι ουχ ευρον αυτους εν τη φυλακη αναστρεψαντες δε απηγγειλαν |
| 5:23 | λεγοντες οτι το μεν δεσμωτηριον ευρομεν κεκλεισμενον εν παση ασφαλεια και τους φυλακας εξω εστωτας προ των θυρων ανοιξαντες δε εσω ουδενα ευρομεν |
| 5:24 | ως δε ηκουσαν τους λογους τουτους ο τε ιερευς και ο στρατηγος του ιερου και οι αρχιερεις διηπορουν περι αυτων τι αν γενοιτο τουτο |
| 5:25 | παραγενομενος δε τις απηγγειλεν αυτοις λεγων οτι ιδου οι ανδρες ους εθεσθε εν τη φυλακη εισιν εν τω ιερω εστωτες και διδασκοντες τον λαον |
| 5:26 | τοτε απελθων ο στρατηγος συν τοις υπηρεταις ηγαγεν αυτους ου μετα βιας εφοβουντο γαρ τον λαον ινα μη λιθασθωσιν |
| 5:27 | αγαγοντες δε αυτους εστησαν εν τω συνεδριω και επηρωτησεν αυτους ο αρχιερευς |
| 5:28 | λεγων ου παραγγελια παρηγγειλαμεν υμιν μη διδασκειν επι τω ονοματι τουτω και ιδου πεπληρωκατε την ιερουσαλημ της διδαχης υμων και βουλεσθε επαγαγειν εφ ημας το αιμα του ανθρωπου τουτου |
| 5:29 | αποκριθεις δε ο πετρος και οι αποστολοι ειπον πειθαρχειν δει θεω μαλλον η ανθρωποις |
| 5:30 | ο θεος των πατερων ημων ηγειρεν ιησουν ον υμεις διεχειρισασθε κρεμασαντες επι ξυλου |
| 5:31 | τουτον ο θεος αρχηγον και σωτηρα υψωσεν τη δεξια αυτου δουναι μετανοιαν τω ισραηλ και αφεσιν αμαρτιων |
| 5:32 | και ημεις εσμεν αυτου μαρτυρες των ρηματων τουτων και το πνευμα δε το αγιον ο εδωκεν ο θεος τοις πειθαρχουσιν αυτω |
| 5:33 | οι δε ακουσαντες διεπριοντο και εβουλευοντο ανελειν αυτους |
| 5:34 | αναστας δε τις εν τω συνεδριω φαρισαιος ονοματι γαμαλιηλ νομοδιδασκαλος τιμιος παντι τω λαω εκελευσεν εξω βραχυ τι τους αποστολους ποιησαι |
| 5:35 | ειπεν τε προς αυτους ανδρες ισραηλιται προσεχετε εαυτοις επι τοις ανθρωποις τουτοις τι μελλετε πρασσειν |
| 5:36 | προ γαρ τουτων των ημερων ανεστη θευδας λεγων ειναι τινα εαυτον ω προσεκολληθη αριθμος ανδρων ωσει τετρακοσιων ος ανηρεθη και παντες οσοι επειθοντο αυτω διελυθησαν και εγενοντο εις ουδεν |
| 5:37 | μετα τουτον ανεστη ιουδας ο γαλιλαιος εν ταις ημεραις της απογραφης και απεστησεν λαον ικανον οπισω αυτου κακεινος απωλετο και παντες οσοι επειθοντο αυτω διεσκορπισθησαν |
| 5:38 | και τα νυν λεγω υμιν αποστητε απο των ανθρωπων τουτων και εασατε αυτους οτι εαν η εξ ανθρωπων η βουλη αυτη η το εργον τουτο καταλυθησεται |
| 5:39 | ει δε εκ θεου εστιν ου δυνασθε καταλυσαι αυτο μηποτε και θεομαχοι ευρεθητε |
| 5:40 | επεισθησαν δε αυτω και προσκαλεσαμενοι τους αποστολους δειραντες παρηγγειλαν μη λαλειν επι τω ονοματι του ιησου και απελυσαν αυτους |
| 5:41 | οι μεν ουν επορευοντο χαιροντες απο προσωπου του συνεδριου οτι υπερ του ονοματος αυτου κατηξιωθησαν ατιμασθηναι |
| 5:42 | πασαν τε ημεραν εν τω ιερω και κατ οικον ουκ επαυοντο διδασκοντες και ευαγγελιζομενοι ιησουν τον χριστον |
| 5:1 | But a certain man named Ananias, together with Sapphira his wife, sold a possession. |
| 5:2 | And he kept back for himself from the price, his wife also being aware of it, and brought a certain part and placed it beside the feet of the apostles. |
| 5:3 | But Peter said, "Ananias, why has Satan filled your heart [for] you to lie to the Holy Spirit, and [for ]you to keep back for yourself from the price of the land? |
| 5:4 | While it remained unsold, did it not remain yours? And after it was sold, was it not in your control? Why have you purposed this thing in your heart? You have not lied to men but to God." |
| 5:5 | Then Ananias, hearing these words, fell down and died. And great fear came upon all those who heard of it. |
| 5:6 | And the young men rose up and covered him up, carried him out, and buried him. |
| 5:7 | And it happened about three hours later, that his wife, not knowing what had happened, came in. |
| 5:8 | And Peter said to her, "Tell me whether you sold the land for so much?"She said, "Yes, for so much." |
| 5:9 | Then Peter said to her, "Why is it that it was agreed by you to tempt the Spirit of the Lord? Behold, the feet of those who have buried your husband are at the door, and they shall carry you out [as well]." |
| 5:10 | Then immediately she fell down beside his feet and died. And the young men came in and found her dead, and carrying her out, buried her with her husband. |
| 5:11 | And great fear came to be on all the church and upon all those who were hearing these things. |
| 5:12 | Now by the hands of the apostles, many signs and wonders took place among the people. And they were all with one mind in Solomon's Porch. |
| 5:13 | But none of the rest dared join them, but the people were magnifying them. |
| 5:14 | And more than ever, believers were added to the Lord, multitudes of both men and women, |
| 5:15 | so that they were bringing the sick[ ]and placing them on couches and pallets, so that as Peter was passing by, at least his shadow might fall on some of them. |
| 5:16 | And also the multitude from the surrounding cities were coming together into Jerusalem, bringing the[ ]sick and those[ ]who were tormented by unclean spirits, who were all being healed. |
| 5:17 | Then the high priest rose up, and all those who were with him (which is the sect of the Sadducees), and they were filled with jealousy, |
| 5:18 | and laid their hands on the apostles and put them in the public custody. |
| 5:19 | But an angel of the Lord during the night opened the doors of the prison, and leading them out, he said, |
| 5:20 | "Go, stand in the temple and speak to the people all the words of this life." |
| 5:21 | And when they heard that, they entered the temple about daybreak and were teaching. Now when the high priest and those with him arrived, they called together the council, even all the elders of the sons of Israel, and sent to the prison for them to be brought. |
| 5:22 | But when the attendants arrived, and did not find them in the jail, they returned and announced, |
| 5:23 | saying, "Indeed we found the prison shut in all security, and the guards standing before the doors; but when we opened them, we found no one [inside]!" |
| 5:24 | Now when they heard these words, both the high priest and the captain of the temple, and the chief priests, they were greatly perplexed about them, as to what would come of this. |
| 5:25 | So one came and reported to them, [saying], "Behold, the men whom you put in jail are standing in the temple and teaching the people!" |
| 5:26 | Then the captain went with the officers and brought them without violence, for they were afraid of the people, lest they be stoned. |
| 5:27 | And they brought them, and set them before the council. And the high priest asked them, |
| 5:28 | saying, "Did we not give you strict orders not to continue teaching in this name? And behold, you have filled Jerusalem with your teaching, and you want to bring on us the blood of this Man!" |
| 5:29 | But Peter and the apostles answered, and said: "We must obey God rather than men. |
| 5:30 | The God of our fathers raised up Jesus, whom you murdered by hanging upon a cross. |
| 5:31 | Him God has exalted to His right hand as Prince and Savior, to give repentance to Israel and forgiveness of sins. |
| 5:32 | And we are His witnesses of these words, and so also is the Holy Spirit whom God has given to those who obey Him." |
| 5:33 | But when they heard this, they were infuriated and were resolving to kill them. |
| 5:34 | Then someone in the council stood up, a Pharisee named Gamaliel, a teacher of the law held in honor by all the people, and commanded them to put the apostles outside for a short time. |
| 5:35 | And he said to them: "Men of Israel, take heed to yourselves to these men, as to what you are about to do. |
| 5:36 | For before these days, Theudas rose up, claiming himself to be someone, to whom was joined a number of men, about four hundred. He was slain, and all who obeyed him were scattered and came to nothing. |
| 5:37 | After this arose Judas the Galilean, in the days of the census, and caused considerable number of people after him to revolt. He too perished, and as many as were persuaded by him were scattered. |
| 5:38 | And now I say to you, keep away from these men and let them alone; for if the counsel or this work is of men, it will come to nothing; |
| 5:39 | but if it is of God, you cannot overthrow it-lest you even be found fighting against God." |
| 5:40 | And they were persuaded by him, and when they called the apostles and beaten them, they commanded that they should not speak in the name of Jesus, and released them. |
| 5:41 | Then they departed from the presence of the council, rejoicing because they were counted worthy to be dishonored on behalf of the name of Jesus. |
| 5:42 | And daily in the temple, and from house to house, they did not cease teaching and proclaiming the gospel of Jesus the Christ. |
The King James Version 2016 Edition is copyright © 2016 by Textus Receptus PTY. LTD.
Used by permission. All rights reserved. Further details
Green's Literal Translation (LITV). Copyright 1993 by Jay P. Green Sr.
All rights reserved. Jay P. Green Sr., Lafayette, IN. U.S.A. 47903.
Permission to non-commercially distribute freely