Textus Receptus Bibles
Parallel Bibles
| 9:1 | ο δε σαυλος ετι εμπνεων απειλης και φονου εις τους μαθητας του κυριου προσελθων τω αρχιερει |
| 9:2 | ητησατο παρ αυτου επιστολας εις δαμασκον προς τας συναγωγας οπως εαν τινας ευρη της οδου οντας ανδρας τε και γυναικας δεδεμενους αγαγη εις ιερουσαλημ |
| 9:3 | εν δε τω πορευεσθαι εγενετο αυτον εγγιζειν τη δαμασκω και εξαιφνης περιηστραψεν αυτον φως απο του ουρανου |
| 9:4 | και πεσων επι την γην ηκουσεν φωνην λεγουσαν αυτω σαουλ σαουλ τι με διωκεις |
| 9:5 | ειπεν δε τις ει κυριε ο δε κυριος ειπεν εγω ειμι ιησους ον συ διωκεις |
| 9:6 | αλλα αναστηθι και εισελθε εις την πολιν και λαληθησεται σοι τι σε δει ποιειν |
| 9:7 | οι δε ανδρες οι συνοδευοντες αυτω ειστηκεισαν ενεοι ακουοντες μεν της φωνης μηδενα δε θεωρουντες |
| 9:8 | ηγερθη δε ο σαυλος απο της γης ανεωγμενων τε των οφθαλμων αυτου ουδενα εβλεπεν χειραγωγουντες δε αυτον εισηγαγον εις δαμασκον |
| 9:9 | και ην ημερας τρεις μη βλεπων και ουκ εφαγεν ουδε επιεν |
| 9:10 | ην δε τις μαθητης εν δαμασκω ονοματι ανανιας και ειπεν προς αυτον ο κυριος εν οραματι ανανια ο δε ειπεν ιδου εγω κυριε |
| 9:11 | ο δε κυριος προς αυτον αναστας πορευθητι επι την ρυμην την καλουμενην ευθειαν και ζητησον εν οικια ιουδα σαυλον ονοματι ταρσεα ιδου γαρ προσευχεται |
| 9:12 | και ειδεν εν οραματι ανδρα ονοματι ανανιαν εισελθοντα και επιθεντα αυτω χειρα οπως αναβλεψη |
| 9:13 | απεκριθη δε ανανιας κυριε ακηκοα απο πολλων περι του ανδρος τουτου οσα κακα εποιησεν τοις αγιοις σου εν ιερουσαλημ |
| 9:14 | και ωδε εχει εξουσιαν παρα των αρχιερεων δησαι παντας τους επικαλουμενους το ονομα σου |
| 9:15 | ειπεν δε προς αυτον ο κυριος πορευου οτι σκευος εκλογης μοι εστιν ουτος του βαστασαι το ονομα μου ενωπιον εθνων και βασιλεων υιων τε ισραηλ |
| 9:16 | εγω γαρ υποδειξω αυτω οσα δει αυτον υπερ του ονοματος μου παθειν |
| 9:17 | απηλθεν δε ανανιας και εισηλθεν εις την οικιαν και επιθεις επ αυτον τας χειρας ειπεν σαουλ αδελφε ο κυριος απεσταλκεν με ο οφθεις σοι εν τη οδω η ηρχου οπως αναβλεψης και πλησθης πνευματος αγιου |
| 9:18 | και ευθεως απεπεσον απο των οφθαλμων αυτου ωσει λεπιδες ανεβλεψεν τε παραχρημα και αναστας εβαπτισθη |
| 9:19 | και λαβων τροφην ενισχυσεν εγενετο δε ο σαυλος μετα των εν δαμασκω μαθητων ημερας τινας |
| 9:20 | και ευθεως εν ταις συναγωγαις εκηρυσσεν τον χριστον οτι ουτος εστιν ο υιος του θεου |
| 9:21 | εξισταντο δε παντες οι ακουοντες και ελεγον ουχ ουτος εστιν ο πορθησας εν ιερουσαλημ τους επικαλουμενους το ονομα τουτο και ωδε εις τουτο εληλυθεν ινα δεδεμενους αυτους αγαγη επι τους αρχιερεις |
| 9:22 | σαυλος δε μαλλον ενεδυναμουτο και συνεχυνεν τους ιουδαιους τους κατοικουντας εν δαμασκω συμβιβαζων οτι ουτος εστιν ο χριστος |
| 9:23 | ως δε επληρουντο ημεραι ικαναι συνεβουλευσαντο οι ιουδαιοι ανελειν αυτον |
| 9:24 | εγνωσθη δε τω σαυλω η επιβουλη αυτων παρετηρουν τε τας πυλας ημερας τε και νυκτος οπως αυτον ανελωσιν |
| 9:25 | λαβοντες δε αυτον οι μαθηται νυκτος καθηκαν δια του τειχους χαλασαντες εν σπυριδι |
| 9:26 | παραγενομενος δε ο σαυλος εν ιερουσαλημ επειρατο κολλασθαι τοις μαθηταις και παντες εφοβουντο αυτον μη πιστευοντες οτι εστιν μαθητης |
| 9:27 | βαρναβας δε επιλαβομενος αυτον ηγαγεν προς τους αποστολους και διηγησατο αυτοις πως εν τη οδω ειδεν τον κυριον και οτι ελαλησεν αυτω και πως εν δαμασκω επαρρησιασατο εν τω ονοματι του ιησου |
| 9:28 | και ην μετ αυτων εισπορευομενος και εκπορευομενος εις ιερουσαλημ και παρρησιαζομενος εν τω ονοματι του κυριου ιησου |
| 9:29 | ελαλει τε και συνεζητει προς τους ελληνιστας οι δε επεχειρουν αυτον ανελειν |
| 9:30 | επιγνοντες δε οι αδελφοι κατηγαγον αυτον εις καισαρειαν και εξαπεστειλαν αυτον εις ταρσον |
| 9:31 | αι μεν ουν εκκλησιαι καθ ολης της ιουδαιας και γαλιλαιας και σαμαρειας ειχον ειρηνην οικοδομουμεναι και πορευομεναι τω φοβω του κυριου και τη παρακλησει του αγιου πνευματος επληθυνοντο |
| 9:32 | εγενετο δε πετρον διερχομενον δια παντων κατελθειν και προς τους αγιους τους κατοικουντας λυδδαν |
| 9:33 | ευρεν δε εκει ανθρωπον τινα αινεαν ονοματι εξ ετων οκτω κατακειμενον επι κραββατω ος ην παραλελυμενος |
| 9:34 | και ειπεν αυτω ο πετρος αινεα ιαται σε ιησους ο χριστος αναστηθι και στρωσον σεαυτω και ευθεως ανεστη |
| 9:35 | και ειδον αυτον παντες οι κατοικουντες λυδδαν και τον ασσαρωνα οιτινες επεστρεψαν επι τον κυριον |
| 9:36 | εν ιοππη δε τις ην μαθητρια ονοματι ταβηθα η διερμηνευομενη λεγεται δορκας αυτη ην πληρης αγαθων εργων και ελεημοσυνων ων εποιει |
| 9:37 | εγενετο δε εν ταις ημεραις εκειναις ασθενησασαν αυτην αποθανειν λουσαντες δε αυτην εθηκαν εν υπερωω |
| 9:38 | εγγυς δε ουσης λυδδης τη ιοππη οι μαθηται ακουσαντες οτι πετρος εστιν εν αυτη απεστειλαν προς αυτον παρακαλουντες μη οκνησαι διελθειν εως αυτων |
| 9:39 | αναστας δε πετρος συνηλθεν αυτοις ον παραγενομενον ανηγαγον εις το υπερωον και παρεστησαν αυτω πασαι αι χηραι κλαιουσαι και επιδεικνυμεναι χιτωνας και ιματια οσα εποιει μετ αυτων ουσα η δορκας |
| 9:40 | εκβαλων δε εξω παντας ο πετρος θεις τα γονατα προσηυξατο και επιστρεψας προς το σωμα ειπεν ταβηθα αναστηθι η δε ηνοιξεν τους οφθαλμους αυτης και ιδουσα τον πετρον ανεκαθισεν |
| 9:41 | δους δε αυτη χειρα ανεστησεν αυτην φωνησας δε τους αγιους και τας χηρας παρεστησεν αυτην ζωσαν |
| 9:42 | γνωστον δε εγενετο καθ ολης της ιοππης και πολλοι επιστευσαν επι τον κυριον |
| 9:43 | εγενετο δε ημερας ικανας μειναι αυτον εν ιοππη παρα τινι σιμωνι βυρσει |
| 9:1 | ο δε σαυλος ετι εμπνεων απειλης και φονου εις τους μαθητας του κυριου προσελθων τω αρχιερει |
| 9:2 | ητησατο παρ αυτου επιστολας εις δαμασκον προς τας συναγωγας οπως εαν τινας ευρη της οδου οντας ανδρας τε και γυναικας δεδεμενους αγαγη εις ιερουσαλημ |
| 9:3 | εν δε τω πορευεσθαι εγενετο αυτον εγγιζειν τη δαμασκω και εξαιφνης περιηστραψεν αυτον φως απο του ουρανου |
| 9:4 | και πεσων επι την γην ηκουσεν φωνην λεγουσαν αυτω σαουλ σαουλ τι με διωκεις |
| 9:5 | ειπεν δε τις ει κυριε ο δε κυριος ειπεν εγω ειμι ιησους ον συ διωκεις σκληρον σοι προς κεντρα λακτιζειν |
| 9:6 | τρεμων τε και θαμβων ειπεν κυριε τι με θελεις ποιησαι και ο κυριος προς αυτον αναστηθι και εισελθε εις την πολιν και λαληθησεται σοι τι σε δει ποιειν |
| 9:7 | οι δε ανδρες οι συνοδευοντες αυτω ειστηκεισαν εννεοι ακουοντες μεν της φωνης μηδενα δε θεωρουντες |
| 9:8 | ηγερθη δε ο σαυλος απο της γης ανεωγμενων δε των οφθαλμων αυτου ουδενα εβλεπεν χειραγωγουντες δε αυτον εισηγαγον εις δαμασκον |
| 9:9 | και ην ημερας τρεις μη βλεπων και ουκ εφαγεν ουδε επιεν |
| 9:10 | ην δε τις μαθητης εν δαμασκω ονοματι ανανιας και ειπεν προς αυτον ο κυριος εν οραματι ανανια ο δε ειπεν ιδου εγω κυριε |
| 9:11 | ο δε κυριος προς αυτον αναστας πορευθητι επι την ρυμην την καλουμενην ευθειαν και ζητησον εν οικια ιουδα σαυλον ονοματι ταρσεα ιδου γαρ προσευχεται |
| 9:12 | και ειδεν εν οραματι ανδρα ονοματι ανανιαν εισελθοντα και επιθεντα αυτω χειρα οπως αναβλεψη |
| 9:13 | απεκριθη δε ο ανανιας κυριε ακηκοα απο πολλων περι του ανδρος τουτου οσα κακα εποιησεν τοις αγιοις σου εν ιερουσαλημ |
| 9:14 | και ωδε εχει εξουσιαν παρα των αρχιερεων δησαι παντας τους επικαλουμενους το ονομα σου |
| 9:15 | ειπεν δε προς αυτον ο κυριος πορευου οτι σκευος εκλογης μοι εστιν ουτος του βαστασαι το ονομα μου ενωπιον εθνων και βασιλεων υιων τε ισραηλ |
| 9:16 | εγω γαρ υποδειξω αυτω οσα δει αυτον υπερ του ονοματος μου παθειν |
| 9:17 | απηλθεν δε ανανιας και εισηλθεν εις την οικιαν και επιθεις επ αυτον τας χειρας ειπεν σαουλ αδελφε ο κυριος απεσταλκεν με ιησους ο οφθεις σοι εν τη οδω η ηρχου οπως αναβλεψης και πλησθης πνευματος αγιου |
| 9:18 | και ευθεως απεπεσον απο των οφθαλμων αυτου ωσει λεπιδες ανεβλεψεν τε παραχρημα και αναστας εβαπτισθη |
| 9:19 | και λαβων τροφην ενισχυσεν εγενετο δε ο σαυλος μετα των εν δαμασκω μαθητων ημερας τινας |
| 9:20 | και ευθεως εν ταις συναγωγαις εκηρυσσεν τον χριστον οτι ουτος εστιν ο υιος του θεου |
| 9:21 | εξισταντο δε παντες οι ακουοντες και ελεγον ουχ ουτος εστιν ο πορθησας εν ιερουσαλημ τους επικαλουμενους το ονομα τουτο και ωδε εις τουτο εληλυθει ινα δεδεμενους αυτους αγαγη επι τους αρχιερεις |
| 9:22 | σαυλος δε μαλλον ενεδυναμουτο και συνεχυνεν τους ιουδαιους τους κατοικουντας εν δαμασκω συμβιβαζων οτι ουτος εστιν ο χριστος |
| 9:23 | ως δε επληρουντο ημεραι ικαναι συνεβουλευσαντο οι ιουδαιοι ανελειν αυτον |
| 9:24 | εγνωσθη δε τω σαυλω η επιβουλη αυτων παρετηρουν τε τας πυλας ημερας τε και νυκτος οπως αυτον ανελωσιν |
| 9:25 | λαβοντες δε αυτον οι μαθηται νυκτος καθηκαν δια του τειχους χαλασαντες εν σπυριδι |
| 9:26 | παραγενομενος δε ο σαυλος εις ιερουσαλημ επειρατο κολλασθαι τοις μαθηταις και παντες εφοβουντο αυτον μη πιστευοντες οτι εστιν μαθητης |
| 9:27 | βαρναβας δε επιλαβομενος αυτον ηγαγεν προς τους αποστολους και διηγησατο αυτοις πως εν τη οδω ειδεν τον κυριον και οτι ελαλησεν αυτω και πως εν δαμασκω επαρρησιασατο εν τω ονοματι του ιησου |
| 9:28 | και ην μετ αυτων εισπορευομενος και εκπορευομενος εν ιερουσαλημ |
| 9:29 | και παρρησιαζομενος εν τω ονοματι του κυριου ιησου ελαλει τε και συνεζητει προς τους ελληνιστας οι δε επεχειρουν αυτον ανελειν |
| 9:30 | επιγνοντες δε οι αδελφοι κατηγαγον αυτον εις καισαρειαν και εξαπεστειλαν αυτον εις ταρσον |
| 9:31 | αι μεν ουν εκκλησιαι καθ ολης της ιουδαιας και γαλιλαιας και σαμαρειας ειχον ειρηνην οικοδομουμεναι και πορευομεναι τω φοβω του κυριου και τη παρακλησει του αγιου πνευματος επληθυνοντο |
| 9:32 | εγενετο δε πετρον διερχομενον δια παντων κατελθειν και προς τους αγιους τους κατοικουντας λυδδαν |
| 9:33 | ευρεν δε εκει ανθρωπον τινα αινεαν ονοματι εξ ετων οκτω κατακειμενον επι κραββατω ος ην παραλελυμενος |
| 9:34 | και ειπεν αυτω ο πετρος αινεα ιαται σε ιησους ο χριστος αναστηθι και στρωσον σεαυτω και ευθεως ανεστη |
| 9:35 | και ειδον αυτον παντες οι κατοικουντες λυδδαν και τον σαρωναν οιτινες επεστρεψαν επι τον κυριον |
| 9:36 | εν ιοππη δε τις ην μαθητρια ονοματι ταβιθα η διερμηνευομενη λεγεται δορκας αυτη ην πληρης αγαθων εργων και ελεημοσυνων ων εποιει |
| 9:37 | εγενετο δε εν ταις ημεραις εκειναις ασθενησασαν αυτην αποθανειν λουσαντες δε αυτην εθηκαν εν υπερωω |
| 9:38 | εγγυς δε ουσης λυδδης τη ιοππη οι μαθηται ακουσαντες οτι πετρος εστιν εν αυτη απεστειλαν δυο ανδρας προς αυτον παρακαλουντες μη οκνησαι διελθειν εως αυτων |
| 9:39 | αναστας δε πετρος συνηλθεν αυτοις ον παραγενομενον ανηγαγον εις το υπερωον και παρεστησαν αυτω πασαι αι χηραι κλαιουσαι και επιδεικνυμεναι χιτωνας και ιματια οσα εποιει μετ αυτων ουσα η δορκας |
| 9:40 | εκβαλων δε εξω παντας ο πετρος θεις τα γονατα προσηυξατο και επιστρεψας προς το σωμα ειπεν ταβιθα αναστηθι η δε ηνοιξεν τους οφθαλμους αυτης και ιδουσα τον πετρον ανεκαθισεν |
| 9:41 | δους δε αυτη χειρα ανεστησεν αυτην φωνησας δε τους αγιους και τας χηρας παρεστησεν αυτην ζωσαν |
| 9:42 | γνωστον δε εγενετο καθ ολης της ιοππης και πολλοι επιστευσαν επι τον κυριον |
| 9:43 | εγενετο δε ημερας ικανας μειναι αυτον εν ιοππη παρα τινι σιμωνι βυρσει |
| 9:1 | Then Saul, still breathing murderous threats against the disciples of the Lord, went to the high priest |
| 9:2 | and requested from him letters [of authority ]to the synagogues of Damascus, that if he should find any who were of the Way, both men or women, he might bring them, having been bound, to Jerusalem. |
| 9:3 | And as he was going, it came about that he drew near to Damascus, and suddenly a light shone around him from heaven. |
| 9:4 | And falling on the ground, he heard a voice saying to him, "Saul, Saul, why are you persecuting Me?" |
| 9:5 | And he said, "Who are You, Lord?"And the Lord said, "I am Jesus, whom you are persecuting. |
| 9:6 | "But rise up and enter into the city, and it will be spoken to you what you must do." |
| 9:7 | And the men who were traveling with him stood speechless, hearing the voice but seeing no one. |
| 9:8 | And Saul got up from the ground, and although his eyes were open, he saw no one; and leading him by the hand, they brought [him] into Damascus. |
| 9:9 | And he was three days not seeing, and neither ate nor drank. |
| 9:10 | Now there was a certain disciple at Damascus named Ananias; and the Lord said to him in a vision, "Ananias."And he said, "Behold I [am here], Lord." |
| 9:11 | And the Lord said to him, "Arise and go to Straight Street, and seek out in the house of Judas a man named Saul, of Tarsus; for behold, he is praying. |
| 9:12 | And he has seen in a vision a man named Ananias come in and lay his hands on him, so that he might see again." |
| 9:13 | But Ananias answered, "Lord, I have heard from many about this man, how many wicked things he has done to Your saints in Jerusalem; |
| 9:14 | and here he has authority from the chief priests to bind all who are calling on Your name." |
| 9:15 | But the Lord said to him, "Go, for he is a chosen vessel to Me to bear My name before Gentiles and kings, and the sons of Israel. |
| 9:16 | For I will show him all the things that he must suffer for My name's sake." |
| 9:17 | And Ananias departed and entered the house; and laying his hands on him, he said, "Brother Saul, the Lord has sent me, He who appeared to you in the way which you were coming, so that you may see again and be filled with the Holy Spirit." |
| 9:18 | And immediately[ something] like scales fell from his eyes, and he could see again. And he got up and was baptized. |
| 9:19 | And when he had received food, he was strengthened. Now Saul was with the disciples in Damascus three days. |
| 9:20 | And immediately in the synagogues he was proclaiming Christ, that He is the Son of God. |
| 9:21 | And all those who heard were astounded, and were saying, "Is this not the one who destroyed those who called on this name in Jerusalem, and has come here for that purpose, so that he might take them having been bound, to the chief priests?" |
| 9:22 | But Saul all the more was growing strong, and was confounding the Jews who were dwelling in Damascus, proving that this [Jesus] is the Christ. |
| 9:23 | Now when many days were fulfilled, the Jews plotted to kill him. |
| 9:24 | But their plot became known to Saul. And they closely watched the [city] gates both day and night, in order that they might kill him. |
| 9:25 | But the disciples, taking him by night, they let him down through the wall, lowering [him ]in a basket. |
| 9:26 | Now when Saul arrived in Jerusalem, he tried to join himself to the disciples; but they all were afraid of him, not believing that he was a disciple. |
| 9:27 | But Barnabas, taking hold of him, brought him to the apostles, and related to them how he had seen the Lord on the way, and that He had spoken to him, and how in Damascus he spoke boldly in the name of Jesus. |
| 9:28 | So he went in and out among them at Jerusalem, |
| 9:29 | and speaking boldly in the name of the Lord Jesus, and he was speaking and disputing with the Greek-speaking Jews, but they were attempting to kill him. |
| 9:30 | But the brothers, learning about it, brought him down to Caesarea and sent him off to Tarsus. |
| 9:31 | Then the churches throughout all Judea, Galilee, and Samaria had peace and were edified, and going in the fear of the Lord and in the encouragement of the Holy Spirit, were multiplying. |
| 9:32 | Now it came to pass, as Peter went through all [parts of the country], that he went down to the saints who were dwelling in Lydda. |
| 9:33 | And he found there a certain man named Aeneas, who had been confined to a bed for eight years,[ ]who was paralyzed. |
| 9:34 | And Peter said to him, "Aeneas, Jesus the Christ heals you. Arise and make your bed."Then he arose immediately. |
| 9:35 | And all who were dwelling at Lydda and Sharon saw him, and they turned to the Lord. |
| 9:36 | Now in Joppa there was a certain disciple named Tabitha, which, translated, means Dorcas. This [woman] was full of good works and charitable giving which she was doing. |
| 9:37 | But it came about in those days that she became ill and died; and they washed her, and put [her] in an upper room. |
| 9:38 | Now since Lydda was near Joppa, the disciples, having heard that Peter was in Joppa, sent to him, urging him not to delay in coming to them. |
| 9:39 | And arising, Peter went with them. When he arrived, they took him into the upper room, and all the widows stood beside him weeping, showing [him ]tunics and cloaks which Dorcas was making, [while ]she was with them. |
| 9:40 | But Peter, having put them all outside, knelt down and prayed. And turning to the body he said, "Tabitha, arise."And she opened her eyes, and seeing Peter, she sat up. |
| 9:41 | And giving to her his hand, he raised her up; and when he called the saints and the widows, he presented her alive. |
| 9:42 | And it became known throughout all of Joppa, and many believed on the Lord. |
| 9:43 | And he stayed for some time in Joppa with a tanner [named ]Simon. |
The King James Version 2016 Edition is copyright © 2016 by Textus Receptus PTY. LTD.
Used by permission. All rights reserved. Further details
Green's Literal Translation (LITV). Copyright 1993 by Jay P. Green Sr.
All rights reserved. Jay P. Green Sr., Lafayette, IN. U.S.A. 47903.
Permission to non-commercially distribute freely