Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

2 Corinthians - Chapter: 1


1:1	παυλος αποστολος ιησου χριστου δια θεληματος θεου και τιμοθεος ο αδελφος τη εκκλησια του θεου τη ουση εν κορινθω συν τοις αγιοις πασιν τοις ουσιν εν ολη τη αχαια
1:2	χαρις υμιν και ειρηνη απο θεου πατρος ημων και κυριου ιησου χριστου
1:3	ευλογητος ο θεος και πατηρ του κυριου ημων ιησου χριστου ο πατηρ των οικτιρμων και θεος πασης παρακλησεως
1:4	ο παρακαλων ημας επι παση τη θλιψει ημων εις το δυνασθαι ημας παρακαλειν τους εν παση θλιψει δια της παρακλησεως ης παρακαλουμεθα αυτοι υπο του θεου
1:5	οτι καθως περισσευει τα παθηματα του χριστου εις ημας ουτως δια του χριστου περισσευει και η παρακλησις ημων
1:6	ειτε δε θλιβομεθα υπερ της υμων παρακλησεως και σωτηριας της ενεργουμενης εν υπομονη των αυτων παθηματων ων και ημεις πασχομεν και η ελπις ημων βεβαια υπερ υμων ειτε παρακαλουμεθα υπερ της υμων παρακλησεως και σωτηριας
1:7	ειδοτες οτι ωσπερ κοινωνοι εστε των παθηματων ουτως και της παρακλησεως
1:8	ου γαρ θελομεν υμας αγνοειν αδελφοι υπερ της θλιψεως ημων της γενομενης ημιν εν τη ασια οτι καθ υπερβολην εβαρηθημεν υπερ δυναμιν ωστε εξαπορηθηναι ημας και του ζην
1:9	αλλα αυτοι εν εαυτοις το αποκριμα του θανατου εσχηκαμεν ινα μη πεποιθοτες ωμεν εφ εαυτοις αλλ επι τω θεω τω εγειροντι τους νεκρους
1:10	ος εκ τηλικουτου θανατου ερρυσατο ημας και ρυεται εις ον ηλπικαμεν οτι και ετι ρυσεται
1:11	συνυπουργουντων και υμων υπερ ημων τη δεησει ινα εκ πολλων προσωπων το εις ημας χαρισμα δια πολλων ευχαριστηθη υπερ υμων
1:12	η γαρ καυχησις ημων αυτη εστιν το μαρτυριον της συνειδησεως ημων οτι εν απλοτητι και ειλικρινεια θεου ουκ εν σοφια σαρκικη αλλ εν χαριτι θεου ανεστραφημεν εν τω κοσμω περισσοτερως δε προς υμας
1:13	ου γαρ αλλα γραφομεν υμιν αλλ η α αναγινωσκετε η και επιγινωσκετε ελπιζω δε οτι και εως τελους επιγνωσεσθε
1:14	καθως και επεγνωτε ημας απο μερους οτι καυχημα υμων εσμεν καθαπερ και υμεις ημων εν τη ημερα του κυριου ιησου
1:15	και ταυτη τη πεποιθησει εβουλομην ελθειν προς υμας το προτερον ινα δευτεραν χαριν εχητε
1:16	και δι υμων διελθειν εις μακεδονιαν και παλιν απο μακεδονιας ελθειν προς υμας και υφ υμων προπεμφθηναι εις την ιουδαιαν
1:17	τουτο ουν βουλευομενος μη τι αρα τη ελαφρια εχρησαμην η α βουλευομαι κατα σαρκα βουλευομαι ινα η παρ εμοι το ναι ναι και το ου ου
1:18	πιστος δε ο θεος οτι ο λογος ημων ο προς υμας ουκ εγενετο ναι και ου
1:19	ο γαρ του θεου υιος ιησους χριστος ο εν υμιν δι ημων κηρυχθεις δι εμου και σιλουανου και τιμοθεου ουκ εγενετο ναι και ου αλλα ναι εν αυτω γεγονεν
1:20	οσαι γαρ επαγγελιαι θεου εν αυτω το ναι και εν αυτω το αμην τω θεω προς δοξαν δι ημων
1:21	ο δε βεβαιων ημας συν υμιν εις χριστον και χρισας ημας θεος
1:22	ο και σφραγισαμενος ημας και δους τον αρραβωνα του πνευματος εν ταις καρδιαις ημων
1:23	εγω δε μαρτυρα τον θεον επικαλουμαι επι την εμην ψυχην οτι φειδομενος υμων ουκετι ηλθον εις κορινθον
1:24	ουχ οτι κυριευομεν υμων της πιστεως αλλα συνεργοι εσμεν της χαρας υμων τη γαρ πιστει εστηκατε


1:1	παυλος αποστολος ιησου χριστου δια θεληματος θεου και τιμοθεος ο αδελφος τη εκκλησια του θεου τη ουση εν κορινθω συν τοις αγιοις πασιν τοις ουσιν εν ολη τη αχαια
1:2	χαρις υμιν και ειρηνη απο θεου πατρος ημων και κυριου ιησου χριστου
1:3	ευλογητος ο θεος και πατηρ του κυριου ημων ιησου χριστου ο πατηρ των οικτιρμων και θεος πασης παρακλησεως
1:4	ο παρακαλων ημας επι παση τη θλιψει ημων εις το δυνασθαι ημας παρακαλειν τους εν παση θλιψει δια της παρακλησεως ης παρακαλουμεθα αυτοι υπο του θεου
1:5	οτι καθως περισσευει τα παθηματα του χριστου εις ημας ουτως δια χριστου περισσευει και η παρακλησις ημων
1:6	ειτε δε θλιβομεθα υπερ της υμων παρακλησεως και σωτηριας της ενεργουμενης εν υπομονη των αυτων παθηματων ων και ημεις πασχομεν ειτε παρακαλουμεθα υπερ της υμων παρακλησεως και σωτηριας και η ελπις ημων βεβαια υπερ υμων
1:7	ειδοτες οτι ωσπερ κοινωνοι εστε των παθηματων ουτως και της παρακλησεως
1:8	ου γαρ θελομεν υμας αγνοειν αδελφοι υπερ της θλιψεως ημων της γενομενης ημιν εν τη ασια οτι καθ υπερβολην εβαρηθημεν υπερ δυναμιν ωστε εξαπορηθηναι ημας και του ζην
1:9	αλλα αυτοι εν εαυτοις το αποκριμα του θανατου εσχηκαμεν ινα μη πεποιθοτες ωμεν εφ εαυτοις αλλ επι τω θεω τω εγειροντι τους νεκρους
1:10	ος εκ τηλικουτου θανατου ερρυσατο ημας και ρυεται εις ον ηλπικαμεν οτι και ετι ρυσεται
1:11	συνυπουργουντων και υμων υπερ ημων τη δεησει ινα εκ πολλων προσωπων το εις ημας χαρισμα δια πολλων ευχαριστηθη υπερ ημων
1:12	η γαρ καυχησις ημων αυτη εστιν το μαρτυριον της συνειδησεως ημων οτι εν απλοτητι και ειλικρινεια θεου ουκ εν σοφια σαρκικη αλλ εν χαριτι θεου ανεστραφημεν εν τω κοσμω περισσοτερως δε προς υμας
1:13	ου γαρ αλλα γραφομεν υμιν αλλ η α αναγινωσκετε η και επιγινωσκετε ελπιζω δε οτι και εως τελους επιγνωσεσθε
1:14	καθως και επεγνωτε ημας απο μερους οτι καυχημα υμων εσμεν καθαπερ και υμεις ημων εν τη ημερα του κυριου ιησου
1:15	και ταυτη τη πεποιθησει εβουλομην προς υμας ελθειν προτερον ινα δευτεραν χαριν εχητε
1:16	και δι υμων διελθειν εις μακεδονιαν και παλιν απο μακεδονιας ελθειν προς υμας και υφ υμων προπεμφθηναι εις την ιουδαιαν
1:17	τουτο ουν βουλευομενος μη τι αρα τη ελαφρια εχρησαμην η α βουλευομαι κατα σαρκα βουλευομαι ινα η παρ εμοι το ναι ναι και το ου ου
1:18	πιστος δε ο θεος οτι ο λογος ημων ο προς υμας ουκ εγενετο ναι και ου
1:19	ο γαρ του θεου υιος ιησους χριστος ο εν υμιν δι ημων κηρυχθεις δι εμου και σιλουανου και τιμοθεου ουκ εγενετο ναι και ου αλλα ναι εν αυτω γεγονεν
1:20	οσαι γαρ επαγγελιαι θεου εν αυτω το ναι και εν αυτω το αμην τω θεω προς δοξαν δι ημων
1:21	ο δε βεβαιων ημας συν υμιν εις χριστον και χρισας ημας θεος
1:22	ο και σφραγισαμενος ημας και δους τον αρραβωνα του πνευματος εν ταις καρδιαις ημων
1:23	εγω δε μαρτυρα τον θεον επικαλουμαι επι την εμην ψυχην οτι φειδομενος υμων ουκετι ηλθον εις κορινθον
1:24	ουχ οτι κυριευομεν υμων της πιστεως αλλα συνεργοι εσμεν της χαρας υμων τη γαρ πιστει εστηκατε


1:1	Paul, an apostle of Jesus Christ by the will of God, and Timothy our brother, to the church of God which is at Corinth, together with all the saints who are in all Achaia:
1:2	Grace to you and peace from God our Father and the Lord Jesus Christ.
1:3	Blessed [be] the God and Father of our Lord Jesus Christ, the Father of mercies and God of all comfort,
1:4	who comforts us in all our tribulation, so that we may be able to comfort those who are in any affliction, by means of the comfort with which we ourselves are comforted by God.
1:5	Because just as the sufferings of Christ abound in us, so our consolation also abounds through Christ.
1:6	Now if we are afflicted, it is for your consolation and salvation, which is effective for enduring the same sufferings which we also suffer.
1:7	(And our hope concerning you is steadfast); if we are comforted, it is for your consolation and salvation, knowing that as you are partakers of the sufferings, thus also [you will partake] of the consolation.
1:8	For we do not desire you to be ignorant, brothers, concerning our affliction which happened to us in Asia: that we were burdened beyond measure, beyond our strength, so that we despaired even of life.
1:9	Yes, we have had the sentence of death in ourselves, that we should not trust in ourselves but in God who raises the dead,
1:10	who delivered us from so great a death, and is delivering [us]; in whom we trust that He will still deliver [us],
1:11	you also laboring together for us in prayer, that thanks may be given by many persons on your behalf for the gift [given] to us through many.
1:12	For our boasting is this: the testimony of our conscience, that we have conducted ourselves in the world in simplicity and godly sincerity, not with fleshly wisdom but by the grace of God, and especially toward you.
1:13	For we do not write other things to you except what you read or also understand. And I hope that you will understand, even until the end
1:14	just as also you have understood us in part, that we are your boasting, as indeed you also are ours, in the day of the Lord Jesus.
1:15	And in this confidence I intended to come to you earlier, that you might have a second benefit,
1:16	and through you to pass into Macedonia, and again from Macedonia to come to you, and by you to be sent on to Judea.
1:17	Therefore, when I decided this, did I do it lightly? Or the things I decide, do I decide according to the flesh, that there may be with me "Yes, Yes,"and "No, No?"
1:18	But [as ]God [is] faithful, our word unto you was not "Yes and no."
1:19	For the Son of God, Jesus Christ, who was preached among you by us-by me, Silvanus, and Timothy-was not "Yes and no,"but in Him was "Yes."
1:20	For all the promises of God in Him [are] "Yes,"and in Him "Amen,"to the glory of God through us.
1:21	Now He who establishes us together with you in Christ and who has anointed us is God,
1:22	who also has sealed us, and given us the Spirit in our hearts as a pledge.
1:23	Moreover I call upon God as a witness against my soul, that in order to spare you, I came no more to Corinth.
1:24	Not that we lord it over your faith, but are fellow workers for your joy; for by faith you stand.

Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

2 Corinthians - Chapter: 1

Cookies & Privacy