Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Acts - Chapter: 13


13:1	ησαν δε τινες εν αντιοχεια κατα την ουσαν εκκλησιαν προφηται και διδασκαλοι ο τε βαρναβας και συμεων ο καλουμενος νιγερ και λουκιος ο κυρηναιος μαναην τε ηρωδου του τετραρχου συντροφος και σαυλος
13:2	λειτουργουντων δε αυτων τω κυριω και νηστευοντων ειπεν το πνευμα το αγιον αφορισατε δη μοι τον βαρναβαν και τον σαυλον εις το εργον ο προσκεκλημαι αυτους
13:3	τοτε νηστευσαντες και προσευξαμενοι και επιθεντες τας χειρας αυτοις απελυσαν
13:4	ουτοι μεν ουν εκπεμφθεντες υπο του πνευματος του αγιου κατηλθον εις την σελευκειαν εκειθεν δε απεπλευσαν εις την κυπρον
13:5	και γενομενοι εν σαλαμινι κατηγγελλον τον λογον του θεου εν ταις συναγωγαις των ιουδαιων ειχον δε και ιωαννην υπηρετην
13:6	διελθοντες δε την νησον αχρι παφου ευρον τινα μαγον ψευδοπροφητην ιουδαιον ω ονομα βαριησους
13:7	ος ην συν τω ανθυπατω σεργιω παυλω ανδρι συνετω ουτος προσκαλεσαμενος βαρναβαν και σαυλον επεζητησεν ακουσαι τον λογον του θεου
13:8	ανθιστατο δε αυτοις ελυμας ο μαγος ουτως γαρ μεθερμηνευεται το ονομα αυτου ζητων διαστρεψαι τον ανθυπατον απο της πιστεως
13:9	σαυλος δε ο και παυλος πλησθεις πνευματος αγιου και ατενισας εις αυτον
13:10	ειπεν ω πληρης παντος δολου και πασης ραδιουργιας υιε διαβολου εχθρε πασης δικαιοσυνης ου παυση διαστρεφων τας οδους κυριου τας ευθειας
13:11	και νυν ιδου χειρ κυριου επι σε και εση τυφλος μη βλεπων τον ηλιον αχρι καιρου παραχρημα δε επεπεσεν επ αυτον αχλυς και σκοτος και περιαγων εζητει χειραγωγους
13:12	τοτε ιδων ο ανθυπατος το γεγονος επιστευσεν εκπλησσομενος επι τη διδαχη του κυριου
13:13	αναχθεντες δε απο της παφου οι περι τον παυλον ηλθον εις περγην της παμφυλιας ιωαννης δε αποχωρησας απ αυτων υπεστρεψεν εις ιεροσολυμα
13:14	αυτοι δε διελθοντες απο της περγης παρεγενοντο εις αντιοχειαν της πισιδιας και εισελθοντες εις την συναγωγην τη ημερα των σαββατων εκαθισαν
13:15	μετα δε την αναγνωσιν του νομου και των προφητων απεστειλαν οι αρχισυναγωγοι προς αυτους λεγοντες ανδρες αδελφοι ει εστιν λογος εν υμιν παρακλησεως προς τον λαον λεγετε
13:16	αναστας δε παυλος και κατασεισας τη χειρι ειπεν ανδρες ισραηλιται και οι φοβουμενοι τον θεον ακουσατε
13:17	ο θεος του λαου τουτου εξελεξατο τους πατερας ημων και τον λαον υψωσεν εν τη παροικια εν γη αιγυπτω και μετα βραχιονος υψηλου εξηγαγεν αυτους εξ αυτης
13:18	και ως τεσσαρακονταετη χρονον ετροποφορησεν αυτους εν τη ερημω
13:19	και καθελων εθνη επτα εν γη χανααν κατεκληρονομησεν αυτοις την γην αυτων
13:20	και μετα ταυτα ως ετεσιν τετρακοσιοις και πεντηκοντα εδωκεν κριτας εως σαμουηλ του προφητου
13:21	κακειθεν ητησαντο βασιλεα και εδωκεν αυτοις ο θεος τον σαουλ υιον κις ανδρα εκ φυλης βενιαμιν ετη τεσσαρακοντα
13:22	και μεταστησας αυτον ηγειρεν αυτοις τον δαυιδ εις βασιλεα ω και ειπεν μαρτυρησας ευρον δαυιδ τον του ιεσσαι ανδρα κατα την καρδιαν μου ος ποιησει παντα τα θεληματα μου
13:23	τουτου ο θεος απο του σπερματος κατ επαγγελιαν ηγαγεν τω ισραηλ σωτηριαν
13:24	προκηρυξαντος ιωαννου προ προσωπου της εισοδου αυτου βαπτισμα μετανοιας τω ισραηλ
13:25	ως δε επληρου ο ιωαννης τον δρομον ελεγεν τινα με υπονοειτε ειναι ουκ ειμι εγω αλλ ιδου ερχεται μετ εμε ου ουκ ειμι αξιος το υποδημα των ποδων λυσαι
13:26	ανδρες αδελφοι υιοι γενους αβρααμ και οι εν υμιν φοβουμενοι τον θεον υμιν ο λογος της σωτηριας ταυτης απεσταλη
13:27	οι γαρ κατοικουντες εν ιερουσαλημ και οι αρχοντες αυτων τουτον αγνοησαντες και τας φωνας των προφητων τας κατα παν σαββατον αναγινωσκομενας κριναντες επληρωσαν
13:28	και μηδεμιαν αιτιαν θανατου ευροντες ητησαντο πιλατον αναιρεθηναι αυτον
13:29	ως δε ετελεσαν παντα τα περι αυτου γεγραμμενα καθελοντες απο του ξυλου εθηκαν εις μνημειον
13:30	ο δε θεος ηγειρεν αυτον εκ νεκρων
13:31	ος ωφθη επι ημερας πλειους τοις συναναβασιν αυτω απο της γαλιλαιας εις ιερουσαλημ οιτινες εισιν μαρτυρες αυτου προς τον λαον
13:32	και ημεις υμας ευαγγελιζομεθα την προς τους πατερας επαγγελιαν γενομενην οτι ταυτην ο θεος εκπεπληρωκεν τοις τεκνοις αυτων ημιν αναστησας ιησουν
13:33	ως και εν τω ψαλμω τω δευτερω γεγραπται υιος μου ει συ εγω σημερον γεγεννηκα σε
13:34	οτι δε ανεστησεν αυτον εκ νεκρων μηκετι μελλοντα υποστρεφειν εις διαφθοραν ουτως ειρηκεν οτι δωσω υμιν τα οσια δαυιδ τα πιστα
13:35	διο και εν ετερω λεγει ου δωσεις τον οσιον σου ιδειν διαφθοραν
13:36	δαυιδ μεν γαρ ιδια γενεα υπηρετησας τη του θεου βουλη εκοιμηθη και προσετεθη προς τους πατερας αυτου και ειδεν διαφθοραν
13:37	ον δε ο θεος ηγειρεν ουκ ειδεν διαφθοραν
13:38	γνωστον ουν εστω υμιν ανδρες αδελφοι οτι δια τουτου υμιν αφεσις αμαρτιων καταγγελλεται
13:39	και απο παντων ων ουκ ηδυνηθητε εν τω νομω μωυσεως δικαιωθηναι εν τουτω πας ο πιστευων δικαιουται
13:40	βλεπετε ουν μη επελθη εφ υμας το ειρημενον εν τοις προφηταις
13:41	ιδετε οι καταφρονηται και θαυμασατε και αφανισθητε οτι εργον εγω εργαζομαι εν ταις ημεραις υμων ο ου μη πιστευσητε εαν τις εκδιηγηται υμιν
13:42	εξιοντων δε εκ της συναγωγης των ιουδαιων παρεκαλουν τα εθνη εις το μεταξυ σαββατον λαληθηναι αυτοις τα ρηματα ταυτα
13:43	λυθεισης δε της συναγωγης ηκολουθησαν πολλοι των ιουδαιων και των σεβομενων προσηλυτων τω παυλω και τω βαρναβα οιτινες προσλαλουντες επειθον αυτους επιμενειν τη χαριτι του θεου
13:44	τω τε ερχομενω σαββατω σχεδον πασα η πολις συνηχθη ακουσαι τον λογον του θεου
13:45	ιδοντες δε οι ιουδαιοι τους οχλους επλησθησαν ζηλου και αντελεγον τοις υπο του παυλου λεγομενοις αντιλεγοντες και βλασφημουντες
13:46	παρρησιασαμενοι δε ο παυλος και ο βαρναβας ειπον υμιν ην αναγκαιον πρωτον λαληθηναι τον λογον του θεου επειδη δε απωθεισθε αυτον και ουκ αξιους κρινετε εαυτους της αιωνιου ζωης ιδου στρεφομεθα εις τα εθνη
13:47	ουτως γαρ εντεταλται ημιν ο κυριος τεθεικα σε εις φως εθνων του ειναι σε εις σωτηριαν εως εσχατου της γης
13:48	ακουοντα δε τα εθνη εχαιρεν και εδοξαζον τον λογον του κυριου και επιστευσαν οσοι ησαν τεταγμενοι εις ζωην αιωνιον
13:49	διεφερετο δε ο λογος του κυριου δι ολης της χωρας
13:50	οι δε ιουδαιοι παρωτρυναν τας σεβομενας γυναικας και τας ευσχημονας και τους πρωτους της πολεως και επηγειραν διωγμον επι τον παυλον και τον βαρναβαν και εξεβαλον αυτους απο των οριων αυτων
13:51	οι δε εκτιναξαμενοι τον κονιορτον των ποδων αυτων επ αυτους ηλθον εις ικονιον
13:52	οι δε μαθηται επληρουντο χαρας και πνευματος αγιου


13:1	ησαν δε τινες εν αντιοχεια κατα την ουσαν εκκλησιαν προφηται και διδασκαλοι ο τε βαρναβας και συμεων ο καλουμενος νιγερ και λουκιος ο κυρηναιος μαναην τε ηρωδου του τετραρχου συντροφος και σαυλος
13:2	λειτουργουντων δε αυτων τω κυριω και νηστευοντων ειπεν το πνευμα το αγιον αφορισατε δη μοι τον τε βαρναβαν και τον σαυλον εις το εργον ο προσκεκλημαι αυτους
13:3	τοτε νηστευσαντες και προσευξαμενοι και επιθεντες τας χειρας αυτοις απελυσαν
13:4	ουτοι μεν ουν εκπεμφθεντες υπο του πνευματος του αγιου κατηλθον εις την σελευκειαν εκειθεν τε απεπλευσαν εις την κυπρον
13:5	και γενομενοι εν σαλαμινι κατηγγελλον τον λογον του θεου εν ταις συναγωγαις των ιουδαιων ειχον δε και ιωαννην υπηρετην
13:6	διελθοντες δε την νησον αχρι παφου ευρον τινα μαγον ψευδοπροφητην ιουδαιον ω ονομα βαριησους
13:7	ος ην συν τω ανθυπατω σεργιω παυλω ανδρι συνετω ουτος προσκαλεσαμενος βαρναβαν και σαυλον επεζητησεν ακουσαι τον λογον του θεου
13:8	ανθιστατο δε αυτοις ελυμας ο μαγος ουτως γαρ μεθερμηνευεται το ονομα αυτου ζητων διαστρεψαι τον ανθυπατον απο της πιστεως
13:9	σαυλος δε ο και παυλος πλησθεις πνευματος αγιου και ατενισας εις αυτον
13:10	ειπεν ω πληρης παντος δολου και πασης ραδιουργιας υιε διαβολου εχθρε πασης δικαιοσυνης ου παυση διαστρεφων τας οδους κυριου τας ευθειας
13:11	και νυν ιδου χειρ του κυριου επι σε και εση τυφλος μη βλεπων τον ηλιον αχρι καιρου παραχρημα δε επεπεσεν επ αυτον αχλυς και σκοτος και περιαγων εζητει χειραγωγους
13:12	τοτε ιδων ο ανθυπατος το γεγονος επιστευσεν εκπλησσομενος επι τη διδαχη του κυριου
13:13	αναχθεντες δε απο της παφου οι περι τον παυλον ηλθον εις περγην της παμφυλιας ιωαννης δε αποχωρησας απ αυτων υπεστρεψεν εις ιεροσολυμα
13:14	αυτοι δε διελθοντες απο της περγης παρεγενοντο εις αντιοχειαν της πισιδιας και εισελθοντες εις την συναγωγην τη ημερα των σαββατων εκαθισαν
13:15	μετα δε την αναγνωσιν του νομου και των προφητων απεστειλαν οι αρχισυναγωγοι προς αυτους λεγοντες ανδρες αδελφοι ει εστιν λογος εν υμιν παρακλησεως προς τον λαον λεγετε
13:16	αναστας δε παυλος και κατασεισας τη χειρι ειπεν ανδρες ισραηλιται και οι φοβουμενοι τον θεον ακουσατε
13:17	ο θεος του λαου τουτου ισραηλ εξελεξατο τους πατερας ημων και τον λαον υψωσεν εν τη παροικια εν γη αιγυπτω και μετα βραχιονος υψηλου εξηγαγεν αυτους εξ αυτης
13:18	και ως τεσσαρακονταετη χρονον ετροποφορησεν αυτους εν τη ερημω
13:19	και καθελων εθνη επτα εν γη χανααν κατεκληροδοτησεν αυτοις την γην αυτων
13:20	και μετα ταυτα ως ετεσιν τετρακοσιοις και πεντηκοντα εδωκεν κριτας εως σαμουηλ του προφητου
13:21	κακειθεν ητησαντο βασιλεα και εδωκεν αυτοις ο θεος τον σαουλ υιον κις ανδρα εκ φυλης βενιαμιν ετη τεσσαρακοντα
13:22	και μεταστησας αυτον ηγειρεν αυτοις τον δαβιδ εις βασιλεα ω και ειπεν μαρτυρησας ευρον δαβιδ τον του ιεσσαι ανδρα κατα την καρδιαν μου ος ποιησει παντα τα θεληματα μου
13:23	τουτου ο θεος απο του σπερματος κατ επαγγελιαν ηγειρεν τω ισραηλ σωτηρα ιησουν
13:24	προκηρυξαντος ιωαννου προ προσωπου της εισοδου αυτου βαπτισμα μετανοιας παντι τω λαω ισραηλ
13:25	ως δε επληρου ο ιωαννης τον δρομον ελεγεν τινα με υπονοειτε ειναι ουκ ειμι εγω αλλ ιδου ερχεται μετ εμε ου ουκ ειμι αξιος το υποδημα των ποδων λυσαι
13:26	ανδρες αδελφοι υιοι γενους αβρααμ και οι εν υμιν φοβουμενοι τον θεον υμιν ο λογος της σωτηριας ταυτης απεσταλη
13:27	οι γαρ κατοικουντες εν ιερουσαλημ και οι αρχοντες αυτων τουτον αγνοησαντες και τας φωνας των προφητων τας κατα παν σαββατον αναγινωσκομενας κριναντες επληρωσαν
13:28	και μηδεμιαν αιτιαν θανατου ευροντες ητησαντο πιλατον αναιρεθηναι αυτον
13:29	ως δε ετελεσαν απαντα τα περι αυτου γεγραμμενα καθελοντες απο του ξυλου εθηκαν εις μνημειον
13:30	ο δε θεος ηγειρεν αυτον εκ νεκρων
13:31	ος ωφθη επι ημερας πλειους τοις συναναβασιν αυτω απο της γαλιλαιας εις ιερουσαλημ οιτινες εισιν μαρτυρες αυτου προς τον λαον
13:32	και ημεις υμας ευαγγελιζομεθα την προς τους πατερας επαγγελιαν γενομενην
13:33	οτι ταυτην ο θεος εκπεπληρωκεν τοις τεκνοις αυτων ημιν αναστησας ιησουν ως και εν τω ψαλμω τω δευτερω γεγραπται υιος μου ει συ εγω σημερον γεγεννηκα σε
13:34	οτι δε ανεστησεν αυτον εκ νεκρων μηκετι μελλοντα υποστρεφειν εις διαφθοραν ουτως ειρηκεν οτι δωσω υμιν τα οσια δαβιδ τα πιστα
13:35	διο και εν ετερω λεγει ου δωσεις τον οσιον σου ιδειν διαφθοραν
13:36	δαβιδ μεν γαρ ιδια γενεα υπηρετησας τη του θεου βουλη εκοιμηθη και προσετεθη προς τους πατερας αυτου και ειδεν διαφθοραν
13:37	ον δε ο θεος ηγειρεν ουκ ειδεν διαφθοραν
13:38	γνωστον ουν εστω υμιν ανδρες αδελφοι οτι δια τουτου υμιν αφεσις αμαρτιων καταγγελλεται
13:39	και απο παντων ων ουκ ηδυνηθητε εν τω νομω μωσεως δικαιωθηναι εν τουτω πας ο πιστευων δικαιουται
13:40	βλεπετε ουν μη επελθη εφ υμας το ειρημενον εν τοις προφηταις
13:41	ιδετε οι καταφρονηται και θαυμασατε και αφανισθητε οτι εργον εγω εργαζομαι εν ταις ημεραις υμων εργον ω ου μη πιστευσητε εαν τις εκδιηγηται υμιν
13:42	εξιοντων δε εκ της συναγωγης των ιουδαιων παρεκαλουν τα εθνη εις το μεταξυ σαββατον λαληθηναι αυτοις τα ρηματα ταυτα
13:43	λυθεισης δε της συναγωγης ηκολουθησαν πολλοι των ιουδαιων και των σεβομενων προσηλυτων τω παυλω και τω βαρναβα οιτινες προσλαλουντες αυτοις επειθον αυτους επιμενειν τη χαριτι του θεου
13:44	τω δε ερχομενω σαββατω σχεδον πασα η πολις συνηχθη ακουσαι τον λογον του θεου
13:45	ιδοντες δε οι ιουδαιοι τους οχλους επλησθησαν ζηλου και αντελεγον τοις υπο του παυλου λεγομενοις αντιλεγοντες και βλασφημουντες
13:46	παρρησιασαμενοι δε ο παυλος και ο βαρναβας ειπον υμιν ην αναγκαιον πρωτον λαληθηναι τον λογον του θεου επειδη δε απωθεισθε αυτον και ουκ αξιους κρινετε εαυτους της αιωνιου ζωης ιδου στρεφομεθα εις τα εθνη
13:47	ουτως γαρ εντεταλται ημιν ο κυριος τεθεικα σε εις φως εθνων του ειναι σε εις σωτηριαν εως εσχατου της γης
13:48	ακουοντα δε τα εθνη εχαιρον και εδοξαζον τον λογον του κυριου και επιστευσαν οσοι ησαν τεταγμενοι εις ζωην αιωνιον
13:49	διεφερετο δε ο λογος του κυριου δι ολης της χωρας
13:50	οι δε ιουδαιοι παρωτρυναν τας σεβομενας γυναικας και τας ευσχημονας και τους πρωτους της πολεως και επηγειραν διωγμον επι τον παυλον και τον βαρναβαν και εξεβαλον αυτους απο των οριων αυτων
13:51	οι δε εκτιναξαμενοι τον κονιορτον των ποδων αυτων επ αυτους ηλθον εις ικονιον
13:52	οι δε μαθηται επληρουντο χαρας και πνευματος αγιου


13:1	Now there were some in the church being in Antioch [who were] prophets and teachers: both Barnabas, and Simeon who was called Niger, Lucius of Cyrene, Manaen, brought up with Herod the tetrarch, and Saul.
13:2	Now as they were ministering to the Lord and fasting, the Holy Spirit said, "Now separate to Me Barnabas and Saul for the work which I have called them."
13:3	Then, fasting and praying, and laying their hands on them, they sent them away.
13:4	These two therefore, having been sent forth by the Holy Spirit, went down to Seleucia, and from there they sailed to Cyprus.
13:5	And arriving in Salamis, they proclaimed the word of God in the synagogues of the Jews. They also had John as their assistant.
13:6	And going across the island as far as Paphos, they found a certain sorcerer, a false prophet, a Jew whose name was Bar-Jesus,
13:7	who was with the proconsul, Sergius Paulus, an intelligent man. This man summoned Barnabas and Saul, and sought to hear the word of God.
13:8	But Elymas the sorcerer (for so his name is translated) resisted them, seeking to turn away the proconsul from the faith.
13:9	But Saul, who also is [called] Paul, was filled with the Holy Spirit, and gazing intently at him,
13:10	[he ]said, "O full of all guile and all craft, [you] son of [the] devil, [you] enemy of all righteousness, will you not cease perverting the straight ways of the Lord?
13:11	And now behold, the hand of the Lord is upon you, and you shall be blind, not seeing the sun for a season."And immediately a mistiness and darkness fell upon him, and going about, he sought someone to lead him by the hand.
13:12	Then when the proconsul saw what had happened, he believed, being amazed at the teaching of the Lord.
13:13	Now Paul and his companions put to sea from Paphos, and came to Perga of Pamphylia; But John deserted them and returned to Jerusalem.
13:14	But they went from Perga, and arrived in Antioch of Pisidia, and entering into the synagogue on the Sabbath day, they sat down.
13:15	Now after the reading of the Law and the Prophets, the synagogue leaders sent to them, saying, "Men and brothers, if there is by you a word of encouragement for the people, speak."
13:16	And Paul, arising and motioning with his hand, said, "Men, Israelites, and you who fear God, listen:
13:17	The God of this people chose our fathers, and lifting up the people during their sojourn in the land of Egypt, and with an uplifted arm brought them out from it.
13:18	Now for a time of about forty years He put up with them in the wilderness.
13:19	And destroying seven nations in the land of Canaan, He gave their land to them as an inheritance.
13:20	And after these things, [for ]about four hundred and fifty years, He gave [them] judges until [the time of] Samuel the prophet.
13:21	And then they asked for a king, and God gave them Saul the son of Kish, a man of the tribe of Benjamin, for forty years.
13:22	And removing him, He raised up for them David as king, to whom He also said bearing witness, 'I have found David the son of Jesse, [to be ]a man after My [own] heart, who will do all My will.'
13:23	God, from the seed of this [man,] according to the promise, has brought to Israel salvation,
13:24	after John had first proclaimed before His coming, the baptism of repentance to Israel.
13:25	Now as John was finishing his course, he said, 'Whom do you suppose me to be? I am not He. But behold, there comes One after me, the sandal of whose feet I am not worthy to loosen.'
13:26	"Men, brothers, sons of the race of Abraham, and those among you who fear God, to you the message of this salvation has been sent.
13:27	For those dwelling in Jerusalem, and their rulers, because they did not know Him, nor the voices of the Prophets which are read according to each Sabbath, condemning [him], they fulfilled [the Scriptures.]
13:28	And finding no cause for death, they asked Pilate that He be executed.
13:29	And when they finished all the things having been written about Him, taking Him down from the tree, they put [Him] in a tomb.
13:30	But God raised Him from the dead;
13:31	who appeared for [many] days more to those going up with Him from Galilee to Jerusalem, who are His witnesses to the people.
13:32	And we proclaim to you the good news of the promise which was made to the fathers,
13:33	that God has fulfilled this promise for us to their children, when He raised up Jesus, as it is also written in the second Psalm: 'You are My Son, today I have begotten You.'
13:34	"And that He raised Him from the dead, no longer being about to return to corruption, thus He has said: 'I will give you the sure decrees of God concerning David.'
13:35	"Therefore also in another [Psalm] He says, 'You will not allow Your Holy One to see corruption.'
13:36	"For David indeed in his own generation, having served by the purpose of God, died, and was buried with his fathers, and saw corruption;
13:37	but He whom God raised up did not see corruption.
13:38	Therefore let it be known to you, brothers, that through this Man forgiveness of sins is proclaimed to you,
13:39	and from all[ ]things[ ]from which you could not (by the Law of Moses) be justified, by Him everyone that believes is justified.
13:40	Watch therefore, lest there come upon you that which was spoken of in the prophets:
13:41	"Behold, you despisers, and marvel and perish! For I will work a work in your days which you will by no means believe, though one were to declare it to you.' "
13:42	Now as the Jews were going out of the synagogue, the Gentiles begged that these words might be spoken to them the next Sabbath.
13:43	And when the synagogue service was broken up, many of the Jews and of the devout proselytes followed Paul and Barnabas, who, speaking [to them], persuaded them to continue in the grace of God.
13:44	On the coming Sabbath, almost all the city was assembled to hear the word of God.
13:45	And the Jews, seeing the crowds, they were filled with jealousy and spoke against the things being said by Paul, contradicting and blaspheming.
13:46	But Paul and Barnabas, speaking boldly said, "It was necessary for the word of God to be spoken to you first; but since you thrust it away, and judge yourselves not worthy of eternal life; behold, we turn to the Gentiles.
13:47	For so the Lord has commanded us: 'I have set you to be a light of the nations, that you should be for salvation to the end of the earth.' "
13:48	Now when the Gentiles heard this, they rejoiced and glorified the word of the Lord. And as many as were appointed to eternal life believed.
13:49	And the word of the Lord was being spread throughout all the region.
13:50	But the Jews incited the devout and prominent women and the leading [men] of the city, and raised up a persecution against Paul and Barnabas, and cast them out from their borders.
13:51	But shaking off the dust from their feet against them, they went to Iconium.
13:52	And the disciples were filled with joy and with the Holy Spirit.

Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Acts - Chapter: 13

Cookies & Privacy