Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Romans - Chapter: 14


14:1	τον δε ασθενουντα τη πιστει προσλαμβανεσθε μη εις διακρισεις διαλογισμων
14:2	ος μεν πιστευει φαγειν παντα ο δε ασθενων λαχανα εσθιει
14:3	ο εσθιων τον μη εσθιοντα μη εξουθενειτω και ο μη εσθιων τον εσθιοντα μη κρινετω ο θεος γαρ αυτον προσελαβετο
14:4	συ τις ει ο κρινων αλλοτριον οικετην τω ιδιω κυριω στηκει η πιπτει σταθησεται δε δυνατος γαρ εστιν ο θεος στησαι αυτον
14:5	ος μεν κρινει ημεραν παρ ημεραν ος δε κρινει πασαν ημεραν εκαστος εν τω ιδιω νοι πληροφορεισθω
14:6	ο φρονων την ημεραν κυριω φρονει και ο μη φρονων την ημεραν κυριω ου φρονει και ο εσθιων κυριω εσθιει ευχαριστει γαρ τω θεω και ο μη εσθιων κυριω ουκ εσθιει και ευχαριστει τω θεω
14:7	ουδεις γαρ ημων εαυτω ζη και ουδεις εαυτω αποθνησκει
14:8	εαν τε γαρ ζωμεν τω κυριω ζωμεν εαν τε αποθνησκωμεν τω κυριω αποθνησκομεν εαν τε ουν ζωμεν εαν τε αποθνησκωμεν του κυριου εσμεν
14:9	εις τουτο γαρ χριστος και απεθανεν και ανεστη και εζησεν ινα και νεκρων και ζωντων κυριευση
14:10	συ δε τι κρινεις τον αδελφον σου η και συ τι εξουθενεις τον αδελφον σου παντες γαρ παραστησομεθα τω βηματι του χριστου
14:11	γεγραπται γαρ ζω εγω λεγει κυριος οτι εμοι καμψει παν γονυ και πασα γλωσσα εξομολογησεται τω θεω
14:12	αρα ουν εκαστος ημων περι εαυτου λογον δωσει τω θεω
14:13	μηκετι ουν αλληλους κρινωμεν αλλα τουτο κρινατε μαλλον το μη τιθεναι προσκομμα τω αδελφω η σκανδαλον
14:14	οιδα και πεπεισμαι εν κυριω ιησου οτι ουδεν κοινον δι αυτου ει μη τω λογιζομενω τι κοινον ειναι εκεινω κοινον
14:15	ει δε δια βρωμα ο αδελφος σου λυπειται ουκετι κατα αγαπην περιπατεις μη τω βρωματι σου εκεινον απολλυε υπερ ου χριστος απεθανεν
14:16	μη βλασφημεισθω ουν υμων το αγαθον
14:17	ου γαρ εστιν η βασιλεια του θεου βρωσις και ποσις αλλα δικαιοσυνη και ειρηνη και χαρα εν πνευματι αγιω
14:18	ο γαρ εν τουτοις δουλευων τω χριστω ευαρεστος τω θεω και δοκιμος τοις ανθρωποις
14:19	αρα ουν τα της ειρηνης διωκωμεν και τα της οικοδομης της εις αλληλους
14:20	μη ενεκεν βρωματος καταλυε το εργον του θεου παντα μεν καθαρα αλλα κακον τω ανθρωπω τω δια προσκομματος εσθιοντι
14:21	καλον το μη φαγειν κρεα μηδε πιειν οινον μηδε εν ω ο αδελφος σου προσκοπτει η σκανδαλιζεται η ασθενει
14:22	συ πιστιν εχεις κατα σεαυτον εχε ενωπιον του θεου μακαριος ο μη κρινων εαυτον εν ω δοκιμαζει
14:23	ο δε διακρινομενος εαν φαγη κατακεκριται οτι ουκ εκ πιστεως παν δε ο ουκ εκ πιστεως αμαρτια εστιν


14:1	τον δε ασθενουντα τη πιστει προσλαμβανεσθε μη εις διακρισεις διαλογισμων
14:2	ος μεν πιστευει φαγειν παντα ο δε ασθενων λαχανα εσθιει
14:3	ο εσθιων τον μη εσθιοντα μη εξουθενειτω και ο μη εσθιων τον εσθιοντα μη κρινετω ο θεος γαρ αυτον προσελαβετο
14:4	συ τις ει ο κρινων αλλοτριον οικετην τω ιδιω κυριω στηκει η πιπτει σταθησεται δε δυνατος γαρ εστιν ο θεος στησαι αυτον
14:5	ος μεν κρινει ημεραν παρ ημεραν ος δε κρινει πασαν ημεραν εκαστος εν τω ιδιω νοι πληροφορεισθω
14:6	ο φρονων την ημεραν κυριω φρονει και ο μη φρονων την ημεραν κυριω ου φρονει ο εσθιων κυριω εσθιει ευχαριστει γαρ τω θεω και ο μη εσθιων κυριω ουκ εσθιει και ευχαριστει τω θεω
14:7	ουδεις γαρ ημων εαυτω ζη και ουδεις εαυτω αποθνησκει
14:8	εαν τε γαρ ζωμεν τω κυριω ζωμεν εαν τε αποθνησκωμεν τω κυριω αποθνησκομεν εαν τε ουν ζωμεν εαν τε αποθνησκωμεν του κυριου εσμεν
14:9	εις τουτο γαρ χριστος και απεθανεν και ανεστη και ανεζησεν ινα και νεκρων και ζωντων κυριευση
14:10	συ δε τι κρινεις τον αδελφον σου η και συ τι εξουθενεις τον αδελφον σου παντες γαρ παραστησομεθα τω βηματι του χριστου
14:11	γεγραπται γαρ ζω εγω λεγει κυριος οτι εμοι καμψει παν γονυ και πασα γλωσσα εξομολογησεται τω θεω
14:12	αρα ουν εκαστος ημων περι εαυτου λογον δωσει τω θεω
14:13	μηκετι ουν αλληλους κρινωμεν αλλα τουτο κρινατε μαλλον το μη τιθεναι προσκομμα τω αδελφω η σκανδαλον
14:14	οιδα και πεπεισμαι εν κυριω ιησου οτι ουδεν κοινον δι εαυτου ει μη τω λογιζομενω τι κοινον ειναι εκεινω κοινον
14:15	ει δε δια βρωμα ο αδελφος σου λυπειται ουκετι κατα αγαπην περιπατεις μη τω βρωματι σου εκεινον απολλυε υπερ ου χριστος απεθανεν
14:16	μη βλασφημεισθω ουν υμων το αγαθον
14:17	ου γαρ εστιν η βασιλεια του θεου βρωσις και ποσις αλλα δικαιοσυνη και ειρηνη και χαρα εν πνευματι αγιω
14:18	ο γαρ εν τουτοις δουλευων τω χριστω ευαρεστος τω θεω και δοκιμος τοις ανθρωποις
14:19	αρα ουν τα της ειρηνης διωκωμεν και τα της οικοδομης της εις αλληλους
14:20	μη ενεκεν βρωματος καταλυε το εργον του θεου παντα μεν καθαρα αλλα κακον τω ανθρωπω τω δια προσκομματος εσθιοντι
14:21	καλον το μη φαγειν κρεα μηδε πιειν οινον μηδε εν ω ο αδελφος σου προσκοπτει η σκανδαλιζεται η ασθενει
14:22	συ πιστιν εχεις κατα σαυτον εχε ενωπιον του θεου μακαριος ο μη κρινων εαυτον εν ω δοκιμαζει
14:23	ο δε διακρινομενος εαν φαγη κατακεκριται οτι ουκ εκ πιστεως παν δε ο ουκ εκ πιστεως αμαρτια εστιν


14:1	Receive one that is weak in the faith, not for disputes over opinions.
14:2	One indeed believes that he may eat all things, but another,[ ]being weak, eats [only ]vegetables.
14:3	Let not him who eats despise him who does not eat, and let not him who does not eat judge him who eats; for God [has] received him.
14:4	Who are you to judge another's servant? To his own master he stands or he falls. And he shall be made to stand, for God is able to make him stand.
14:5	One indeed judges one day above another; but another judges every day [the same]. Let each be fully assured in his own mind.
14:6	He that regards the day, regards it to the Lord; and he that does not regard the day, to the Lord he does not regard it. And he that eats, eats to the Lord, for he gives thanks to God; and he that does not eat, to the Lord he does not eat, and he gives thanks to God.
14:7	For none of us lives to himself, and no one dies to himself.
14:8	For whether we live, we live to the Lord; and whether we die, we die to the Lord. Therefore, whether we live, or whether we die, we are the Lord's.
14:9	For to this end Christ died and rose and lived [again], so that He might be Lord of both [the] dead and [the] living.
14:10	But why do you judge your brother? Or why do you despise your brother? For we shall all stand before the judgment seat of Christ.
14:11	For it is written: "As I live, says the LORD, every knee shall bow to Me, and every tongue shall confess to God."
14:12	So then each of us shall give account concerning himself to God.
14:13	Therefore let us no longer judge one another, but judge this rather, not to put a stumbling block or an offense before our brother.
14:14	I know and am convinced in the Lord Jesus that nothing is unclean of itself; except to him considering anything to be unclean, to him it is unclean.
14:15	But if your brother is grieved on account of your food, you are no longer walking according to love. Do not destroy with your food the one on behalf of whom Christ died.
14:16	Therefore do not let your good be slandered.
14:17	For the kingdom of God is not eating and drinking, but righteousness and peace and joy in the Holy Spirit.
14:18	For he that serves Christ in these things is well pleasing to God and approved by men.
14:19	Therefore let us pursue the things [which make] for peace and the things by which one may edify another.
14:20	Do not destroy the work of God for the sake of food. All things indeed are clean, but [are] evil for the man eating with offense.
14:21	It is good neither to eat meat nor drink wine nor [to do anything] by which your brother stumbles or is offended or becomes weak.
14:22	Do you have faith? By yourself, have it before God. Blessed is he that does not condemn himself in what he approves.
14:23	But he who doubts, if he eats, has been condemned, because [it is ]not of faith; and everything which [is] not of faith is sin.

Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Romans - Chapter: 14

Cookies & Privacy