Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Philippians - Chapter: 2


2:1	ει τις ουν παρακλησις εν χριστω ει τι παραμυθιον αγαπης ει τις κοινωνια πνευματος ει τις σπλαγχνα και οικτιρμοι
2:2	πληρωσατε μου την χαραν ινα το αυτο φρονητε την αυτην αγαπην εχοντες συμψυχοι το εν φρονουντες
2:3	μηδεν κατα εριθειαν η κενοδοξιαν αλλα τη ταπεινοφροσυνη αλληλους ηγουμενοι υπερεχοντας εαυτων
2:4	μη τα εαυτων εκαστος σκοπειτε αλλα και τα ετερων εκαστος
2:5	τουτο γαρ φρονεισθω εν υμιν ο και εν χριστω ιησου
2:6	ος εν μορφη θεου υπαρχων ουχ αρπαγμον ηγησατο το ειναι ισα θεω
2:7	αλλ εαυτον εκενωσεν μορφην δουλου λαβων εν ομοιωματι ανθρωπων γενομενος
2:8	και σχηματι ευρεθεις ως ανθρωπος εταπεινωσεν εαυτον γενομενος υπηκοος μεχρι θανατου θανατου δε σταυρου
2:9	διο και ο θεος αυτον υπερυψωσεν και εχαρισατο αυτω ονομα το υπερ παν ονομα
2:10	ινα εν τω ονοματι ιησου παν γονυ καμψη επουρανιων και επιγειων και καταχθονιων
2:11	και πασα γλωσσα εξομολογησηται οτι κυριος ιησους χριστος εις δοξαν θεου πατρος
2:12	ωστε αγαπητοι μου καθως παντοτε υπηκουσατε μη ως εν τη παρουσια μου μονον αλλα νυν πολλω μαλλον εν τη απουσια μου μετα φοβου και τρομου την εαυτων σωτηριαν κατεργαζεσθε
2:13	ο θεος γαρ εστιν ο ενεργων εν υμιν και το θελειν και το ενεργειν υπερ της ευδοκιας
2:14	παντα ποιειτε χωρις γογγυσμων και διαλογισμων
2:15	ινα γενησθε αμεμπτοι και ακεραιοι τεκνα θεου αμωμητα εν μεσω γενεας σκολιας και διεστραμμενης εν οις φαινεσθε ως φωστηρες εν κοσμω
2:16	λογον ζωης επεχοντες εις καυχημα εμοι εις ημεραν χριστου οτι ουκ εις κενον εδραμον ουδε εις κενον εκοπιασα
2:17	αλλ ει και σπενδομαι επι τη θυσια και λειτουργια της πιστεως υμων χαιρω και συγχαιρω πασιν υμιν
2:18	το δ αυτο και υμεις χαιρετε και συγχαιρετε μοι
2:19	ελπιζω δε εν κυριω ιησου τιμοθεον ταχεως πεμψαι υμιν ινα καγω ευψυχω γνους τα περι υμων
2:20	ουδενα γαρ εχω ισοψυχον οστις γνησιως τα περι υμων μεριμνησει
2:21	οι παντες γαρ τα εαυτων ζητουσιν ου τα χριστου ιησου
2:22	την δε δοκιμην αυτου γινωσκετε οτι ως πατρι τεκνον συν εμοι εδουλευσεν εις το ευαγγελιον
2:23	τουτον μεν ουν ελπιζω πεμψαι ως αν απιδω τα περι εμε εξαυτης
2:24	πεποιθα δε εν κυριω οτι και αυτος ταχεως ελευσομαι
2:25	αναγκαιον δε ηγησαμην επαφροδιτον τον αδελφον και συνεργον και συστρατιωτην μου υμων δε αποστολον και λειτουργον της χρειας μου πεμψαι προς υμας
2:26	επειδη επιποθων ην παντας υμας και αδημονων διοτι ηκουσατε οτι ησθενησεν
2:27	και γαρ ησθενησεν παραπλησιον θανατω αλλα ο θεος αυτον ηλεησεν ουκ αυτον δε μονον αλλα και εμε ινα μη λυπην επι λυπην σχω
2:28	σπουδαιοτερως ουν επεμψα αυτον ινα ιδοντες αυτον παλιν χαρητε καγω αλυποτερος ω
2:29	προσδεχεσθε ουν αυτον εν κυριω μετα πασης χαρας και τους τοιουτους εντιμους εχετε
2:30	οτι δια το εργον του χριστου μεχρι θανατου ηγγισεν παραβουλευσαμενος τη ψυχη ινα αναπληρωση το υμων υστερημα της προς με λειτουργιας


2:1	ει τις ουν παρακλησις εν χριστω ει τι παραμυθιον αγαπης ει τις κοινωνια πνευματος ει τινα σπλαγχνα και οικτιρμοι
2:2	πληρωσατε μου την χαραν ινα το αυτο φρονητε την αυτην αγαπην εχοντες συμψυχοι το εν φρονουντες
2:3	μηδεν κατα εριθειαν η κενοδοξιαν αλλα τη ταπεινοφροσυνη αλληλους ηγουμενοι υπερεχοντας εαυτων
2:4	μη τα εαυτων εκαστος σκοπειτε αλλα και τα ετερων εκαστος
2:5	τουτο γαρ φρονεισθω εν υμιν ο και εν χριστω ιησου
2:6	ος εν μορφη θεου υπαρχων ουχ αρπαγμον ηγησατο το ειναι ισα θεω
2:7	αλλ εαυτον εκενωσεν μορφην δουλου λαβων εν ομοιωματι ανθρωπων γενομενος
2:8	και σχηματι ευρεθεις ως ανθρωπος εταπεινωσεν εαυτον γενομενος υπηκοος μεχρι θανατου θανατου δε σταυρου
2:9	διο και ο θεος αυτον υπερυψωσεν και εχαρισατο αυτω ονομα το υπερ παν ονομα
2:10	ινα εν τω ονοματι ιησου παν γονυ καμψη επουρανιων και επιγειων και καταχθονιων
2:11	και πασα γλωσσα εξομολογησηται οτι κυριος ιησους χριστος εις δοξαν θεου πατρος
2:12	ωστε αγαπητοι μου καθως παντοτε υπηκουσατε μη ως εν τη παρουσια μου μονον αλλα νυν πολλω μαλλον εν τη απουσια μου μετα φοβου και τρομου την εαυτων σωτηριαν κατεργαζεσθε
2:13	ο θεος γαρ εστιν ο ενεργων εν υμιν και το θελειν και το ενεργειν υπερ της ευδοκιας
2:14	παντα ποιειτε χωρις γογγυσμων και διαλογισμων
2:15	ινα γενησθε αμεμπτοι και ακεραιοι τεκνα θεου αμωμητα εν μεσω γενεας σκολιας και διεστραμμενης εν οις φαινεσθε ως φωστηρες εν κοσμω
2:16	λογον ζωης επεχοντες εις καυχημα εμοι εις ημεραν χριστου οτι ουκ εις κενον εδραμον ουδε εις κενον εκοπιασα
2:17	αλλ ει και σπενδομαι επι τη θυσια και λειτουργια της πιστεως υμων χαιρω και συγχαιρω πασιν υμιν
2:18	το δ αυτο και υμεις χαιρετε και συγχαιρετε μοι
2:19	ελπιζω δε εν κυριω ιησου τιμοθεον ταχεως πεμψαι υμιν ινα καγω ευψυχω γνους τα περι υμων
2:20	ουδενα γαρ εχω ισοψυχον οστις γνησιως τα περι υμων μεριμνησει
2:21	οι παντες γαρ τα εαυτων ζητουσιν ου τα του χριστου ιησου
2:22	την δε δοκιμην αυτου γινωσκετε οτι ως πατρι τεκνον συν εμοι εδουλευσεν εις το ευαγγελιον
2:23	τουτον μεν ουν ελπιζω πεμψαι ως αν απιδω τα περι εμε εξαυτης
2:24	πεποιθα δε εν κυριω οτι και αυτος ταχεως ελευσομαι
2:25	αναγκαιον δε ηγησαμην επαφροδιτον τον αδελφον και συνεργον και συστρατιωτην μου υμων δε αποστολον και λειτουργον της χρειας μου πεμψαι προς υμας
2:26	επειδη επιποθων ην παντας υμας και αδημονων διοτι ηκουσατε οτι ησθενησεν
2:27	και γαρ ησθενησεν παραπλησιον θανατω αλλ ο θεος αυτον ηλεησεν ουκ αυτον δε μονον αλλα και εμε ινα μη λυπην επι λυπη σχω
2:28	σπουδαιοτερως ουν επεμψα αυτον ινα ιδοντες αυτον παλιν χαρητε καγω αλυποτερος ω
2:29	προσδεχεσθε ουν αυτον εν κυριω μετα πασης χαρας και τους τοιουτους εντιμους εχετε
2:30	οτι δια το εργον του χριστου μεχρι θανατου ηγγισεν παραβουλευσαμενος τη ψυχη ινα αναπληρωση το υμων υστερημα της προς με λειτουργιας


2:1	Therefore if there is any consolation in Christ, if any comfort of love, if any fellowship of the Spirit, if any affection and acts of compassion,
2:2	fulfill my joy by being like-minded, having the same love, being united in spirit, intending the same purpose,
2:3	doing nothing according to selfish ambition or conceit, but with humility, regarding one another as being better than yourselves.
2:4	Let each of you look out not only for his own concerns, but also for the concerns of others.
2:5	Let this mind be in you which was also in Christ Jesus,
2:6	who, existing in the form of God, did not consider it robbery to be equal with God,
2:7	but made Himself of no reputation, taking the form of a bondservant, and coming to be in the likeness of men.
2:8	And being found in appearance as a man, He humbled Himself, becoming obedient unto death, even the death of the cross.
2:9	Therefore God also has highly exalted Him, and has graciously given Him a name which is above every name,
2:10	that at the name of Jesus every knee may bow, of those in heaven, and of those on earth, and of those under the earth,
2:11	and [that ]every tongue may confess that Jesus Christ is Lord, to the glory of God the Father.
2:12	So then, my beloved, just as you have always obeyed, not as in my presence only, but now much more in my absence, work out your own salvation with fear and trembling;
2:13	for it is God who is working in you, both to will and to do for His good pleasure.
2:14	Do all things without grumbling and disputing,
2:15	in order that you may become blameless and harmless, children of God without fault in the midst of a crooked and perverted generation, among whom you shine as light bearers in the world,
2:16	holding fast the word of life, so that I may rejoice in the day of Christ, that I have not run in vain or labored in vain.
2:17	But even if I am being poured upon the sacrifice and service of your faith, I rejoice; [yea,] and I rejoice with you all.
2:18	For the same reason you also rejoice and rejoice together with me.
2:19	Now I hope in the Lord Jesus to send Timothy to you shortly, that I also may be encouraged when I learn of your circumstances.
2:20	For I have no one like-minded, who will be genuinely concerned about your circumstances.
2:21	For all seek their own interests, not the things of Christ Jesus.
2:22	And you know his approved character, that as a child with his father he served as a slave for the gospel.
2:23	Therefore I hope to send him at once, as soon as I may see how my circumstances go.
2:24	But I have been persuaded in the Lord that I myself will also come shortly.
2:25	Yet I considered it necessary to send to you Epaphroditus, my brother, fellow worker, and fellow soldier, and your messenger and minister to my needs;
2:26	since he was longing for you all, and was distressed because you had heard that he was sick.
2:27	For indeed he was sick, [and ]near death; but God showed mercy [on] him, and not only on him but on me also, lest I should have sorrow upon sorrow.
2:28	Therefore I sent him more eagerly, in order that when you see him again you may have joy, and I may be less anxious.
2:29	Receive him therefore in the Lord with the utmost joy, and hold such [ones] in honor;
2:30	because for the work of Christ he drew near unto death, being careless with his life, in order that he might fill up that which was lacking in your service to me.

Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Philippians - Chapter: 2

Cookies & Privacy