Textus Receptus Bibles
Parallel Bibles
| 14:1 | εγενετο δε εν ικονιω κατα το αυτο εισελθειν αυτους εις την συναγωγην των ιουδαιων και λαλησαι ουτως ωστε πιστευσαι ιουδαιων τε και ελληνων πολυ πληθος |
| 14:2 | οι δε απειθουντες ιουδαιοι επηγειραν και εκακωσαν τας ψυχας των εθνων κατα των αδελφων |
| 14:3 | ικανον μεν ουν χρονον διετριψαν παρρησιαζομενοι επι τω κυριω τω μαρτυρουντι τω λογω της χαριτος αυτου διδοντι σημεια και τερατα γινεσθαι δια των χειρων αυτων |
| 14:4 | εσχισθη δε το πληθος της πολεως και οι μεν ησαν συν τοις ιουδαιοις οι δε συν τοις αποστολοις |
| 14:5 | ως δε εγενετο ορμη των εθνων τε και ιουδαιων συν τοις αρχουσιν αυτων υβρισαι και λιθοβολησαι αυτους |
| 14:6 | συνιδοντες κατεφυγον εις τας πολεις της λυκαονιας λυστραν και δερβην και την περιχωρον |
| 14:7 | κακει ησαν ευαγγελιζομενοι |
| 14:8 | και τις ανηρ εν λυστροις αδυνατος τοις ποσιν εκαθητο χωλος εκ κοιλιας μητρος αυτου υπαρχων ος ουδεποτε περιπεπατηκει |
| 14:9 | ουτος ηκουσεν του παυλου λαλουντος ος ατενισας αυτω και ιδων οτι πιστιν εχει του σωθηναι |
| 14:10 | ειπεν μεγαλη τη φωνη αναστηθι επι τους ποδας σου ορθως και ηλλετο και περιεπατει |
| 14:11 | οι δε οχλοι ιδοντες ο εποιησεν ο παυλος επηραν την φωνην αυτων λυκαονιστι λεγοντες οι θεοι ομοιωθεντες ανθρωποις κατεβησαν προς ημας |
| 14:12 | εκαλουν τε τον μεν βαρναβαν δια τον δε παυλον ερμην επειδη αυτος ην ο ηγουμενος του λογου |
| 14:13 | ο δε ιερευς του διος του οντος προ της πολεως αυτων ταυρους και στεμματα επι τους πυλωνας ενεγκας συν τοις οχλοις ηθελεν θυειν |
| 14:14 | ακουσαντες δε οι αποστολοι βαρναβας και παυλος διαρρηξαντες τα ιματια αυτων εισεπηδησαν εις τον οχλον κραζοντες |
| 14:15 | και λεγοντες ανδρες τι ταυτα ποιειτε και ημεις ομοιοπαθεις εσμεν υμιν ανθρωποι ευαγγελιζομενοι υμας απο τουτων των ματαιων επιστρεφειν επι τον θεον τον ζωντα ος εποιησεν τον ουρανον και την γην και την θαλασσαν και παντα τα εν αυτοις |
| 14:16 | ος εν ταις παρωχημεναις γενεαις ειασεν παντα τα εθνη πορευεσθαι ταις οδοις αυτων |
| 14:17 | καιτοιγε ουκ αμαρτυρον εαυτον αφηκεν αγαθοποιων ουρανοθεν υμιν υετους διδους και καιρους καρποφορους εμπιπλων τροφης και ευφροσυνης τας καρδιας ημων |
| 14:18 | και ταυτα λεγοντες μολις κατεπαυσαν τους οχλους του μη θυειν αυτοις |
| 14:19 | επηλθον δε απο αντιοχειας και ικονιου ιουδαιοι και πεισαντες τους οχλους και λιθασαντες τον παυλον εσυρον εξω της πολεως νομισαντες αυτον τεθναναι |
| 14:20 | κυκλωσαντων δε αυτον των μαθητων αναστας εισηλθεν εις την πολιν και τη επαυριον εξηλθεν συν τω βαρναβα εις δερβην |
| 14:21 | ευαγγελισαμενοι τε την πολιν εκεινην και μαθητευσαντες ικανους υπεστρεψαν εις την λυστραν και ικονιον και αντιοχειαν |
| 14:22 | επιστηριζοντες τας ψυχας των μαθητων παρακαλουντες εμμενειν τη πιστει και οτι δια πολλων θλιψεων δει ημας εισελθειν εις την βασιλειαν του θεου |
| 14:23 | χειροτονησαντες δε αυτοις πρεσβυτερους κατ εκκλησιαν προσευξαμενοι μετα νηστειων παρεθεντο αυτους τω κυριω εις ον πεπιστευκεισαν |
| 14:24 | και διελθοντες την πισιδιαν ηλθον εις παμφυλιαν |
| 14:25 | και λαλησαντες εν περγη τον λογον κατεβησαν εις ατταλειαν |
| 14:26 | κακειθεν απεπλευσαν εις αντιοχειαν οθεν ησαν παραδεδομενοι τη χαριτι του θεου εις το εργον ο επληρωσαν |
| 14:27 | παραγενομενοι δε και συναγαγοντες την εκκλησιαν ανηγγειλαν οσα εποιησεν ο θεος μετ αυτων και οτι ηνοιξεν τοις εθνεσιν θυραν πιστεως |
| 14:28 | διετριβον δε εκει χρονον ουκ ολιγον συν τοις μαθηταις |
| 14:1 | εγενετο δε εν ικονιω κατα το αυτο εισελθειν αυτους εις την συναγωγην των ιουδαιων και λαλησαι ουτως ωστε πιστευσαι ιουδαιων τε και ελληνων πολυ πληθος |
| 14:2 | οι δε απειθουντες ιουδαιοι επηγειραν και εκακωσαν τας ψυχας των εθνων κατα των αδελφων |
| 14:3 | ικανον μεν ουν χρονον διετριψαν παρρησιαζομενοι επι τω κυριω τω μαρτυρουντι τω λογω της χαριτος αυτου και διδοντι σημεια και τερατα γινεσθαι δια των χειρων αυτων |
| 14:4 | εσχισθη δε το πληθος της πολεως και οι μεν ησαν συν τοις ιουδαιοις οι δε συν τοις αποστολοις |
| 14:5 | ως δε εγενετο ορμη των εθνων τε και ιουδαιων συν τοις αρχουσιν αυτων υβρισαι και λιθοβολησαι αυτους |
| 14:6 | συνιδοντες κατεφυγον εις τας πολεις της λυκαονιας λυστραν και δερβην και την περιχωρον |
| 14:7 | κακει ησαν ευαγγελιζομενοι |
| 14:8 | και τις ανηρ εν λυστροις αδυνατος τοις ποσιν εκαθητο χωλος εκ κοιλιας μητρος αυτου υπαρχων ος ουδεποτε περιπεπατηκει |
| 14:9 | ουτος ηκουεν του παυλου λαλουντος ος ατενισας αυτω και ιδων οτι πιστιν εχει του σωθηναι |
| 14:10 | ειπεν μεγαλη τη φωνη αναστηθι επι τους ποδας σου ορθος και ηλλετο και περιεπατει |
| 14:11 | οι δε οχλοι ιδοντες ο εποιησεν ο παυλος επηραν την φωνην αυτων λυκαονιστι λεγοντες οι θεοι ομοιωθεντες ανθρωποις κατεβησαν προς ημας |
| 14:12 | εκαλουν τε τον μεν βαρναβαν δια τον δε παυλον ερμην επειδη αυτος ην ο ηγουμενος του λογου |
| 14:13 | ο δε ιερευς του διος του οντος προ της πολεως αυτων ταυρους και στεμματα επι τους πυλωνας ενεγκας συν τοις οχλοις ηθελεν θυειν |
| 14:14 | ακουσαντες δε οι αποστολοι βαρναβας και παυλος διαρρηξαντες τα ιματια αυτων εισεπηδησαν εις τον οχλον κραζοντες |
| 14:15 | και λεγοντες ανδρες τι ταυτα ποιειτε και ημεις ομοιοπαθεις εσμεν υμιν ανθρωποι ευαγγελιζομενοι υμας απο τουτων των ματαιων επιστρεφειν επι τον θεον τον ζωντα ος εποιησεν τον ουρανον και την γην και την θαλασσαν και παντα τα εν αυτοις |
| 14:16 | ος εν ταις παρωχημεναις γενεαις ειασεν παντα τα εθνη πορευεσθαι ταις οδοις αυτων |
| 14:17 | και τοι γε ουκ αμαρτυρον εαυτον αφηκεν αγαθοποιων ουρανοθεν ημιν υετους διδους και καιρους καρποφορους εμπιπλων τροφης και ευφροσυνης τας καρδιας ημων |
| 14:18 | και ταυτα λεγοντες μολις κατεπαυσαν τους οχλους του μη θυειν αυτοις |
| 14:19 | επηλθον δε απο αντιοχειας και ικονιου ιουδαιοι και πεισαντες τους οχλους και λιθασαντες τον παυλον εσυρον εξω της πολεως νομισαντες αυτον τεθναναι |
| 14:20 | κυκλωσαντων δε αυτον των μαθητων αναστας εισηλθεν εις την πολιν και τη επαυριον εξηλθεν συν τω βαρναβα εις δερβην |
| 14:21 | ευαγγελισαμενοι τε την πολιν εκεινην και μαθητευσαντες ικανους υπεστρεψαν εις την λυστραν και ικονιον και αντιοχειαν |
| 14:22 | επιστηριζοντες τας ψυχας των μαθητων παρακαλουντες εμμενειν τη πιστει και οτι δια πολλων θλιψεων δει ημας εισελθειν εις την βασιλειαν του θεου |
| 14:23 | χειροτονησαντες δε αυτοις πρεσβυτερους κατ εκκλησιαν προσευξαμενοι μετα νηστειων παρεθεντο αυτους τω κυριω εις ον πεπιστευκεισαν |
| 14:24 | και διελθοντες την πισιδιαν ηλθον εις παμφυλιαν |
| 14:25 | και λαλησαντες εν περγη τον λογον κατεβησαν εις ατταλειαν |
| 14:26 | κακειθεν απεπλευσαν εις αντιοχειαν οθεν ησαν παραδεδομενοι τη χαριτι του θεου εις το εργον ο επληρωσαν |
| 14:27 | παραγενομενοι δε και συναγαγοντες την εκκλησιαν ανηγγειλαν οσα εποιησεν ο θεος μετ αυτων και οτι ηνοιξεν τοις εθνεσιν θυραν πιστεως |
| 14:28 | διετριβον δε εκει χρονον ουκ ολιγον συν τοις μαθηταις |
| 14:1 | And it came to pass in Iconium that they went in together into the synagogue of the Jews, and they spoke in a way so that a great multitude, both of the Jews and of the Greeks, believed. |
| 14:2 | But the disbelieving Jews aroused and embittered the souls of the Gentiles against the brothers. |
| 14:3 | Therefore they spent a considerable time there, speaking boldly in the Lord, who was bearing witness to the word of His grace, giving signs and wonders to take place by their hands. |
| 14:4 | And the multitude of the city was divided: and some were with the Jews, and others with the apostles. |
| 14:5 | And when an attempt was made by both the Gentiles and the[ ]Jews, together with their rulers, to mistreat and to stone them, |
| 14:6 | they became aware of it and fled to the cities of Lycaonia, Lystra and Derbe, and to the surrounding region. |
| 14:7 | And there, they were preaching the gospel. |
| 14:8 | And a certain man in Lystra, powerless in his feet, was sitting, lame from his mother's womb, who had never walked. |
| 14:9 | This [man] heard Paul speaking; who, gazing intently on him and seeing that he had faith to be healed, |
| 14:10 | said with a loud voice, "Stand up straight on your feet!"And he was jumping and walking about. |
| 14:11 | And the crowds, seeing what Paul did, raised their voice, saying in the Lycaonian language, "The gods have been made like men and have come down to us!" |
| 14:12 | And Barnabas they called Zeus, and Paul, Hermes, since he was the leader in speaking. |
| 14:13 | And the priest of Zeus, whose temple was before their city, bearing bulls and garlands to the gates, together with the crowds, was desiring to sacrifice [to them.] |
| 14:14 | But when the apostles, Barnabas and Paul, heard this, they tore their clothes and rushed in to the crowd, crying out |
| 14:15 | and saying, "Men! Why are you doing these things? We men are of the same nature as you, preaching the gospel to you, that you must turn from these useless things to the living God, who made the heaven, and the earth, and the sea, and all the things in them, |
| 14:16 | who in the generations having gone by permitted all the Gentiles to walk in their ways. |
| 14:17 | And yet He did not leave Himself without witness, in that He did good, giving to you rain from heaven and fruit bearing seasons, filling our hearts with food and gladness." |
| 14:18 | And saying these things, they scarcely stopped the crowds from sacrificing to them. |
| 14:19 | But there arrived from Antioch and Iconium [certain ]Jews, and having persuaded the crowds and having stoned Paul, they dragged [him] outside the city, thinking he was dead. |
| 14:20 | But when the disciples encircled him, he stood and entered into the city. And the next day he went out together with Barnabas to Derbe. |
| 14:21 | And having preached the gospel to that city and having made many disciples, they returned to Lystra, and Iconium, and Antioch, |
| 14:22 | strengthening the souls of the disciples, urging [them] to continue in the faith, [saying, "]Through many tribulations we must enter into the kingdom of God." |
| 14:23 | And having chosen elders for them in every church, [and ]having prayed with fasting, they commended them to the Lord in whom they had believed. |
| 14:24 | And having crossed Pisidia, they came to Pamphylia. |
| 14:25 | And having spoken the word in Perga, they went down to Attalia. |
| 14:26 | From there they sailed to Antioch, from where they were commended to the grace of God for the work which they had completed. |
| 14:27 | Now arriving and gathering the church together, they related all that God had done with them, and that He had opened the door of faith for the Gentiles. |
| 14:28 | And they spent a long time there with the disciples. |
The King James Version 2016 Edition is copyright © 2016 by Textus Receptus PTY. LTD.
Used by permission. All rights reserved. Further details
Green's Literal Translation (LITV). Copyright 1993 by Jay P. Green Sr.
All rights reserved. Jay P. Green Sr., Lafayette, IN. U.S.A. 47903.
Permission to non-commercially distribute freely