Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Acts - Chapter: 27


27:1	ως δε εκριθη του αποπλειν ημας εις την ιταλιαν παρεδιδουν τον τε παυλον και τινας ετερους δεσμωτας εκατονταρχη ονοματι ιουλιω σπειρης σεβαστης
27:2	επιβαντες δε πλοιω αδραμυττηνω μελλοντες πλειν τους κατα την ασιαν τοπους ανηχθημεν οντος συν ημιν αρισταρχου μακεδονος θεσσαλονικεως
27:3	τη τε ετερα κατηχθημεν εις σιδωνα φιλανθρωπως τε ο ιουλιος τω παυλω χρησαμενος επετρεψεν προς τους φιλους πορευθεντα επιμελειας τυχειν
27:4	κακειθεν αναχθεντες υπεπλευσαμεν την κυπρον δια το τους ανεμους ειναι εναντιους
27:5	το τε πελαγος το κατα την κιλικιαν και παμφυλιαν διαπλευσαντες κατηλθομεν εις μυρα της λυκιας
27:6	κακει ευρων ο εκατονταρχος πλοιον αλεξανδρινον πλεον εις την ιταλιαν ενεβιβασεν ημας εις αυτο
27:7	εν ικαναις δε ημεραις βραδυπλοουντες και μολις γενομενοι κατα την κνιδον μη προσεωντος ημας του ανεμου υπεπλευσαμεν την κρητην κατα σαλμωνην
27:8	μολις τε παραλεγομενοι αυτην ηλθομεν εις τοπον τινα καλουμενον καλους λιμενας ω εγγυς ην πολις λασαια
27:9	ικανου δε χρονου διαγενομενου και οντος ηδη επισφαλους του πλοος δια το και την νηστειαν ηδη παρεληλυθεναι παρηνει ο παυλος
27:10	λεγων αυτοις ανδρες θεωρω οτι μετα υβρεως και πολλης ζημιας ου μονον του φορτιου και του πλοιου αλλα και των ψυχων ημων μελλειν εσεσθαι τον πλουν
27:11	ο δε εκατονταρχης τω κυβερνητη και τω ναυκληρω επειθετο μαλλον η τοις υπο του παυλου λεγομενοις
27:12	ανευθετου δε του λιμενος υπαρχοντος προς παραχειμασιαν οι πλειους εθεντο βουλην αναχθηναι κακειθεν ει πως δυναιντο καταντησαντες εις φοινικα παραχειμασαι λιμενα της κρητης βλεποντα κατα λιβα και κατα χωρον
27:13	υποπνευσαντος δε νοτου δοξαντες της προθεσεως κεκρατηκεναι αραντες ασσον παρελεγοντο την κρητην
27:14	μετ ου πολυ δε εβαλεν κατ αυτης ανεμος τυφωνικος ο καλουμενος ευροκλυδων
27:15	συναρπασθεντος δε του πλοιου και μη δυναμενου αντοφθαλμειν τω ανεμω επιδοντες εφερομεθα
27:16	νησιον δε τι υποδραμοντες καλουμενον κλαυδην μολις ισχυσαμεν περικρατεις γενεσθαι της σκαφης
27:17	ην αραντες βοηθειαις εχρωντο υποζωννυντες το πλοιον φοβουμενοι τε μη εις την συρτην εκπεσωσιν χαλασαντες το σκευος ουτως εφεροντο
27:18	σφοδρως δε χειμαζομενων ημων τη εξης εκβολην εποιουντο
27:19	και τη τριτη αυτοχειρες την σκευην του πλοιου ερριψαμεν
27:20	μητε δε ηλιου μητε αστρων επιφαινοντων επι πλειονας ημερας χειμωνος τε ουκ ολιγου επικειμενου λοιπον περιηρειτο πασα ελπις του σωζεσθαι ημας
27:21	πολλης δε ασιτιας υπαρχουσης τοτε σταθεις ο παυλος εν μεσω αυτων ειπεν εδει μεν ω ανδρες πειθαρχησαντας μοι μη αναγεσθαι απο της κρητης κερδησαι τε την υβριν ταυτην και την ζημιαν
27:22	και τα νυν παραινω υμας ευθυμειν αποβολη γαρ ψυχης ουδεμια εσται εξ υμων πλην του πλοιου
27:23	παρεστη γαρ μοι ταυτη τη νυκτι αγγελος του θεου ου ειμι ω και λατρευω
27:24	λεγων μη φοβου παυλε καισαρι σε δει παραστηναι και ιδου κεχαρισται σοι ο θεος παντας τους πλεοντας μετα σου
27:25	διο ευθυμειτε ανδρες πιστευω γαρ τω θεω οτι ουτως εσται καθ ον τροπον λελαληται μοι
27:26	εις νησον δε τινα δει ημας εκπεσειν
27:27	ως δε τεσσαρεσκαιδεκατη νυξ εγενετο διαφερομενων ημων εν τω αδρια κατα μεσον της νυκτος υπενοουν οι ναυται προσαγειν τινα αυτοις χωραν
27:28	και βολισαντες ευρον οργυιας εικοσι βραχυ δε διαστησαντες και παλιν βολισαντες ευρον οργυιας δεκαπεντε
27:29	φοβουμενοι τε μηπως εις τραχεις τοπους εκπεσωμεν εκ πρυμνης ριψαντες αγκυρας τεσσαρας ηυχοντο ημεραν γενεσθαι
27:30	των δε ναυτων ζητουντων φυγειν εκ του πλοιου και χαλασαντων την σκαφην εις την θαλασσαν προφασει ως εκ πρωρας μελλοντων αγκυρας εκτεινειν
27:31	ειπεν ο παυλος τω εκατονταρχη και τοις στρατιωταις εαν μη ουτοι μεινωσιν εν τω πλοιω υμεις σωθηναι ου δυνασθε
27:32	τοτε οι στρατιωται απεκοψαν τα σχοινια της σκαφης και ειασαν αυτην εκπεσειν
27:33	αχρι δε ου ημελλεν ημερα γινεσθαι παρεκαλει ο παυλος απαντας μεταλαβειν τροφης λεγων τεσσαρεσκαιδεκατην σημερον ημεραν προσδοκωντες ασιτοι διατελειτε μηδεν προσλαβομενοι
27:34	διο παρακαλω υμας προσλαβειν τροφης τουτο γαρ προς της υμετερας σωτηριας υπαρχει ουδενος γαρ υμων θριξ εκ της κεφαλης πεσειται
27:35	ειπων δε ταυτα και λαβων αρτον ευχαριστησεν τω θεω ενωπιον παντων και κλασας ηρξατο εσθιειν
27:36	ευθυμοι δε γενομενοι παντες και αυτοι προσελαβοντο τροφης
27:37	ημεν δε εν τω πλοιω αι πασαι ψυχαι διακοσιαι εβδομηκοντα εξ
27:38	κορεσθεντες δε της τροφης εκουφιζον το πλοιον εκβαλλομενοι τον σιτον εις την θαλασσαν
27:39	οτε δε ημερα εγενετο την γην ουκ επεγινωσκον κολπον δε τινα κατενοουν εχοντα αιγιαλον εις ον εβουλευσαντο ει δυνατον εξωσαι το πλοιον
27:40	και τας αγκυρας περιελοντες ειων εις την θαλασσαν αμα ανεντες τας ζευκτηριας των πηδαλιων και επαραντες τον αρτεμονα τη πνεουση κατειχον εις τον αιγιαλον
27:41	περιπεσοντες δε εις τοπον διθαλασσον επωκειλαν την ναυν και η μεν πρωρα ερεισασα εμεινεν ασαλευτος η δε πρυμνα ελυετο υπο της βιας των κυματων
27:42	των δε στρατιωτων βουλη εγενετο ινα τους δεσμωτας αποκτεινωσιν μη τις εκκολυμβησας διαφυγη
27:43	ο δε εκατονταρχος βουλομενος διασωσαι τον παυλον εκωλυσεν αυτους του βουληματος εκελευσεν τε τους δυναμενους κολυμβαν απορριψαντας πρωτους επι την γην εξιεναι
27:44	και τους λοιπους ους μεν επι σανισιν ους δε επι τινων των απο του πλοιου και ουτως εγενετο παντας διασωθηναι επι την γην


27:1	ως δε εκριθη του αποπλειν ημας εις την ιταλιαν παρεδιδουν τον τε παυλον και τινας ετερους δεσμωτας εκατονταρχη ονοματι ιουλιω σπειρης σεβαστης
27:2	επιβαντες δε πλοιω αδραμυττηνω μελλοντες πλειν τους κατα την ασιαν τοπους ανηχθημεν οντος συν ημιν αρισταρχου μακεδονος θεσσαλονικεως
27:3	τη τε ετερα κατηχθημεν εις σιδωνα φιλανθρωπως τε ο ιουλιος τω παυλω χρησαμενος επετρεψεν προς φιλους πορευθεντα επιμελειας τυχειν
27:4	κακειθεν αναχθεντες υπεπλευσαμεν την κυπρον δια το τους ανεμους ειναι εναντιους
27:5	το τε πελαγος το κατα την κιλικιαν και παμφυλιαν διαπλευσαντες κατηλθομεν εις μυρα της λυκιας
27:6	κακει ευρων ο εκατονταρχος πλοιον αλεξανδρινον πλεον εις την ιταλιαν ενεβιβασεν ημας εις αυτο
27:7	εν ικαναις δε ημεραις βραδυπλοουντες και μολις γενομενοι κατα την κνιδον μη προσεωντος ημας του ανεμου υπεπλευσαμεν την κρητην κατα σαλμωνην
27:8	μολις τε παραλεγομενοι αυτην ηλθομεν εις τοπον τινα καλουμενον καλους λιμενας ω εγγυς ην πολις λασαια
27:9	ικανου δε χρονου διαγενομενου και οντος ηδη επισφαλους του πλοος δια το και την νηστειαν ηδη παρεληλυθεναι παρηνει ο παυλος
27:10	λεγων αυτοις ανδρες θεωρω οτι μετα υβρεως και πολλης ζημιας ου μονον του φορτου και του πλοιου αλλα και των ψυχων ημων μελλειν εσεσθαι τον πλουν
27:11	ο δε εκατονταρχος τω κυβερνητη και τω ναυκληρω επειθετο μαλλον η τοις υπο του παυλου λεγομενοις
27:12	ανευθετου δε του λιμενος υπαρχοντος προς παραχειμασιαν οι πλειους εθεντο βουλην αναχθηναι κακειθεν ειπως δυναιντο καταντησαντες εις φοινικα παραχειμασαι λιμενα της κρητης βλεποντα κατα λιβα και κατα χωρον
27:13	υποπνευσαντος δε νοτου δοξαντες της προθεσεως κεκρατηκεναι αραντες ασσον παρελεγοντο την κρητην
27:14	μετ ου πολυ δε εβαλεν κατ αυτης ανεμος τυφωνικος ο καλουμενος ευροκλυδων
27:15	συναρπασθεντος δε του πλοιου και μη δυναμενου αντοφθαλμειν τω ανεμω επιδοντες εφερομεθα
27:16	νησιον δε τι υποδραμοντες καλουμενον κλαυδην μολις ισχυσαμεν περικρατεις γενεσθαι της σκαφης
27:17	ην αραντες βοηθειαις εχρωντο υποζωννυντες το πλοιον φοβουμενοι τε μη εις την συρτιν εκπεσωσιν χαλασαντες το σκευος ουτως εφεροντο
27:18	σφοδρως δε χειμαζομενων ημων τη εξης εκβολην εποιουντο
27:19	και τη τριτη αυτοχειρες την σκευην του πλοιου ερριψαμεν
27:20	μητε δε ηλιου μητε αστρων επιφαινοντων επι πλειονας ημερας χειμωνος τε ουκ ολιγου επικειμενου λοιπον περιηρειτο πασα ελπις του σωζεσθαι ημας
27:21	πολλης δε ασιτιας υπαρχουσης τοτε σταθεις ο παυλος εν μεσω αυτων ειπεν εδει μεν ω ανδρες πειθαρχησαντας μοι μη αναγεσθαι απο της κρητης κερδησαι τε την υβριν ταυτην και την ζημιαν
27:22	και τανυν παραινω υμας ευθυμειν αποβολη γαρ ψυχης ουδεμια εσται εξ υμων πλην του πλοιου
27:23	παρεστη γαρ μοι τη νυκτι ταυτη αγγελος του θεου ου ειμι ω και λατρευω
27:24	λεγων μη φοβου παυλε καισαρι σε δει παραστηναι και ιδου κεχαρισται σοι ο θεος παντας τους πλεοντας μετα σου
27:25	διο ευθυμειτε ανδρες πιστευω γαρ τω θεω οτι ουτως εσται καθ ον τροπον λελαληται μοι
27:26	εις νησον δε τινα δει ημας εκπεσειν
27:27	ως δε τεσσαρεσκαιδεκατη νυξ εγενετο διαφερομενων ημων εν τω αδρια κατα μεσον της νυκτος υπενοουν οι ναυται προσαγειν τινα αυτοις χωραν
27:28	και βολισαντες ευρον οργυιας εικοσι βραχυ δε διαστησαντες και παλιν βολισαντες ευρον οργυιας δεκαπεντε
27:29	φοβουμενοι τε μηπως εις τραχεις τοπους εκπεσωσιν εκ πρυμνης ριψαντες αγκυρας τεσσαρας ηυχοντο ημεραν γενεσθαι
27:30	των δε ναυτων ζητουντων φυγειν εκ του πλοιου και χαλασαντων την σκαφην εις την θαλασσαν προφασει ως εκ πρωρας μελλοντων αγκυρας εκτεινειν
27:31	ειπεν ο παυλος τω εκατονταρχη και τοις στρατιωταις εαν μη ουτοι μεινωσιν εν τω πλοιω υμεις σωθηναι ου δυνασθε
27:32	τοτε οι στρατιωται απεκοψαν τα σχοινια της σκαφης και ειασαν αυτην εκπεσειν
27:33	αχρι δε ου εμελλεν ημερα γινεσθαι παρεκαλει ο παυλος απαντας μεταλαβειν τροφης λεγων τεσσαρεσκαιδεκατην σημερον ημεραν προσδοκωντες ασιτοι διατελειτε μηδεν προσλαβομενοι
27:34	διο παρακαλω υμας προσλαβειν τροφης τουτο γαρ προς της υμετερας σωτηριας υπαρχει ουδενος γαρ υμων θριξ εκ της κεφαλης πεσειται
27:35	ειπων δε ταυτα και λαβων αρτον ευχαριστησεν τω θεω ενωπιον παντων και κλασας ηρξατο εσθιειν
27:36	ευθυμοι δε γενομενοι παντες και αυτοι προσελαβοντο τροφης
27:37	ημεν δε εν τω πλοιω αι πασαι ψυχαι διακοσιαι εβδομηκονταεξ
27:38	κορεσθεντες δε τροφης εκουφιζον το πλοιον εκβαλλομενοι τον σιτον εις την θαλασσαν
27:39	οτε δε ημερα εγενετο την γην ουκ επεγινωσκον κολπον δε τινα κατενοουν εχοντα αιγιαλον εις ον εβουλευσαντο ει δυναιντο εξωσαι το πλοιον
27:40	και τας αγκυρας περιελοντες ειων εις την θαλασσαν αμα ανεντες τας ζευκτηριας των πηδαλιων και επαραντες τον αρτεμονα τη πνεουση κατειχον εις τον αιγιαλον
27:41	περιπεσοντες δε εις τοπον διθαλασσον επωκειλαν την ναυν και η μεν πρωρα ερεισασα εμεινεν ασαλευτος η δε πρυμνα ελυετο υπο της βιας των κυματων
27:42	των δε στρατιωτων βουλη εγενετο ινα τους δεσμωτας αποκτεινωσιν μη τις εκκολυμβησας διαφυγοι
27:43	ο δε εκατονταρχος βουλομενος διασωσαι τον παυλον εκωλυσεν αυτους του βουληματος εκελευσεν τε τους δυναμενους κολυμβαν απορριψαντας πρωτους επι την γην εξιεναι
27:44	και τους λοιπους ους μεν επι σανισιν ους δε επι τινων των απο του πλοιου και ουτως εγενετο παντας διασωθηναι επι την γην


27:1	Now when it was decided that we should sail away to Italy, they handed over both Paul and certain other prisoners to a centurion named Julius, of the Augustan Regiment.
27:2	And having boarded a ship of Adramyttium, scheduled to sail to the ports along the Asian coasts, we put to sea. Aristarchus, a Macedonian of Thessalonica, being with us.
27:3	And the next day we put in to harbor at Sidon. And Julius treated Paul kindly, and permitted [him] to go to [his] friends to find care.
27:4	And from there having put to sea, we sailed under the sheltered side of Cyprus, because the winds were against us.
27:5	And having sailed across the sea which is off Cilicia and Pamphylia, we docked at Myra, in Lycia.
27:6	And there the centurion found an Alexandrian ship sailing to Italy, and he put us aboard in it.
27:7	And sailing slowly many days, and with difficulty arriving down off Cnidus, since the wind would not permit us to go on, we sailed under the sheltered side of Crete, down off Salmone.
27:8	And with difficulty sailing past it, we came to a place called Fair Havens, near the city of Lasea.
27:9	Now when much time had been spent, the voyage having already become dangerous, because the Fast had already gone by, Paul recommended,
27:10	saying to them, "Men, I perceive this voyage is going to be with hardship and much loss, not only of the cargo and of the ship but also our lives."
27:11	But the centurion was persuaded by the helmsman and the ship owner, rather than by the things being said by Paul.
27:12	And because the harbor was not suitable to winter in, the majority gave counsel to put to sea from there, if perhaps they might be able to get to Phoenix to spend the winter there, a harbor of Crete opening toward the southwest and to the northwest.
27:13	And when a south wind blew gently, supposing they had attained their purpose, they weighed anchor and sailed along close in shore to Crete.
27:14	But not long after, a head wind like a hurricane arose, called [a ]Euroclydon;
27:15	and when the ship was seized by it, and not being able to face into the wind, we were being driven along, [having ]given in [to the wind.]
27:16	And running under the sheltered side of a certain little island called Clauda, we secured the skiff with difficulty.
27:17	And having hoisted it up, they used cables for undergirding the ship; and being afraid lest they run aground in the Syrtes [Shallows], they let down the driving anchor, thus they were being driven along [by the wind.]
27:18	And because we were exceedingly tempest-tossed, the next day they lightened the ship.
27:19	And on the third day we threw off the equipment of the ship with our own hands.
27:20	And neither the sun nor stars appeared for many days, and no small storm pressed on us, finally all hope for us to be saved was taken away.
27:21	Now when they had abstained from food for a long time, then stood Paul in the midst of them and said, "Men, you should have followed my advice and not put to sea from Crete, and to spare [yourselves ]this hardship and loss.
27:22	And now I urge you to keep up [your] courage, for there will be loss of not one life among you, only of the ship.
27:23	For there stood by me this night an angel of the God to whom I belong, whom also I serve,
27:24	saying, 'Do not be afraid, Paul; for it is necessary for you to stand before Caesar; and behold, God has granted you all those sailing with you.'
27:25	"Therefore keep up your courage, men; for I believe God that it will be in the very manner it has been spoken to me.
27:26	However, it is necessary [for] us to run aground on a certain island."
27:27	Now when it was the fourteenth night, as we were driven about in the Adriatic Sea, in the middle of the night the sailors sensed that land was approaching them.
27:28	And having taken a sounding, they found it to be twenty fathoms; and when they had gone a little farther, they took soundings again and found it to be fifteen fathoms;
27:29	and being afraid lest we should run aground on the rocks, they threw out four anchors from the stern, and were praying for day to come.
27:30	Now as the sailors were seeking to flee from the ship, and letting down the skiff into the sea, in pretense of spreading out anchors from the prow,
27:31	Paul said to the centurion and the soldiers, "If these men do not remain in the ship, you cannot be saved."
27:32	Then the soldiers cut off the ropes of the skiff and let it fall off.
27:33	And until the [time] was about to be day, Paul was urging them all to receive their share of food, saying, "Today is the fourteenth day you continue waiting without eating, having taken nothing.
27:34	Therefore I urge you to take food, for this is for your deliverance; for not a hair from your head shall fall."
27:35	And having said these things and having taken bread, he gave thanks to God in the presence of all, and having broken it, he began to eat.
27:36	And they all became cheerful and also took food themselves.
27:37	And in all we were two hundred and seventy-six persons on the ship.
27:38	And having eaten enough, they began lightening the ship and throwing out the wheat into the sea.
27:39	Now when it became day, they did not recognize the land; but they noticed a certain bay which had a beach, on which they resolved, if possible, to run the ship ashore.
27:40	And casting off the anchors, they were leaving them in the sea, meanwhile loosening the ropes of the rudders; and having raised the mainsail to the wind, they began steering toward the beach.
27:41	But they struck a reef and ran the vessel aground, and the prow became stuck and remained unmoved, but the stern was being broken up by the violence of the waves.
27:42	And the soldiers' decision was that they would kill the prisoners, lest any should swim away and escape.
27:43	But the centurion, wanting to rescue Paul, hindered them in their intention, and commanded that those who were able to swim to jump down first to go toward the land,
27:44	and the rest, some on boards and others on parts from the ship. And in this way it came about that all were brought to safety.

Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Acts - Chapter: 27

Cookies & Privacy