Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Galatians - Chapter: 2


2:1	επειτα δια δεκατεσσαρων ετων παλιν ανεβην εις ιεροσολυμα μετα βαρναβα συμπαραλαβων και τιτον
2:2	ανεβην δε κατα αποκαλυψιν και ανεθεμην αυτοις το ευαγγελιον ο κηρυσσω εν τοις εθνεσιν κατ ιδιαν δε τοις δοκουσιν μηπως εις κενον τρεχω η εδραμον
2:3	αλλ ουδε τιτος ο συν εμοι ελλην ων ηναγκασθη περιτμηθηναι
2:4	δια δε τους παρεισακτους ψευδαδελφους οιτινες παρεισηλθον κατασκοπησαι την ελευθεριαν ημων ην εχομεν εν χριστω ιησου ινα ημας καταδουλωσωνται
2:5	οις ουδε προς ωραν ειξαμεν τη υποταγη ινα η αληθεια του ευαγγελιου διαμεινη προς υμας
2:6	απο δε των δοκουντων ειναι τι οποιοι ποτε ησαν ουδεν μοι διαφερει προσωπον θεος ανθρωπου ου λαμβανει εμοι γαρ οι δοκουντες ουδεν προσανεθεντο
2:7	αλλα τουναντιον ιδοντες οτι πεπιστευμαι το ευαγγελιον της ακροβυστιας καθως πετρος της περιτομης
2:8	ο γαρ ενεργησας πετρω εις αποστολην της περιτομης ενηργησεν και εμοι εις τα εθνη
2:9	και γνοντες την χαριν την δοθεισαν μοι ιακωβος και κηφας και ιωαννης οι δοκουντες στυλοι ειναι δεξιας εδωκαν εμοι και βαρναβα κοινωνιας ινα ημεις μεν εις τα εθνη αυτοι δε εις την περιτομην
2:10	μονον των πτωχων ινα μνημονευωμεν ο και εσπουδασα αυτο τουτο ποιησαι
2:11	οτε δε ηλθεν πετρος εις αντιοχειαν κατα προσωπον αυτω αντεστην οτι κατεγνωσμενος ην
2:12	προ του γαρ ελθειν τινας απο ιακωβου μετα των εθνων συνησθιεν οτε δε ηλθον υπεστελλεν και αφωριζεν εαυτον φοβουμενος τους εκ περιτομης
2:13	και συνυπεκριθησαν αυτω και οι λοιποι ιουδαιοι ωστε και βαρναβας συναπηχθη αυτων τη υποκρισει
2:14	αλλ οτε ειδον οτι ουκ ορθοποδουσιν προς την αληθειαν του ευαγγελιου ειπον τω πετρω εμπροσθεν παντων ει συ ιουδαιος υπαρχων εθνικως ζης και ουκ ιουδαικως τι τα εθνη αναγκαζεις ιουδαιζειν
2:15	ημεις φυσει ιουδαιοι και ουκ εξ εθνων αμαρτωλοι
2:16	ειδοτες οτι ου δικαιουται ανθρωπος εξ εργων νομου εαν μη δια πιστεως ιησου χριστου και ημεις εις χριστον ιησουν επιστευσαμεν ινα δικαιωθωμεν εκ πιστεως χριστου και ουκ εξ εργων νομου διοτι ου δικαιωθησεται εξ εργων νομου πασα σαρξ
2:17	ει δε ζητουντες δικαιωθηναι εν χριστω ευρεθημεν και αυτοι αμαρτωλοι αρα χριστος αμαρτιας διακονος μη γενοιτο
2:18	ει γαρ α κατελυσα ταυτα παλιν οικοδομω παραβατην εμαυτον συνιστημι
2:19	εγω γαρ δια νομου νομω απεθανον ινα θεω ζησω
2:20	χριστω συνεσταυρωμαι ζω δε ουκετι εγω ζη δε εν εμοι χριστος ο δε νυν ζω εν σαρκι εν πιστει ζω τη του υιου του θεου του αγαπησαντος με και παραδοντος εαυτον υπερ εμου
2:21	ουκ αθετω την χαριν του θεου ει γαρ δια νομου δικαιοσυνη αρα χριστος δωρεαν απεθανεν


2:1	επειτα δια δεκατεσσαρων ετων παλιν ανεβην εις ιεροσολυμα μετα βαρναβα συμπαραλαβων και τιτον
2:2	ανεβην δε κατα αποκαλυψιν και ανεθεμην αυτοις το ευαγγελιον ο κηρυσσω εν τοις εθνεσιν κατ ιδιαν δε τοις δοκουσιν μηπως εις κενον τρεχω η εδραμον
2:3	αλλ ουδε τιτος ο συν εμοι ελλην ων ηναγκασθη περιτμηθηναι
2:4	δια δε τους παρεισακτους ψευδαδελφους οιτινες παρεισηλθον κατασκοπησαι την ελευθεριαν ημων ην εχομεν εν χριστω ιησου ινα ημας καταδουλωσωνται
2:5	οις ουδε προς ωραν ειξαμεν τη υποταγη ινα η αληθεια του ευαγγελιου διαμεινη προς υμας
2:6	απο δε των δοκουντων ειναι τι οποιοι ποτε ησαν ουδεν μοι διαφερει προσωπον θεος ανθρωπου ου λαμβανει εμοι γαρ οι δοκουντες ουδεν προσανεθεντο
2:7	αλλα τουναντιον ιδοντες οτι πεπιστευμαι το ευαγγελιον της ακροβυστιας καθως πετρος της περιτομης
2:8	ο γαρ ενεργησας πετρω εις αποστολην της περιτομης ενηργησεν και εμοι εις τα εθνη
2:9	και γνοντες την χαριν την δοθεισαν μοι ιακωβος και κηφας και ιωαννης οι δοκουντες στυλοι ειναι δεξιας εδωκαν εμοι και βαρναβα κοινωνιας ινα ημεις εις τα εθνη αυτοι δε εις την περιτομην
2:10	μονον των πτωχων ινα μνημονευωμεν ο και εσπουδασα αυτο τουτο ποιησαι
2:11	οτε δε ηλθεν πετρος εις αντιοχειαν κατα προσωπον αυτω αντεστην οτι κατεγνωσμενος ην
2:12	προ του γαρ ελθειν τινας απο ιακωβου μετα των εθνων συνησθιεν οτε δε ηλθον υπεστελλεν και αφωριζεν εαυτον φοβουμενος τους εκ περιτομης
2:13	και συνυπεκριθησαν αυτω και οι λοιποι ιουδαιοι ωστε και βαρναβας συναπηχθη αυτων τη υποκρισει
2:14	αλλ οτε ειδον οτι ουκ ορθοποδουσιν προς την αληθειαν του ευαγγελιου ειπον τω πετρω εμπροσθεν παντων ει συ ιουδαιος υπαρχων εθνικως ζης και ουκ ιουδαικως τι τα εθνη αναγκαζεις ιουδαιζειν
2:15	ημεις φυσει ιουδαιοι και ουκ εξ εθνων αμαρτωλοι
2:16	ειδοτες οτι ου δικαιουται ανθρωπος εξ εργων νομου εαν μη δια πιστεως ιησου χριστου και ημεις εις χριστον ιησουν επιστευσαμεν ινα δικαιωθωμεν εκ πιστεως χριστου και ουκ εξ εργων νομου διοτι ου δικαιωθησεται εξ εργων νομου πασα σαρξ
2:17	ει δε ζητουντες δικαιωθηναι εν χριστω ευρεθημεν και αυτοι αμαρτωλοι αρα χριστος αμαρτιας διακονος μη γενοιτο
2:18	ει γαρ α κατελυσα ταυτα παλιν οικοδομω παραβατην εμαυτον συνιστημι
2:19	εγω γαρ δια νομου νομω απεθανον ινα θεω ζησω
2:20	χριστω συνεσταυρωμαι ζω δε ουκετι εγω ζη δε εν εμοι χριστος ο δε νυν ζω εν σαρκι εν πιστει ζω τη του υιου του θεου του αγαπησαντος με και παραδοντος εαυτον υπερ εμου
2:21	ουκ αθετω την χαριν του θεου ει γαρ δια νομου δικαιοσυνη αρα χριστος δωρεαν απεθανεν


2:1	Then after fourteen years I went up again to Jerusalem with Barnabas, also taking Titus along.
2:2	And I went up by revelation, and I set before them that gospel which I preach among the Gentiles, but privately to those with influence, lest somehow I might run, or had run, in vain.
2:3	But not even Titus who was with me, although he was a Greek, was compelled to be circumcised;
2:4	and that was because of false brothers secretly brought in (who slipped in to spy out our freedom which we have in Christ Jesus, so that they might reduce us to slavery),
2:5	to whom not even for an hour did we yield in subjection, that the truth of the gospel might remain with you.
2:6	But from those who seemed to be something-whatever they were, it makes no difference to me; God shows partiality to no man-so to me, those with influence contributed nothing,
2:7	but on the contrary, when they saw that I had been entrusted [with] the gospel for the uncircumcised, just as Peter [was with the gospel ]for the circumcised,
2:8	(for He who worked with Peter in [the] apostleship to the circumcised, worked also with me in [that for] the Gentiles),
2:9	and when James, Cephas, and John, who seemed to be pillars, perceived the grace which was given to me, they gave me and Barnabas the right hand of fellowship, that we [should go] to the Gentiles and they to the circumcised;
2:10	only they desired that we should remember the poor, which indeed I made every effort to do this very thing.
2:11	But when Peter came to Antioch, I opposed him to his face, because he was to be blamed.
2:12	For before certain [men] came from James, he would eat together with the Gentiles; but when they came, he began to draw back and began to separate himself, fearing those of the circumcision party.
2:13	And the rest of the Jews joined him in hypocrisy, so that even Barnabas was carried away with their hypocrisy.
2:14	But when I saw that they did not act rightly with respect to the truth of the gospel, I said to Peter before them all, "If you, being a Jew, live in Gentile fashion and not in Jewish fashion, why do you compel the Gentiles to live as Jews?
2:15	We [who are] Jews by nature, and not sinners of the Gentiles,
2:16	knowing that a man is not justified by the works of the law but by [the ]faith of Jesus Christ, even we have believed in Christ Jesus, so that we might be justified by [the] faith of Christ, and not by [the] works of the law; because no flesh shall be justified by [the] works of the law.
2:17	But if by seeking to be justified in Christ, we ourselves also were found sinners, then is Christ a minister of sin? By no means!
2:18	For if I build again the[ ]things which I destroyed, I make myself a transgressor.
2:19	For I through the law died to the law, that I might live to God.
2:20	I have been crucified with Christ; it is no longer I who live, but Christ lives in me; and the [life] which I now live in the flesh I live by faith in the Son of God, who loved me, and gave Himself for me.
2:21	I do not annul the grace of God; for if righteousness comes through the law, then Christ died for nothing."

Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Galatians - Chapter: 2

Cookies & Privacy