Loading...

Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

<

2 Corinthians - Chapter: 2

>
2:1εκρινα δε εμαυτω τουτο το μη παλιν εν λυπη προς υμας ελθειν
2:2ει γαρ εγω λυπω υμας και τις εστιν ο ευφραινων με ει μη ο λυπουμενος εξ εμου
2:3και εγραψα υμιν τουτο αυτο ινα μη ελθων λυπην εχω αφ ων εδει με χαιρειν πεποιθως επι παντας υμας οτι η εμη χαρα παντων υμων εστιν
2:4εκ γαρ πολλης θλιψεως και συνοχης καρδιας εγραψα υμιν δια πολλων δακρυων ουχ ινα λυπηθητε αλλα την αγαπην ινα γνωτε ην εχω περισσοτερως εις υμας
2:5ει δε τις λελυπηκεν ουκ εμε λελυπηκεν αλλα απο μερους ινα μη επιβαρω παντας υμας
2:6ικανον τω τοιουτω η επιτιμια αυτη η υπο των πλειονων
2:7ωστε τουναντιον μαλλον υμας χαρισασθαι και παρακαλεσαι μηπως τη περισσοτερα λυπη καταποθη ο τοιουτος
2:8διο παρακαλω υμας κυρωσαι εις αυτον αγαπην
2:9εις τουτο γαρ και εγραψα ινα γνω την δοκιμην υμων ει εις παντα υπηκοοι εστε
2:10ω δε τι χαριζεσθε και εγω και γαρ εγω ει τι κεχαρισμαι ω κεχαρισμαι δι υμας εν προσωπω χριστου
2:11ινα μη πλεονεκτηθωμεν υπο του σατανα ου γαρ αυτου τα νοηματα αγνοουμεν
2:12ελθων δε εις την τρωαδα εις το ευαγγελιον του χριστου και θυρας μοι ανεωγμενης εν κυριω
2:13ουκ εσχηκα ανεσιν τω πνευματι μου τω μη ευρειν με τιτον τον αδελφον μου αλλα αποταξαμενος αυτοις εξηλθον εις μακεδονιαν
2:14τω δε θεω χαρις τω παντοτε θριαμβευοντι ημας εν τω χριστω και την οσμην της γνωσεως αυτου φανερουντι δι ημων εν παντι τοπω
2:15οτι χριστου ευωδια εσμεν τω θεω εν τοις σωζομενοις και εν τοις απολλυμενοις
2:16οις μεν οσμη θανατου εις θανατον οις δε οσμη ζωης εις ζωην και προς ταυτα τις ικανος
2:17ου γαρ εσμεν ως οι λοιποι καπηλευοντες τον λογον του θεου αλλ ως εξ ειλικρινειας αλλ ως εκ θεου κατενωπιον του θεου εν χριστω λαλουμεν

 

2:1εκρινα δε εμαυτω τουτο το μη παλιν ελθειν εν λυπη προς υμας
2:2ει γαρ εγω λυπω υμας και τις εστιν ο ευφραινων με ει μη ο λυπουμενος εξ εμου
2:3και εγραψα υμιν τουτο αυτο ινα μη ελθων λυπην εχω αφ ων εδει με χαιρειν πεποιθως επι παντας υμας οτι η εμη χαρα παντων υμων εστιν
2:4εκ γαρ πολλης θλιψεως και συνοχης καρδιας εγραψα υμιν δια πολλων δακρυων ουχ ινα λυπηθητε αλλα την αγαπην ινα γνωτε ην εχω περισσοτερως εις υμας
2:5ει δε τις λελυπηκεν ουκ εμε λελυπηκεν αλλ απο μερους ινα μη επιβαρω παντας υμας
2:6ικανον τω τοιουτω η επιτιμια αυτη η υπο των πλειονων
2:7ωστε τουναντιον μαλλον υμας χαρισασθαι και παρακαλεσαι μηπως τη περισσοτερα λυπη καταποθη ο τοιουτος
2:8διο παρακαλω υμας κυρωσαι εις αυτον αγαπην
2:9εις τουτο γαρ και εγραψα ινα γνω την δοκιμην υμων ει εις παντα υπηκοοι εστε
2:10ω δε τι χαριζεσθε και εγω και γαρ εγω ει τι κεχαρισμαι ω κεχαρισμαι δι υμας εν προσωπω χριστου
2:11ινα μη πλεονεκτηθωμεν υπο του σατανα ου γαρ αυτου τα νοηματα αγνοουμεν
2:12ελθων δε εις την τρωαδα εις το ευαγγελιον του χριστου και θυρας μοι ανεωγμενης εν κυριω
2:13ουκ εσχηκα ανεσιν τω πνευματι μου τω μη ευρειν με τιτον τον αδελφον μου αλλα αποταξαμενος αυτοις εξηλθον εις μακεδονιαν
2:14τω δε θεω χαρις τω παντοτε θριαμβευοντι ημας εν τω χριστω και την οσμην της γνωσεως αυτου φανερουντι δι ημων εν παντι τοπω
2:15οτι χριστου ευωδια εσμεν τω θεω εν τοις σωζομενοις και εν τοις απολλυμενοις
2:16οις μεν οσμη θανατου εις θανατον οις δε οσμη ζωης εις ζωην και προς ταυτα τις ικανος
2:17ου γαρ εσμεν ως οι πολλοι καπηλευοντες τον λογον του θεου αλλ ως εξ ειλικρινειας αλλ ως εκ θεου κατενωπιον του θεου εν χριστω λαλουμεν

 

2:1But I determined this within myself, that I would not come again to you in sorrow.
2:2For if I make you sorrowful, then who is he who makes me glad if not the [one] which is made sorrowful by me?
2:3And I wrote this very thing to you, lest when I came, I should have sorrow from those from whom I ought to have joy, having confidence in you all that my joy is [the joy] of you all.
2:4For out of much affliction and distress of heart I wrote to you, through many tears, not that you might be made sorrowful, but that you might know the love which I have more abundantly towards you.
2:5Now if anyone has caused grief, he has not grieved me, but in part-lest I burden you all.
2:6Sufficient to such a person is this punishment which was [inflicted] by the majority,
2:7so that, on the contrary, you ought rather to forgive and comfort him, lest somehow such a person be overwhelmed by excessive sorrow.
2:8Therefore I appeal to you to reaffirm [your] love towards him.
2:9For to this end I also wrote, so that I might put you to the test, [to see] if you are obedient in all things.
2:10And to whom you forgive anything, I also [forgive;] for if indeed I have forgiven anything, [the ]one whom I have forgiven, [I have done so] for your sakes in the presence of Christ,
2:11lest we be taken advantage of by Satan; for we are not ignorant of his devices.
2:12Now when I came to Troas for the gospel of Christ, and a door was opened to me by the Lord,
2:13I had no rest in my spirit, because I did not find Titus my brother; but saying farewell to them, I departed for Macedonia.
2:14Now thanks be to God, who always leads us in triumph in Christ, and making known through us the fragrance of His knowledge in every place.
2:15For we are the fragrance of Christ to God among those being saved, and among those perishing.
2:16To some we are the fragrance of death [leading] to death, but to others the fragrance of life [leading] to life. And who is sufficient for these things?
2:17For we are not as the rest, corrupting the word of God; but as of sincerity, but as from God, we speak in the sight of God in Christ.

 


The King James Version 2016 Edition is copyright © 2016 by Textus Receptus PTY. LTD.
Used by permission. All rights reserved. Further details

Green's Literal Translation (LITV). Copyright 1993 by Jay P. Green Sr.
All rights reserved. Jay P. Green Sr., Lafayette, IN. U.S.A. 47903.
Permission to non-commercially distribute freely