Textus Receptus Bibles
Parallel Bibles
| 20:1 | μετα δε το παυσασθαι τον θορυβον προσκαλεσαμενος ο παυλος τους μαθητας και ασπασαμενος εξηλθεν πορευθηναι εις την μακεδονιαν |
| 20:2 | διελθων δε τα μερη εκεινα και παρακαλεσας αυτους λογω πολλω ηλθεν εις την ελλαδα |
| 20:3 | ποιησας τε μηνας τρεις γενομενης αυτω επιβουλης υπο των ιουδαιων μελλοντι αναγεσθαι εις την συριαν εγενετο γνωμη του υποστρεφειν δια μακεδονιας |
| 20:4 | συνειπετο δε αυτω αχρι της ασιας σωπατρος βεροιαιος θεσσαλονικεων δε αρισταρχος και σεκουνδος και γαιος δερβαιος και τιμοθεος ασιανοι δε τυχικος και τροφιμος |
| 20:5 | ουτοι προσελθοντες εμενον ημας εν τρωαδι |
| 20:6 | ημεις δε εξεπλευσαμεν μετα τας ημερας των αζυμων απο φιλιππων και ηλθομεν προς αυτους εις την τρωαδα αχρι ημερων πεντε ου διετριψαμεν ημερας επτα |
| 20:7 | εν δε τη μια των σαββατων συνηγμενων των μαθητων κλασαι αρτον ο παυλος διελεγετο αυτοις μελλων εξιεναι τη επαυριον παρετεινεν τε τον λογον μεχρι μεσονυκτιου |
| 20:8 | ησαν δε λαμπαδες ικαναι εν τω υπερωω ου ημεν συνηγμενοι |
| 20:9 | καθημενος δε τις νεανιας ονοματι ευτυχος επι της θυριδος καταφερομενος υπνω βαθει διαλεγομενου του παυλου επι πλειον κατενεχθεις απο του υπνου επεσεν απο του τριστεγου κατω και ηρθη νεκρος |
| 20:10 | καταβας δε ο παυλος επεπεσεν αυτω και συμπεριλαβων ειπεν μη θορυβεισθε η γαρ ψυχη αυτου εν αυτω εστιν |
| 20:11 | αναβας δε και κλασας αρτον και γευσαμενος εφ ικανον τε ομιλησας αχρις αυγης ουτως εξηλθεν |
| 20:12 | ηγαγον δε τον παιδα ζωντα και παρεκληθησαν ου μετριως |
| 20:13 | ημεις δε προσελθοντες επι το πλοιον ανηχθημεν εις την ασσον εκειθεν μελλοντες αναλαμβανειν τον παυλον ουτως γαρ ην διατεταγμενος μελλων αυτος πεζευειν |
| 20:14 | ως δε συνεβαλεν ημιν εις την ασσον αναλαβοντες αυτον ηλθομεν εις μιτυληνην |
| 20:15 | κακειθεν αποπλευσαντες τη επιουση κατηντησαμεν αντικρυ χιου τη δε ετερα παρεβαλομεν εις σαμον και μειναντες εν τρωγυλλιω τη εχομενη ηλθομεν εις μιλητον |
| 20:16 | εκρινεν γαρ ο παυλος παραπλευσαι την εφεσον οπως μη γενηται αυτω χρονοτριβησαι εν τη ασια εσπευδεν γαρ ει δυνατον ην αυτω την ημεραν της πεντηκοστης γενεσθαι εις ιεροσολυμα |
| 20:17 | απο δε της μιλητου πεμψας εις εφεσον μετεκαλεσατο τους πρεσβυτερους της εκκλησιας |
| 20:18 | ως δε παρεγενοντο προς αυτον ειπεν αυτοις υμεις επιστασθε απο πρωτης ημερας αφ ης επεβην εις την ασιαν πως μεθ υμων τον παντα χρονον εγενομην |
| 20:19 | δουλευων τω κυριω μετα πασης ταπεινοφροσυνης και πολλων δακρυων και πειρασμων των συμβαντων μοι εν ταις επιβουλαις των ιουδαιων |
| 20:20 | ως ουδεν υπεστειλαμην των συμφεροντων του μη αναγγειλαι υμιν και διδαξαι υμας δημοσια και κατ οικους |
| 20:21 | διαμαρτυρομενος ιουδαιοις τε και ελλησιν την εις τον θεον μετανοιαν και πιστιν την εις τον κυριον ημων ιησουν |
| 20:22 | και νυν ιδου εγω δεδεμενος τω πνευματι πορευομαι εις ιερουσαλημ τα εν αυτη συναντησοντα μοι μη ειδως |
| 20:23 | πλην οτι το πνευμα το αγιον κατα πολιν διαμαρτυρεται λεγον οτι δεσμα με και θλιψεις μενουσιν |
| 20:24 | αλλ ουδενος λογον ποιουμαι ουδε εχω την ψυχην μου τιμιαν εμαυτω ως τελειωσαι τον δρομον μου μετα χαρας και την διακονιαν ην ελαβον παρα του κυριου ιησου διαμαρτυρασθαι το ευαγγελιον της χαριτος του θεου |
| 20:25 | και νυν ιδου εγω οιδα οτι ουκετι οψεσθε το προσωπον μου υμεις παντες εν οις διηλθον κηρυσσων την βασιλειαν του θεου |
| 20:26 | διοτι μαρτυρομαι υμιν εν τη σημερον ημερα οτι καθαρος εγω απο του αιματος παντων |
| 20:27 | ου γαρ υπεστειλαμην του μη αναγγειλαι υμιν πασαν την βουλην του θεου |
| 20:28 | προσεχετε ουν εαυτοις και παντι τω ποιμνιω εν ω υμας το πνευμα το αγιον εθετο επισκοπους ποιμαινειν την εκκλησιαν του κυριου και θεου ην περιεποιησατο δια του ιδιου αιματος |
| 20:29 | εγω γαρ οιδα τουτο οτι εισελευσονται μετα την αφιξιν μου λυκοι βαρεις εις υμας μη φειδομενοι του ποιμνιου |
| 20:30 | και εξ υμων αυτων αναστησονται ανδρες λαλουντες διεστραμμενα του αποσπαν τους μαθητας οπισω αυτων |
| 20:31 | διο γρηγορειτε μνημονευοντες οτι τριετιαν νυκτα και ημεραν ουκ επαυσαμην μετα δακρυων νουθετων ενα εκαστον |
| 20:32 | και τα νυν παρατιθεμαι υμας αδελφοι τω θεω και τω λογω της χαριτος αυτου τω δυναμενω εποικοδομησαι και δουναι υμιν κληρονομιαν εν τοις ηγιασμενοις πασιν |
| 20:33 | αργυριου η χρυσιου η ιματισμου ουδενος επεθυμησα |
| 20:34 | αυτοι γινωσκετε οτι ταις χρειαις μου και τοις ουσιν μετ εμου υπηρετησαν αι χειρες αυται |
| 20:35 | παντα υπεδειξα υμιν οτι ουτως κοπιωντας δει αντιλαμβανεσθαι των ασθενουντων μνημονευειν τε των λογων του κυριου ιησου οτι αυτος ειπεν μακαριον εστιν μαλλον διδοναι η λαμβανειν |
| 20:36 | και ταυτα ειπων θεις τα γονατα αυτου συν πασιν αυτοις προσηυξατο |
| 20:37 | ικανος δε εγενετο κλαυθμος παντων και επιπεσοντες επι τον τραχηλον του παυλου κατεφιλουν αυτον |
| 20:38 | οδυνωμενοι μαλιστα επι τω λογω ω ειρηκει οτι ουκετι μελλουσιν το προσωπον αυτου θεωρειν προεπεμπον δε αυτον εις το πλοιον |
| 20:1 | μετα δε το παυσασθαι τον θορυβον προσκαλεσαμενος ο παυλος τους μαθητας και ασπασαμενος εξηλθεν πορευθηναι εις την μακεδονιαν |
| 20:2 | διελθων δε τα μερη εκεινα και παρακαλεσας αυτους λογω πολλω ηλθεν εις την ελλαδα |
| 20:3 | ποιησας τε μηνας τρεις γενομενης αυτω επιβουλης υπο των ιουδαιων μελλοντι αναγεσθαι εις την συριαν εγενετο γνωμη του υποστρεφειν δια μακεδονιας |
| 20:4 | συνειπετο δε αυτω αχρι της ασιας σωπατρος βεροιαιος θεσσαλονικεων δε αρισταρχος και σεκουνδος και γαιος δερβαιος και τιμοθεος ασιανοι δε τυχικος και τροφιμος |
| 20:5 | ουτοι προελθοντες εμενον ημας εν τρωαδι |
| 20:6 | ημεις δε εξεπλευσαμεν μετα τας ημερας των αζυμων απο φιλιππων και ηλθομεν προς αυτους εις την τρωαδα αχρις ημερων πεντε ου διετριψαμεν ημερας επτα |
| 20:7 | εν δε τη μια των σαββατων συνηγμενων των μαθητων του κλασαι αρτον ο παυλος διελεγετο αυτοις μελλων εξιεναι τη επαυριον παρετεινεν τε τον λογον μεχρι μεσονυκτιου |
| 20:8 | ησαν δε λαμπαδες ικαναι εν τω υπερωω ου ησαν συνηγμενοι |
| 20:9 | καθημενος δε τις νεανιας ονοματι ευτυχος επι της θυριδος καταφερομενος υπνω βαθει διαλεγομενου του παυλου επι πλειον κατενεχθεις απο του υπνου επεσεν απο του τριστεγου κατω και ηρθη νεκρος |
| 20:10 | καταβας δε ο παυλος επεπεσεν αυτω και συμπεριλαβων ειπεν μη θορυβεισθε η γαρ ψυχη αυτου εν αυτω εστιν |
| 20:11 | αναβας δε και κλασας αρτον και γευσαμενος εφ ικανον τε ομιλησας αχρις αυγης ουτως εξηλθεν |
| 20:12 | ηγαγον δε τον παιδα ζωντα και παρεκληθησαν ου μετριως |
| 20:13 | ημεις δε προελθοντες επι το πλοιον ανηχθημεν εις την ασσον εκειθεν μελλοντες αναλαμβανειν τον παυλον ουτως γαρ ην διατεταγμενος μελλων αυτος πεζευειν |
| 20:14 | ως δε συνεβαλεν ημιν εις την ασσον αναλαβοντες αυτον ηλθομεν εις μιτυληνην |
| 20:15 | κακειθεν αποπλευσαντες τη επιουση κατηντησαμεν αντικρυ χιου τη δε ετερα παρεβαλομεν εις σαμον και μειναντες εν τρωγυλλιω τη εχομενη ηλθομεν εις μιλητον |
| 20:16 | εκρινεν γαρ ο παυλος παραπλευσαι την εφεσον οπως μη γενηται αυτω χρονοτριβησαι εν τη ασια εσπευδεν γαρ ει δυνατον ην αυτω την ημεραν της πεντηκοστης γενεσθαι εις ιεροσολυμα |
| 20:17 | απο δε της μιλητου πεμψας εις εφεσον μετεκαλεσατο τους πρεσβυτερους της εκκλησιας |
| 20:18 | ως δε παρεγενοντο προς αυτον ειπεν αυτοις υμεις επιστασθε απο πρωτης ημερας αφ ης επεβην εις την ασιαν πως μεθ υμων τον παντα χρονον εγενομην |
| 20:19 | δουλευων τω κυριω μετα πασης ταπεινοφροσυνης και πολλων δακρυων και πειρασμων των συμβαντων μοι εν ταις επιβουλαις των ιουδαιων |
| 20:20 | ως ουδεν υπεστειλαμην των συμφεροντων του μη αναγγειλαι υμιν και διδαξαι υμας δημοσια και κατ οικους |
| 20:21 | διαμαρτυρομενος ιουδαιοις τε και ελλησιν την εις τον θεον μετανοιαν και πιστιν την εις τον κυριον ημων ιησουν χριστον |
| 20:22 | και νυν ιδου εγω δεδεμενος τω πνευματι πορευομαι εις ιερουσαλημ τα εν αυτη συναντησοντα μοι μη ειδως |
| 20:23 | πλην οτι το πνευμα το αγιον κατα πολιν διαμαρτυρεται λεγον οτι δεσμα με και θλιψεις μενουσιν |
| 20:24 | αλλ ουδενος λογον ποιουμαι ουδε εχω την ψυχην μου τιμιαν εμαυτω ως τελειωσαι τον δρομον μου μετα χαρας και την διακονιαν ην ελαβον παρα του κυριου ιησου διαμαρτυρασθαι το ευαγγελιον της χαριτος του θεου |
| 20:25 | και νυν ιδου εγω οιδα οτι ουκετι οψεσθε το προσωπον μου υμεις παντες εν οις διηλθον κηρυσσων την βασιλειαν του θεου |
| 20:26 | διο μαρτυρομαι υμιν εν τη σημερον ημερα οτι καθαρος εγω απο του αιματος παντων |
| 20:27 | ου γαρ υπεστειλαμην του μη αναγγειλαι υμιν πασαν την βουλην του θεου |
| 20:28 | προσεχετε ουν εαυτοις και παντι τω ποιμνιω εν ω υμας το πνευμα το αγιον εθετο επισκοπους ποιμαινειν την εκκλησιαν του θεου ην περιεποιησατο δια του ιδιου αιματος |
| 20:29 | εγω γαρ οιδα τουτο οτι εισελευσονται μετα την αφιξιν μου λυκοι βαρεις εις υμας μη φειδομενοι του ποιμνιου |
| 20:30 | και εξ υμων αυτων αναστησονται ανδρες λαλουντες διεστραμμενα του αποσπαν τους μαθητας οπισω αυτων |
| 20:31 | διο γρηγορειτε μνημονευοντες οτι τριετιαν νυκτα και ημεραν ουκ επαυσαμην μετα δακρυων νουθετων ενα εκαστον |
| 20:32 | και τανυν παρατιθεμαι υμας αδελφοι τω θεω και τω λογω της χαριτος αυτου τω δυναμενω εποικοδομησαι και δουναι υμιν κληρονομιαν εν τοις ηγιασμενοις πασιν |
| 20:33 | αργυριου η χρυσιου η ιματισμου ουδενος επεθυμησα |
| 20:34 | αυτοι δε γινωσκετε οτι ταις χρειαις μου και τοις ουσιν μετ εμου υπηρετησαν αι χειρες αυται |
| 20:35 | παντα υπεδειξα υμιν οτι ουτως κοπιωντας δει αντιλαμβανεσθαι των ασθενουντων μνημονευειν τε των λογων του κυριου ιησου οτι αυτος ειπεν μακαριον εστιν διδοναι μαλλον η λαμβανειν |
| 20:36 | και ταυτα ειπων θεις τα γονατα αυτου συν πασιν αυτοις προσηυξατο |
| 20:37 | ικανος δε εγενετο κλαυθμος παντων και επιπεσοντες επι τον τραχηλον του παυλου κατεφιλουν αυτον |
| 20:38 | οδυνωμενοι μαλιστα επι τω λογω ω ειρηκει οτι ουκετι μελλουσιν το προσωπον αυτου θεωρειν προεπεμπον δε αυτον εις το πλοιον |
| 20:1 | Now after the disturbance had ceased, Paul, summoning the disciples and greeting them, went away to go to Macedonia. |
| 20:2 | And going through those parts, and encouraging them with many words, he came to Greece |
| 20:3 | and spent three months [there]. And as a plot by the Jews developed against him, as he was to put to sea for Syria, a decision came about to return through Macedonia. |
| 20:4 | And Sopater, a Berean, was accompanying him to Asia-also Aristarchus of the Thessalonians, and Secundus, and Gaius of Derbe, and Timothy, and Tychicus and Trophimus, [the] Asians. |
| 20:5 | These [men], having gone ahead, were waiting for us in Troas. |
| 20:6 | And we sailed away after the Days of Unleavened Bread, from Philippi, and we came to them in Troas within five days, where we spent seven days. |
| 20:7 | Now on the first [day] of the week, the disciples being assembled to break bread, Paul was discussing with them, being about to leave on the next day, and extended his message until midnight. |
| 20:8 | And there were a considerable number of lamps in the upper room where we were assembled. |
| 20:9 | And a certain young man named Eutychus sat in the window, being overwhelmed by a deep sleep. While Paul was speaking for a while longer, having been overwhelmed by sleep, he fell down from the third story and was taken up dead. |
| 20:10 | But Paul, going down, fell upon him, and embracing him said, "Do not be troubled, for his life is in him." |
| 20:11 | And going up and breaking bread and eating, and talking for a considerable time, until daybreak, thus he departed. |
| 20:12 | And they brought the boy living, and they were encouraged greatly. |
| 20:13 | Now we, having gone ahead on the ship, put to sea for Assos, from there intending to take Paul on board; for thus it had been arranged, since he intended to go on foot. |
| 20:14 | And when he met us at Assos, having taken him aboard, we came to Mitylene. |
| 20:15 | And having sailing away from there, on the next day we arrived opposite Chios. The following day we approached to Samos and remained in Trogyllium. The following day we came to Miletus. |
| 20:16 | For Paul had decided to sail past Ephesus, in order that it might not happen to him to spend time in Asia; for he was hurrying, if it was possible for him to be in Jerusalem [on] the Day of Pentecost. |
| 20:17 | Now from Miletus, having sent to Ephesus, he summoned the elders of the church. |
| 20:18 | And when they were present with him, he said to them: "You know from the first day which I arrived in Asia, how I was with you the whole time, |
| 20:19 | serving the Lord with all humility, and many tears and trials which happened to me by the plots of the Jews; |
| 20:20 | how I kept back nothing that was profitable, but declared it to you, teaching you publicly and from house to house, |
| 20:21 | solemnly bearing witness to both Jews and to Greeks, the repentance toward God and faith toward our Lord Jesus. |
| 20:22 | And now behold, I, having been bound in the spirit, am going to Jerusalem, not knowing the things that will happen to me there, |
| 20:23 | except that the Holy Spirit in every city is solemnly bearing witness, saying that bonds and tribulations are waiting for me. |
| 20:24 | But I count myself as nothing; nor do I regard my life as valuable to myself, so that I may complete my course with joy, and the ministry which I received from the Lord Jesus, to bear solemn testimony to the gospel of the grace of God. |
| 20:25 | And now behold, now I know that you all, among whom I have passed through preaching the kingdom of God, will no longer see my face. |
| 20:26 | Therefore I testify to you this very day, that I am innocent of all blood. |
| 20:27 | For I did not draw back from declaring to you the whole counsel of God. |
| 20:28 | Therefore take heed to yourselves and to all the flock, in which the Holy Spirit placed you [as ]overseers, to shepherd the church of the Lord, and of God, which He purchased with His own blood. |
| 20:29 | For I know this, that savage wolves will come in after my departure, not sparing the flock. |
| 20:30 | Also from among you yourselves will arise men speaking things having been distorted, [in order] to draw away the disciples after them. |
| 20:31 | Therefore be alert, remembering that for three years, night and day I did not cease, with tears, exhorting each one. |
| 20:32 | So for the present, I entrust you, brothers, to God and to the word of His grace, which is able to build you up and give you an inheritance among all those who have been sanctified. |
| 20:33 | I have desired the silver or gold or clothes of no one. |
| 20:34 | You yourselves know that these hands rendered service to my needs, and those who were with me. |
| 20:35 | By all things I have shown you, that thus laboring it is necessary to help [those] being weak, and to remember the words of the Lord Jesus, that He said, 'It is more blessed to give than to receive.' " |
| 20:36 | And having said these things, he knelt down, together with them all, and prayed. |
| 20:37 | And there was considerable weeping by all, and falling on Paul's neck, they kissed him, |
| 20:38 | feeling pain most of all for the words which he said, that they were about to see his face no more. And they accompanied him to the ship. |
The King James Version 2016 Edition is copyright © 2016 by Textus Receptus PTY. LTD.
Used by permission. All rights reserved. Further details
Green's Literal Translation (LITV). Copyright 1993 by Jay P. Green Sr.
All rights reserved. Jay P. Green Sr., Lafayette, IN. U.S.A. 47903.
Permission to non-commercially distribute freely