Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Hebrews - Chapter: 6


6:1	διο αφεντες τον της αρχης του χριστου λογον επι την τελειοτητα φερωμεθα μη παλιν θεμελιον καταβαλλομενοι μετανοιας απο νεκρων εργων και πιστεως επι θεον
6:2	βαπτισμων διδαχης επιθεσεως τε χειρων αναστασεως τε νεκρων και κριματος αιωνιου
6:3	και τουτο ποιησωμεν εανπερ επιτρεπη ο θεος
6:4	αδυνατον γαρ τους απαξ φωτισθεντας γευσαμενους τε της δωρεας της επουρανιου και μετοχους γενηθεντας πνευματος αγιου
6:5	και καλον γευσαμενους θεου ρημα δυναμεις τε μελλοντος αιωνος
6:6	και παραπεσοντας παλιν ανακαινιζειν εις μετανοιαν ανασταυρουντας εαυτοις τον υιον του θεου και παραδειγματιζοντας
6:7	γη γαρ η πιουσα τον επ αυτης πολλακις ερχομενον υετον και τικτουσα βοτανην ευθετον εκεινοις δι ους και γεωργειται μεταλαμβανει ευλογιας απο του θεου
6:8	εκφερουσα δε ακανθας και τριβολους αδοκιμος και καταρας εγγυς ης το τελος εις καυσιν
6:9	πεπεισμεθα δε περι υμων αγαπητοι τα κρεισσονα και εχομενα σωτηριας ει και ουτως λαλουμεν
6:10	ου γαρ αδικος ο θεος επιλαθεσθαι του εργου υμων και του κοπου της αγαπης ης ενεδειξασθε εις το ονομα αυτου διακονησαντες τοις αγιοις και διακονουντες
6:11	επιθυμουμεν δε εκαστον υμων την αυτην ενδεικνυσθαι σπουδην προς την πληροφοριαν της ελπιδος αχρι τελους
6:12	ινα μη νωθροι γενησθε μιμηται δε των δια πιστεως και μακροθυμιας κληρονομουντων τας επαγγελιας
6:13	τω γαρ αβρααμ επαγγειλαμενος ο θεος επει κατ ουδενος ειχεν μειζονος ομοσαι ωμοσεν καθ εαυτου
6:14	λεγων η μην ευλογων ευλογησω σε και πληθυνων πληθυνω σε
6:15	και ουτως μακροθυμησας επετυχεν της επαγγελιας
6:16	ανθρωποι μεν γαρ κατα του μειζονος ομνυουσιν και πασης αυτοις αντιλογιας περας εις βεβαιωσιν ο ορκος
6:17	εν ω περισσοτερον βουλομενος ο θεος επιδειξαι τοις κληρονομοις της επαγγελιας το αμεταθετον της βουλης αυτου εμεσιτευσεν ορκω
6:18	ινα δια δυο πραγματων αμεταθετων εν οις αδυνατον ψευσασθαι θεον ισχυραν παρακλησιν εχωμεν οι καταφυγοντες κρατησαι της προκειμενης ελπιδος
6:19	ην ως αγκυραν εχομεν της ψυχης ασφαλη τε και βεβαιαν και εισερχομενην εις το εσωτερον του καταπετασματος
6:20	οπου προδρομος υπερ ημων εισηλθεν ιησους κατα την ταξιν μελχισεδεκ αρχιερευς γενομενος εις τον αιωνα


6:1	διο αφεντες τον της αρχης του χριστου λογον επι την τελειοτητα φερωμεθα μη παλιν θεμελιον καταβαλλομενοι μετανοιας απο νεκρων εργων και πιστεως επι θεον
6:2	βαπτισμων διδαχης επιθεσεως τε χειρων αναστασεως τε νεκρων και κριματος αιωνιου
6:3	και τουτο ποιησομεν εανπερ επιτρεπη ο θεος
6:4	αδυνατον γαρ τους απαξ φωτισθεντας γευσαμενους τε της δωρεας της επουρανιου και μετοχους γενηθεντας πνευματος αγιου
6:5	και καλον γευσαμενους θεου ρημα δυναμεις τε μελλοντος αιωνος
6:6	και παραπεσοντας παλιν ανακαινιζειν εις μετανοιαν ανασταυρουντας εαυτοις τον υιον του θεου και παραδειγματιζοντας
6:7	γη γαρ η πιουσα τον επ αυτης πολλακις ερχομενον υετον και τικτουσα βοτανην ευθετον εκεινοις δι ους και γεωργειται μεταλαμβανει ευλογιας απο του θεου
6:8	εκφερουσα δε ακανθας και τριβολους αδοκιμος και καταρας εγγυς ης το τελος εις καυσιν
6:9	πεπεισμεθα δε περι υμων αγαπητοι τα κρειττονα και εχομενα σωτηριας ει και ουτως λαλουμεν
6:10	ου γαρ αδικος ο θεος επιλαθεσθαι του εργου υμων και του κοπου της αγαπης ης ενεδειξασθε εις το ονομα αυτου διακονησαντες τοις αγιοις και διακονουντες
6:11	επιθυμουμεν δε εκαστον υμων την αυτην ενδεικνυσθαι σπουδην προς την πληροφοριαν της ελπιδος αχρι τελους
6:12	ινα μη νωθροι γενησθε μιμηται δε των δια πιστεως και μακροθυμιας κληρονομουντων τας επαγγελιας
6:13	τω γαρ αβρααμ επαγγειλαμενος ο θεος επει κατ ουδενος ειχεν μειζονος ομοσαι ωμοσεν καθ εαυτου
6:14	λεγων η μην ευλογων ευλογησω σε και πληθυνων πληθυνω σε
6:15	και ουτως μακροθυμησας επετυχεν της επαγγελιας
6:16	ανθρωποι μεν γαρ κατα του μειζονος ομνυουσιν και πασης αυτοις αντιλογιας περας εις βεβαιωσιν ο ορκος
6:17	εν ω περισσοτερον βουλομενος ο θεος επιδειξαι τοις κληρονομοις της επαγγελιας το αμεταθετον της βουλης αυτου εμεσιτευσεν ορκω
6:18	ινα δια δυο πραγματων αμεταθετων εν οις αδυνατον ψευσασθαι θεον ισχυραν παρακλησιν εχωμεν οι καταφυγοντες κρατησαι της προκειμενης ελπιδος
6:19	ην ως αγκυραν εχομεν της ψυχης ασφαλη τε και βεβαιαν και εισερχομενην εις το εσωτερον του καταπετασματος
6:20	οπου προδρομος υπερ ημων εισηλθεν ιησους κατα την ταξιν μελχισεδεκ αρχιερευς γενομενος εις τον αιωνα


6:1	Therefore, leaving the subject of the beginning of Christ, let us be moved to perfection, not again laying down a foundation of repentance from dead works and of faith toward God,
6:2	of the doctrine of baptisms, of laying on of hands, and of resurrection of the dead, and of eternal judgment.
6:3	And let us do this if indeed God permits.
6:4	For it is impossible for those who were once enlightened, and have tasted of the heavenly gift, and became partakers of the Holy Spirit,
6:5	and have tasted the good word of God and [the] powerful deeds of the age to come,
6:6	and having fallen away, to renew [them] again to repentance, since they crucify again for themselves the Son of God, and hold Him up to contempt.
6:7	For the earth which drinks the rain often coming upon it, and bears suitable vegetation for those on account of whom it is cultivated, receives a blessing from God;
6:8	but if it bears thorns and thistles, it is worthless and near to being cursed, of which the end [is] for burning.
6:9	But we are persuaded concerning you, beloved, of better things and those pertaining to salvation, even though we speak in this manner.
6:10	For God is not unjust to forget your work and labor of love which you have shown toward His name, in that you have ministered to the saints, and do minister.
6:11	But we desire that each one of you show the same diligence to the full assurance of hope until [the] end,
6:12	lest you become dull, but [become] imitators of those who through faith and patience inherit the promises.
6:13	For when God made a promise to Abraham, since He could swear by no one greater, He swore by Himself,
6:14	saying, "Surely blessing I will bless you, and multiplying I will multiply you."
6:15	And so, after he had been patient, he obtained the promise.
6:16	For men indeed swear by the greater, and the oath for confirmation [is] an end of every dispute to them.
6:17	Thus God, wanting to show even more clearly to the heirs of the promise the unchangeableness of His counsel, guaranteed it by an oath,
6:18	in order that through two unchangeable things, in which it is impossible for God to lie, we might have strong encouragement, who have fled to take hold of the hope being set before [us];
6:19	which [hope] we have as an anchor of the soul, both sure and secure, and which enters into the inner [side] of the veil,
6:20	where the Forerunner has entered on our behalf, [even] Jesus, having become a High Priest forever according to the order of Melchizedek.

Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Hebrews - Chapter: 6

Cookies & Privacy