Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Acts - Chapter: 16


16:1	κατηντησεν δε εις δερβην και λυστραν και ιδου μαθητης τις ην εκει ονοματι τιμοθεος υιος γυναικος τινος ιουδαιας πιστης πατρος δε ελληνος
16:2	ος εμαρτυρειτο υπο των εν λυστροις και ικονιω αδελφων
16:3	τουτον ηθελησεν ο παυλος συν αυτω εξελθειν και λαβων περιετεμεν αυτον δια τους ιουδαιους τους οντας εν τοις τοποις εκεινοις ηδεισαν γαρ απαντες τον πατερα αυτου οτι ελλην υπηρχεν
16:4	ως δε διεπορευοντο τας πολεις παρεδιδουν αυτοις φυλασσειν τα δογματα τα κεκριμενα υπο των αποστολων και των πρεσβυτερων των εν ιερουσαλημ
16:5	αι μεν ουν εκκλησιαι εστερεουντο τη πιστει και επερισσευον τω αριθμω καθ ημεραν
16:6	διελθοντες δε την φρυγιαν και την γαλατικην χωραν κωλυθεντες υπο του αγιου πνευματος λαλησαι τον λογον εν τη ασια
16:7	ελθοντες κατα την μυσιαν επειραζον κατα την βιθυνιαν πορευεσθαι και ουκ ειασεν αυτους το πνευμα
16:8	παρελθοντες δε την μυσιαν κατεβησαν εις τρωαδα
16:9	και οραμα δια της νυκτος ωφθη τω παυλω ανηρ τις ην μακεδων εστως παρακαλων αυτον και λεγων διαβας εις μακεδονιαν βοηθησον ημιν
16:10	ως δε το οραμα ειδεν ευθεως εζητησαμεν εξελθειν εις την μακεδονιαν συμβιβαζοντες οτι προσκεκληται ημας ο κυριος ευαγγελισασθαι αυτους
16:11	αναχθεντες ουν απο της τρωαδος ευθυδρομησαμεν εις σαμοθρακην τη τε επιουση εις νεαπολιν
16:12	εκειθεν τε εις φιλιππους ητις εστιν πρωτη της μεριδος της μακεδονιας πολις κολωνεια ημεν δε εν αυτη τη πολει διατριβοντες ημερας τινας
16:13	τη τε ημερα των σαββατων εξηλθομεν εξω της πολεως παρα ποταμον ου ενομιζετο προσευχη ειναι και καθισαντες ελαλουμεν ταις συνελθουσαις γυναιξιν
16:14	και τις γυνη ονοματι λυδια πορφυροπωλις πολεως θυατειρων σεβομενη τον θεον ηκουεν ης ο κυριος διηνοιξεν την καρδιαν προσεχειν τοις λαλουμενοις υπο του παυλου
16:15	ως δε εβαπτισθη και ο οικος αυτης παρεκαλεσεν λεγουσα ει κεκρικατε με πιστην τω κυριω ειναι εισελθοντες εις τον οικον μου μεινατε και παρεβιασατο ημας
16:16	εγενετο δε πορευομενων ημων εις προσευχην παιδισκην τινα εχουσαν πνευμα πυθωνος απαντησαι ημιν ητις εργασιαν πολλην παρειχεν τοις κυριοις αυτης μαντευομενη
16:17	αυτη κατακολουθησασα τω παυλω και ημιν εκραζεν λεγουσα ουτοι οι ανθρωποι δουλοι του θεου του υψιστου εισιν οιτινες καταγγελλουσιν ημιν οδον σωτηριας
16:18	τουτο δε εποιει επι πολλας ημερας διαπονηθεις δε ο παυλος και επιστρεψας τω πνευματι ειπεν παραγγελλω σοι εν τω ονοματι ιησου χριστου εξελθειν απ αυτης και εξηλθεν αυτη τη ωρα
16:19	ιδοντες δε οι κυριοι αυτης οτι εξηλθεν η ελπις της εργασιας αυτων επιλαβομενοι τον παυλον και τον σιλαν ειλκυσαν εις την αγοραν επι τους αρχοντας
16:20	και προσαγαγοντες αυτους τοις στρατηγοις ειπον ουτοι οι ανθρωποι εκταρασσουσιν ημων την πολιν ιουδαιοι υπαρχοντες
16:21	και καταγγελλουσιν εθη α ουκ εξεστιν ημιν παραδεχεσθαι ουδε ποιειν ρωμαιοις ουσιν
16:22	και συνεπεστη ο οχλος κατ αυτων και οι στρατηγοι περιρρηξαντες αυτων τα ιματια εκελευον ραβδιζειν
16:23	πολλας τε επιθεντες αυτοις πληγας εβαλον εις φυλακην παραγγειλαντες τω δεσμοφυλακι ασφαλως τηρειν αυτους
16:24	ος παραγγελιαν τοιαυτην ειληφως εβαλεν αυτους εις την εσωτεραν φυλακην και τους ποδας αυτων ησφαλισατο εις το ξυλον
16:25	κατα δε το μεσονυκτιον παυλος και σιλας προσευχομενοι υμνουν τον θεον επηκροωντο δε αυτων οι δεσμιοι
16:26	αφνω δε σεισμος εγενετο μεγας ωστε σαλευθηναι τα θεμελια του δεσμωτηριου ανεωχθησαν τε παραχρημα αι θυραι πασαι και παντων τα δεσμα ανεθη
16:27	εξυπνος δε γενομενος ο δεσμοφυλαξ και ιδων ανεωγμενας τας θυρας της φυλακης σπασαμενος μαχαιραν εμελλεν εαυτον αναιρειν νομιζων εκπεφευγεναι τους δεσμιους
16:28	εφωνησεν δε φωνη μεγαλη ο παυλος λεγων μηδεν πραξης σεαυτω κακον απαντες γαρ εσμεν ενθαδε
16:29	αιτησας δε φωτα εισεπηδησεν και εντρομος γενομενος προσεπεσεν τω παυλω και τω σιλα
16:30	και προαγαγων αυτους εξω εφη κυριοι τι με δει ποιειν ινα σωθω
16:31	οι δε ειπον πιστευσον επι τον κυριον ιησουν χριστον και σωθηση συ και ο οικος σου
16:32	και ελαλησαν αυτω τον λογον του κυριου και πασιν τοις εν τη οικια αυτου
16:33	και παραλαβων αυτους εν εκεινη τη ωρα της νυκτος ελουσεν απο των πληγων και εβαπτισθη αυτος και οι αυτου παντες παραχρημα
16:34	αναγαγων τε αυτους εις τον οικον αυτου παρεθηκεν τραπεζαν και ηγαλλιατο πανοικι πεπιστευκως τω θεω
16:35	ημερας δε γενομενης απεστειλαν οι στρατηγοι τους ραβδουχους λεγοντες απολυσον τους ανθρωπους εκεινους
16:36	απηγγειλεν δε ο δεσμοφυλαξ τους λογους τουτους προς τον παυλον οτι απεσταλκασιν οι στρατηγοι ινα απολυθητε νυν ουν εξελθοντες πορευεσθε εν ειρηνη
16:37	ο δε παυλος εφη προς αυτους δειραντες ημας δημοσια ακατακριτους ανθρωπους ρωμαιους υπαρχοντας εβαλον εις φυλακην και νυν λαθρα ημας εκβαλλουσιν ου γαρ αλλα ελθοντες αυτοι εξαγαγετωσαν
16:38	ανηγγειλαν δε τοις στρατηγοις οι ραβδουχοι τα ρηματα ταυτα και εφοβηθησαν ακουσαντες οτι ρωμαιοι εισιν
16:39	και ελθοντες παρεκαλεσαν αυτους και εξαγαγοντες ηρωτων εξελθειν της πολεως
16:40	εξελθοντες δε εκ της φυλακης εισηλθον προς την λυδιαν και ιδοντες τους αδελφους παρεκαλεσαν αυτους και εξηλθον


16:1	κατηντησεν δε εις δερβην και λυστραν και ιδου μαθητης τις ην εκει ονοματι τιμοθεος υιος γυναικος τινος ιουδαιας πιστης πατρος δε ελληνος
16:2	ος εμαρτυρειτο υπο των εν λυστροις και ικονιω αδελφων
16:3	τουτον ηθελησεν ο παυλος συν αυτω εξελθειν και λαβων περιετεμεν αυτον δια τους ιουδαιους τους οντας εν τοις τοποις εκεινοις ηδεισαν γαρ απαντες τον πατερα αυτου οτι ελλην υπηρχεν
16:4	ως δε διεπορευοντο τας πολεις παρεδιδουν αυτοις φυλασσειν τα δογματα τα κεκριμενα υπο των αποστολων και των πρεσβυτερων των εν ιερουσαλημ
16:5	αι μεν ουν εκκλησιαι εστερεουντο τη πιστει και επερισσευον τω αριθμω καθ ημεραν
16:6	διελθοντες δε την φρυγιαν και την γαλατικην χωραν κωλυθεντες υπο του αγιου πνευματος λαλησαι τον λογον εν τη ασια
16:7	ελθοντες κατα την μυσιαν επειραζον κατα την βιθυνιαν πορευεσθαι και ουκ ειασεν αυτους το πνευμα
16:8	παρελθοντες δε την μυσιαν κατεβησαν εις τρωαδα
16:9	και οραμα δια της νυκτος ωφθη τω παυλω ανηρ τις ην μακεδων εστως παρακαλων αυτον και λεγων διαβας εις μακεδονιαν βοηθησον ημιν
16:10	ως δε το οραμα ειδεν ευθεως εζητησαμεν εξελθειν εις την μακεδονιαν συμβιβαζοντες οτι προσκεκληται ημας ο κυριος ευαγγελισασθαι αυτους
16:11	αναχθεντες ουν απο της τρωαδος ευθυδρομησαμεν εις σαμοθρακην τη τε επιουση εις νεαπολιν
16:12	εκειθεν τε εις φιλιππους ητις εστιν πρωτη της μεριδος της μακεδονιας πολις κολωνια ημεν δε εν ταυτη τη πολει διατριβοντες ημερας τινας
16:13	τη τε ημερα των σαββατων εξηλθομεν εξω της πολεως παρα ποταμον ου ενομιζετο προσευχη ειναι και καθισαντες ελαλουμεν ταις συνελθουσαις γυναιξιν
16:14	και τις γυνη ονοματι λυδια πορφυροπωλις πολεως θυατειρων σεβομενη τον θεον ηκουεν ης ο κυριος διηνοιξεν την καρδιαν προσεχειν τοις λαλουμενοις υπο του παυλου
16:15	ως δε εβαπτισθη και ο οικος αυτης παρεκαλεσεν λεγουσα ει κεκρικατε με πιστην τω κυριω ειναι εισελθοντες εις τον οικον μου μεινατε και παρεβιασατο ημας
16:16	εγενετο δε πορευομενων ημων εις προσευχην παιδισκην τινα εχουσαν πνευμα πυθωνος απαντησαι ημιν ητις εργασιαν πολλην παρειχεν τοις κυριοις αυτης μαντευομενη
16:17	αυτη κατακολουθησασα τω παυλω και ημιν εκραζεν λεγουσα ουτοι οι ανθρωποι δουλοι του θεου του υψιστου εισιν οιτινες καταγγελλουσιν ημιν οδον σωτηριας
16:18	τουτο δε εποιει επι πολλας ημερας διαπονηθεις δε ο παυλος και επιστρεψας τω πνευματι ειπεν παραγγελλω σοι εν τω ονοματι ιησου χριστου εξελθειν απ αυτης και εξηλθεν αυτη τη ωρα
16:19	ιδοντες δε οι κυριοι αυτης οτι εξηλθεν η ελπις της εργασιας αυτων επιλαβομενοι τον παυλον και τον σιλαν ειλκυσαν εις την αγοραν επι τους αρχοντας
16:20	και προσαγαγοντες αυτους τοις στρατηγοις ειπον ουτοι οι ανθρωποι εκταρασσουσιν ημων την πολιν ιουδαιοι υπαρχοντες
16:21	και καταγγελλουσιν εθη α ουκ εξεστιν ημιν παραδεχεσθαι ουδε ποιειν ρωμαιοις ουσιν
16:22	και συνεπεστη ο οχλος κατ αυτων και οι στρατηγοι περιρρηξαντες αυτων τα ιματια εκελευον ραβδιζειν
16:23	πολλας τε επιθεντες αυτοις πληγας εβαλον εις φυλακην παραγγειλαντες τω δεσμοφυλακι ασφαλως τηρειν αυτους
16:24	ος παραγγελιαν τοιαυτην ειληφως εβαλεν αυτους εις την εσωτεραν φυλακην και τους ποδας αυτων ησφαλισατο εις το ξυλον
16:25	κατα δε το μεσονυκτιον παυλος και σιλας προσευχομενοι υμνουν τον θεον επηκροωντο δε αυτων οι δεσμιοι
16:26	αφνω δε σεισμος εγενετο μεγας ωστε σαλευθηναι τα θεμελια του δεσμωτηριου ανεωχθησαν τε παραχρημα αι θυραι πασαι και παντων τα δεσμα ανεθη
16:27	εξυπνος δε γενομενος ο δεσμοφυλαξ και ιδων ανεωγμενας τας θυρας της φυλακης σπασαμενος μαχαιραν εμελλεν εαυτον αναιρειν νομιζων εκπεφευγεναι τους δεσμιους
16:28	εφωνησεν δε φωνη μεγαλη ο παυλος λεγων μηδεν πραξης σεαυτω κακον απαντες γαρ εσμεν ενθαδε
16:29	αιτησας δε φωτα εισεπηδησεν και εντρομος γενομενος προσεπεσεν τω παυλω και τω σιλα
16:30	και προαγαγων αυτους εξω εφη κυριοι τι με δει ποιειν ινα σωθω
16:31	οι δε ειπον πιστευσον επι τον κυριον ιησουν χριστον και σωθηση συ και ο οικος σου
16:32	και ελαλησαν αυτω τον λογον του κυριου και πασιν τοις εν τη οικια αυτου
16:33	και παραλαβων αυτους εν εκεινη τη ωρα της νυκτος ελουσεν απο των πληγων και εβαπτισθη αυτος και οι αυτου παντες παραχρημα
16:34	αναγαγων τε αυτους εις τον οικον αυτου παρεθηκεν τραπεζαν και ηγαλλιασατο πανοικι πεπιστευκως τω θεω
16:35	ημερας δε γενομενης απεστειλαν οι στρατηγοι τους ραβδουχους λεγοντες απολυσον τους ανθρωπους εκεινους
16:36	απηγγειλεν δε ο δεσμοφυλαξ τους λογους τουτους προς τον παυλον οτι απεσταλκασιν οι στρατηγοι ινα απολυθητε νυν ουν εξελθοντες πορευεσθε εν ειρηνη
16:37	ο δε παυλος εφη προς αυτους δειραντες ημας δημοσια ακατακριτους ανθρωπους ρωμαιους υπαρχοντας εβαλον εις φυλακην και νυν λαθρα ημας εκβαλλουσιν ου γαρ αλλα ελθοντες αυτοι ημας εξαγαγετωσαν
16:38	ανηγγειλαν δε τοις στρατηγοις οι ραβδουχοι τα ρηματα ταυτα και εφοβηθησαν ακουσαντες οτι ρωμαιοι εισιν
16:39	και ελθοντες παρεκαλεσαν αυτους και εξαγαγοντες ηρωτων εξελθειν της πολεως
16:40	εξελθοντες δε εκ της φυλακης εισηλθον εις την λυδιαν και ιδοντες τους αδελφους παρεκαλεσαν αυτους και εξηλθον


16:1	Now he arrived at Derbe and Lystra. And behold, a certain disciple was there named Timothy, the son of a certain Jewish woman who believed, but his father was Greek,
16:2	who had a good testimony by the brothers in Lystra and Iconium.
16:3	Paul wanted [Timothy] to accompany him, and taking him, he circumcised him because of the Jews who were in those places, for they all knew that his father was Greek.
16:4	And as they were going through the cities, they were delivering to them the decrees to keep, which had been decided by the apostles and the elders at Jerusalem.
16:5	Therefore the churches were strengthened in the faith, and were growing in number each day.
16:6	Now when they had gone through Phrygia and the Galatian region, they were forbidden by the Holy Spirit from speaking the word in Asia,
16:7	having come to Mysia they attempted to go to Bithynia, but the Spirit did not permit them.
16:8	So they bypassed Mysia, and went down to Troas.
16:9	And a vision appeared during the night to Paul. A certain man of Macedonia was standing, urging him, and saying, "Come across to Macedonia and help us."
16:10	Now when he saw the vision, immediately we sought to go out to Macedonia, concluding that the Lord had called us to preach the gospel to them.
16:11	Therefore, putting to sea from Troas, we ran a straight course to Samothrace, and the next day came to Neapolis,
16:12	and from there to Philippi, which is chief of that part of Macedonia, a colony. And we were spending some days in that very city.
16:13	And on the Sabbath day we went outside the city beside a river, where prayer was customarily made; and having sat down we spoke to the women who assembled together [there].
16:14	And a certain woman named Lydia, a dealer of purple cloth of the city of Thyatira, who worshipped God, heard us, whose heart the Lord opened to give heed to the things spoken by Paul.
16:15	And when she and her household were baptized, she urged us, saying, "If you have judged me to be faithful to the Lord, come to my house and stay."So she persuaded us.
16:16	Now it came to pass, as we went to prayer, that a certain slave girl, having a spirit of Python, met us, who brought much profit to her masters by fortune telling.
16:17	This girl, following after Paul and us, was crying out, saying, "These men are the servants of the Most High God, who proclaim to us the way of salvation."
16:18	And this she did for many days. But Paul, being greatly annoyed and turning around, said to the spirit, "I command you in the name of Jesus Christ to come out of her."And he came out in that very hour.
16:19	And when her masters saw that the hope of their profit was gone, they took Paul and Silas, and dragged [them] to the marketplace to the rulers.
16:20	And bringing them to the magistrates they said, "These men, being Jews, are agitating our city;
16:21	and they are proclaiming customs which are not lawful for us to receive or to do, since we are Romans."
16:22	And the crowd rose up together against them; and the magistrates tore their clothes and ordered [men] to beat [them] with rods.
16:23	And when they laid many strokes on them, they cast them into prison, commanding the prison keeper to keep them securely;
16:24	who, having received such a command, cast them into the inner prison and fastened their feet in the stocks.
16:25	Now about midnight Paul and Silas were praying and singing hymns to God, and the prisoners were listening to them.
16:26	And suddenly there was a great earthquake, so that the foundations of the prison were shaken; and immediately all the doors were opened and all the bonds were loosed.
16:27	And becoming awake, the prison keeper, seeing the doors of the prison open, drawing a sword, he was about to kill himself, supposing the prisoners to have escaped.
16:28	But Paul called out with a loud voice, saying, "Do not harm yourself, for we are all here."
16:29	And asking for a light he rushed in, and he came trembling, and fell before Paul and Silas,
16:30	and he brought them forth outside and said, "Sirs, what must I do to be saved?"
16:31	And they said, "Believe on the Lord Jesus Christ, and you shall be saved, you and your household."
16:32	And they spoke the word of the Lord to him and to all those in his house.
16:33	And taking them along in that same hour of the night and washed their wounds, and immediately he and all his family were baptized.
16:34	And bringing them up into his house, he set a meal before them; and he rejoiced with his whole house, having believed in God.
16:35	Now when it became day, the magistrates sent the officers, saying, "Release those men."
16:36	And the prison keeper announced these words to Paul, saying, "The magistrates have sent so that you may be released. Now therefore depart, and go in peace."
16:37	But Paul said to them, "They beat us publicly, although we were uncondemned Romans, and they cast [us] into prison, and now do they cast us out secretly? No indeed! Let them come themselves and lead us out."
16:38	And the officers related to the magistrates these words, and they were afraid when they heard that they were Romans.
16:39	And coming, they appealed to them, and bringing them out, they asked them to depart from the city.
16:40	And coming out from the prison, they entered into [the house of] Lydia; and seeing the brothers, they encouraged them and departed.

Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Acts - Chapter: 16

Cookies & Privacy