Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Acts - Chapter: 17


17:1	διοδευσαντες δε την αμφιπολιν και απολλωνιαν ηλθον εις θεσσαλονικην οπου ην η συναγωγη των ιουδαιων
17:2	κατα δε το ειωθος τω παυλω εισηλθεν προς αυτους και επι σαββατα τρια διελεξατο αυτοις απο των γραφων
17:3	διανοιγων και παρατιθεμενος οτι τον χριστον εδει παθειν και αναστηναι εκ νεκρων και οτι ουτος εστιν ο χριστος ιησους ον εγω καταγγελλω υμιν
17:4	και τινες εξ αυτων επεισθησαν και προσεκληρωθησαν τω παυλω και τω σιλα των τε σεβομενων ελληνων πολυ πληθος γυναικων τε των πρωτων ουκ ολιγαι
17:5	προσλαβομενοι δε οι ιουδαιοι οι απειθουντες των αγοραιων τινας ανδρας πονηρους και οχλοποιησαντες εθορυβουν την πολιν επισταντες τε τη οικια ιασονος εζητουν αυτους αγαγειν εις τον δημον
17:6	μη ευροντες δε αυτους εσυρον τον ιασονα και τινας αδελφους επι τους πολιταρχας βοωντες οτι οι την οικουμενην αναστατωσαντες ουτοι και ενθαδε παρεισιν
17:7	ους υποδεδεκται ιασων και ουτοι παντες απεναντι των δογματων καισαρος πρασσουσιν βασιλεα λεγοντες ετερον ειναι ιησουν
17:8	εταραξαν δε τον οχλον και τους πολιταρχας ακουοντας ταυτα
17:9	και λαβοντες το ικανον παρα του ιασονος και των λοιπων απελυσαν αυτους
17:10	οι δε αδελφοι ευθεως δια της νυκτος εξεπεμψαν τον τε παυλον και τον σιλαν εις βεροιαν οιτινες παραγενομενοι εις την συναγωγην απηεσαν των ιουδαιων
17:11	ουτοι δε ησαν ευγενεστεροι των εν θεσσαλονικη οιτινες εδεξαντο τον λογον μετα πασης προθυμιας το καθ ημεραν ανακρινοντες τας γραφας ει εχοι ταυτα ουτως
17:12	πολλοι μεν ουν εξ αυτων επιστευσαν και των ελληνιδων γυναικων των ευσχημονων και ανδρων ουκ ολιγοι
17:13	ως δε εγνωσαν οι απο της θεσσαλονικης ιουδαιοι οτι και εν τη βεροια κατηγγελη υπο του παυλου ο λογος του θεου ηλθον κακει σαλευοντες τους οχλους
17:14	ευθεως δε τοτε τον παυλον εξαπεστειλαν οι αδελφοι πορευεσθαι ως επι την θαλασσαν υπεμενον δε ο τε σιλας και ο τιμοθεος εκει
17:15	οι δε καθιστωντες τον παυλον ηγαγον αυτον εως αθηνων και λαβοντες εντολην προς τον σιλαν και τιμοθεον ινα ως ταχιστα ελθωσιν προς αυτον εξηεσαν
17:16	εν δε ταις αθηναις εκδεχομενου αυτους του παυλου παρωξυνετο το πνευμα αυτου εν αυτω θεωρουντι κατειδωλον ουσαν την πολιν
17:17	διελεγετο μεν ουν εν τη συναγωγη τοις ιουδαιοις και τοις σεβομενοις και εν τη αγορα κατα πασαν ημεραν προς τους παρατυγχανοντας
17:18	τινες δε και των επικουρειων και των στοικων φιλοσοφων συνεβαλλον αυτω και τινες ελεγον τι αν θελοι ο σπερμολογος ουτος λεγειν οι δε ξενων δαιμονιων δοκει καταγγελευς ειναι οτι τον ιησουν και την αναστασιν ευηγγελιζετο
17:19	επιλαβομενοι τε αυτου επι τον αρειον παγον ηγαγον λεγοντες δυναμεθα γνωναι τις η καινη αυτη η υπο σου λαλουμενη διδαχη
17:20	ξενιζοντα γαρ τινα εισφερεις εις τας ακοας ημων βουλομεθα ουν γνωναι τι αν θελοι ταυτα ειναι
17:21	αθηναιοι δε παντες και οι επιδημουντες ξενοι εις ουδεν ετερον ευκαιρουν η λεγειν τι και ακουειν καινοτερον
17:22	σταθεις δε ο παυλος εν μεσω του αρειου παγου εφη ανδρες αθηναιοι κατα παντα ως δεισιδαιμονεστερους υμας θεωρω
17:23	διερχομενος γαρ και αναθεωρων τα σεβασματα υμων ευρον και βωμον εν ω επεγεγραπτο αγνωστω θεω ον ουν αγνοουντες ευσεβειτε τουτον εγω καταγγελλω υμιν
17:24	ο θεος ο ποιησας τον κοσμον και παντα τα εν αυτω ουτος ουρανου και γης κυριος υπαρχων ουκ εν χειροποιητοις ναοις κατοικει
17:25	ουδε υπο χειρων ανθρωπων θεραπευεται προσδεομενος τινος αυτος διδους πασιν ζωην και πνοην κατα παντα
17:26	εποιησεν τε εξ ενος αιματος παν εθνος ανθρωπων κατοικειν επι παν το προσωπον της γης ορισας προστεταγμενους καιρους και τας οροθεσιας της κατοικιας αυτων
17:27	ζητειν τον κυριον ει αρα γε ψηλαφησειαν αυτον και ευροιεν καιγε ου μακραν απο ενος εκαστου ημων υπαρχοντα
17:28	εν αυτω γαρ ζωμεν και κινουμεθα και εσμεν ως και τινες των καθ υμας ποιητων ειρηκασιν του γαρ και γενος εσμεν
17:29	γενος ουν υπαρχοντες του θεου ουκ οφειλομεν νομιζειν χρυσω η αργυρω η λιθω χαραγματι τεχνης και ενθυμησεως ανθρωπου το θειον ειναι ομοιον
17:30	τους μεν ουν χρονους της αγνοιας υπεριδων ο θεος τα νυν παραγγελλει τοις ανθρωποις πασιν πανταχου μετανοειν
17:31	διοτι εστησεν ημεραν εν η μελλει κρινειν την οικουμενην εν δικαιοσυνη εν ανδρι ω ωρισεν πιστιν παρασχων πασιν αναστησας αυτον εκ νεκρων
17:32	ακουσαντες δε αναστασιν νεκρων οι μεν εχλευαζον οι δε ειπον ακουσομεθα σου παλιν περι τουτου
17:33	και ουτως ο παυλος εξηλθεν εκ μεσου αυτων
17:34	τινες δε ανδρες κολληθεντες αυτω επιστευσαν εν οις και διονυσιος ο αρεοπαγιτης και γυνη ονοματι δαμαρις και ετεροι συν αυτοις


17:1	διοδευσαντες δε την αμφιπολιν και απολλωνιαν ηλθον εις θεσσαλονικην οπου ην η συναγωγη των ιουδαιων
17:2	κατα δε το ειωθος τω παυλω εισηλθεν προς αυτους και επι σαββατα τρια διελεγετο αυτοις απο των γραφων
17:3	διανοιγων και παρατιθεμενος οτι τον χριστον εδει παθειν και αναστηναι εκ νεκρων και οτι ουτος εστιν ο χριστος ιησους ον εγω καταγγελλω υμιν
17:4	και τινες εξ αυτων επεισθησαν και προσεκληρωθησαν τω παυλω και τω σιλα των τε σεβομενων ελληνων πολυ πληθος γυναικων τε των πρωτων ουκ ολιγαι
17:5	ζηλωσαντες δε οι απειθουντες ιουδαιοι και προσλαβομενοι των αγοραιων τινας ανδρας πονηρους και οχλοποιησαντες εθορυβουν την πολιν επισταντες τε τη οικια ιασονος εζητουν αυτους αγαγειν εις τον δημον
17:6	μη ευροντες δε αυτους εσυρον τον ιασονα και τινας αδελφους επι τους πολιταρχας βοωντες οτι οι την οικουμενην αναστατωσαντες ουτοι και ενθαδε παρεισιν
17:7	ους υποδεδεκται ιασων και ουτοι παντες απεναντι των δογματων καισαρος πραττουσιν βασιλεα λεγοντες ετερον ειναι ιησουν
17:8	εταραξαν δε τον οχλον και τους πολιταρχας ακουοντας ταυτα
17:9	και λαβοντες το ικανον παρα του ιασονος και των λοιπων απελυσαν αυτους
17:10	οι δε αδελφοι ευθεως δια της νυκτος εξεπεμψαν τον τε παυλον και τον σιλαν εις βεροιαν οιτινες παραγενομενοι εις την συναγωγην των ιουδαιων απηεσαν
17:11	ουτοι δε ησαν ευγενεστεροι των εν θεσσαλονικη οιτινες εδεξαντο τον λογον μετα πασης προθυμιας το καθ ημεραν ανακρινοντες τας γραφας ει εχοι ταυτα ουτως
17:12	πολλοι μεν ουν εξ αυτων επιστευσαν και των ελληνιδων γυναικων των ευσχημονων και ανδρων ουκ ολιγοι
17:13	ως δε εγνωσαν οι απο της θεσσαλονικης ιουδαιοι οτι και εν τη βεροια κατηγγελη υπο του παυλου ο λογος του θεου ηλθον κακει σαλευοντες τους οχλους
17:14	ευθεως δε τοτε τον παυλον εξαπεστειλαν οι αδελφοι πορευεσθαι ως επι την θαλασσαν υπεμενον δε ο τε σιλας και ο τιμοθεος εκει
17:15	οι δε καθιστωντες τον παυλον ηγαγον αυτον εως αθηνων και λαβοντες εντολην προς τον σιλαν και τιμοθεον ινα ως ταχιστα ελθωσιν προς αυτον εξηεσαν
17:16	εν δε ταις αθηναις εκδεχομενου αυτους του παυλου παρωξυνετο το πνευμα αυτου εν αυτω θεωρουντι κατειδωλον ουσαν την πολιν
17:17	διελεγετο μεν ουν εν τη συναγωγη τοις ιουδαιοις και τοις σεβομενοις και εν τη αγορα κατα πασαν ημεραν προς τους παρατυγχανοντας
17:18	τινες δε των επικουρειων και των στωικων φιλοσοφων συνεβαλλον αυτω και τινες ελεγον τι αν θελοι ο σπερμολογος ουτος λεγειν οι δε ξενων δαιμονιων δοκει καταγγελευς ειναι οτι τον ιησουν και την αναστασιν αυτοις ευηγγελιζετο
17:19	επιλαβομενοι τε αυτου επι τον αρειον παγον ηγαγον λεγοντες δυναμεθα γνωναι τις η καινη αυτη η υπο σου λαλουμενη διδαχη
17:20	ξενιζοντα γαρ τινα εισφερεις εις τας ακοας ημων βουλομεθα ουν γνωναι τι αν θελοι ταυτα ειναι
17:21	αθηναιοι δε παντες και οι επιδημουντες ξενοι εις ουδεν ετερον ευκαιρουν η λεγειν τι και ακουειν καινοτερον
17:22	σταθεις δε ο παυλος εν μεσω του αρειου παγου εφη ανδρες αθηναιοι κατα παντα ως δεισιδαιμονεστερους υμας θεωρω
17:23	διερχομενος γαρ και αναθεωρων τα σεβασματα υμων ευρον και βωμον εν ω επεγεγραπτο αγνωστω θεω ον ουν αγνοουντες ευσεβειτε τουτον εγω καταγγελλω υμιν
17:24	ο θεος ο ποιησας τον κοσμον και παντα τα εν αυτω ουτος ουρανου και γης κυριος υπαρχων ουκ εν χειροποιητοις ναοις κατοικει
17:25	ουδε υπο χειρων ανθρωπων θεραπευεται προσδεομενος τινος αυτος διδους πασιν ζωην και πνοην κατα παντα
17:26	εποιησεν τε εξ ενος αιματος παν εθνος ανθρωπων κατοικειν επι παν το προσωπον της γης ορισας προτεταγμενους καιρους και τας οροθεσιας της κατοικιας αυτων
17:27	ζητειν τον κυριον ει αρα γε ψηλαφησειαν αυτον και ευροιεν καιτοιγε ου μακραν απο ενος εκαστου ημων υπαρχοντα
17:28	εν αυτω γαρ ζωμεν και κινουμεθα και εσμεν ως και τινες των καθ υμας ποιητων ειρηκασιν του γαρ και γενος εσμεν
17:29	γενος ουν υπαρχοντες του θεου ουκ οφειλομεν νομιζειν χρυσω η αργυρω η λιθω χαραγματι τεχνης και ενθυμησεως ανθρωπου το θειον ειναι ομοιον
17:30	τους μεν ουν χρονους της αγνοιας υπεριδων ο θεος τα νυν παραγγελλει τοις ανθρωποις πασιν πανταχου μετανοειν
17:31	διοτι εστησεν ημεραν εν η μελλει κρινειν την οικουμενην εν δικαιοσυνη εν ανδρι ω ωρισεν πιστιν παρασχων πασιν αναστησας αυτον εκ νεκρων
17:32	ακουσαντες δε αναστασιν νεκρων οι μεν εχλευαζον οι δε ειπον ακουσομεθα σου παλιν περι τουτου
17:33	και ουτως ο παυλος εξηλθεν εκ μεσου αυτων
17:34	τινες δε ανδρες κολληθεντες αυτω επιστευσαν εν οις και διονυσιος ο αρεοπαγιτης και γυνη ονοματι δαμαρις και ετεροι συν αυτοις


17:1	Now traveling through Amphipolis and Apollonia, they came to Thessalonica, where there was a synagogue of the Jews.
17:2	And according to Paul's custom, he went in to them, and for three Sabbaths he reasoned with them from the Scriptures,
17:3	interpreting and pointing out that it was necessary for the Christ to suffer, and to arise from the dead, and [saying ]that "This is the Christ, Jesus, whom I proclaim to you."
17:4	And some of them were persuaded and were joined with Paul and Silas, both of the devout Greeks, a great multitude, and not a few of the chief women.
17:5	And the Jews who did not believe [ ]took some wicked men from the marketplace, and forming a mob, [they ]threw the city into disorder, and came upon the house of Jason, and sought to bring them to the people.
17:6	But when they did not find them, they dragged Jason and some brothers to the rulers of the city, crying out, "The men who have upset the whole world, these have come here, too;
17:7	whom Jason has received; and these all practice contrary to the decrees of Caesar, saying there is another king-Jesus."
17:8	And they troubled the crowd and the rulers of the city when they heard these things.
17:9	And having taken the security bond from Jason and the rest, they released them.
17:10	Then the brothers immediately sent Paul and Silas away during the night to Berea. When they arrived, they went into the synagogue of the Jews.
17:11	And these were more noble-minded than[ ]those in Thessalonica, who received the word with all readiness, each day examining the Scriptures [to see ]whether these things might be so.
17:12	Therefore many of them believed, and not a few of the prominent Greek women and men.
17:13	But when the Jews from Thessalonica learned that the word of God was proclaimed by Paul in Berea, they came there also, agitating the crowds.
17:14	Then immediately the brothers sent Paul away, to go toward the sea; but both Silas and Timothy remained there.
17:15	And those conducting Paul brought him to Athens; and receiving a command for Silas and Timothy, that as quickly as possible they should come to him, they departed.
17:16	And in Athens, while Paul waited for them, his spirit was provoked within him when he saw that the city was full of idols.
17:17	Therefore he reasoned in the synagogue with the Jews and with the [Gentile] worshippers, and in the marketplace daily with those coming by.
17:18	And also some of the Epicurean and of the Stoic philosophers were conversing with him. And some were saying, "What does this seed-picker wish to say?"But others [said], "He seems to be a proclaimer of foreign deities,"because he was preaching the good news of Jesus and the resurrection.
17:19	And taking hold of him, they brought [him] to the Areopagus, saying, "Are we able to know what this new doctrine is you speak about?
17:20	For you are bringing some strange things to our ears. Therefore we desire to know what these things might mean."
17:21	Now all the Athenians and the strangers staying there as visitors spent their time in nothing other than to say or to hear some new thing.
17:22	Then Paul stood in the midst of the Areopagus and said, "Men, Athenians, according to all things I perceive you as [being ]very religious;
17:23	for as I passed by and considered the objects of your worship, I found also an altar on which it had been inscribed: TO THE UNKNOWN GOD. Therefore, [Him] whom being ignorant of you worship, this [One] I announce to you:
17:24	The God who made the world and all the things in it, Him being Lord of heaven and earth, does not dwell in temples made by human hands,
17:25	nor by the hands of men is He served, as though He needed anything, for He gives to all life, and breath, with respect to all things.
17:26	And He made from one blood every nation of men to dwell upon all the face of the earth, and He ordained their preappointed times and the boundaries of their dwellings,
17:27	[in order for them ]to seek the Lord, if perhaps indeed they might grope for Him and find [Him], and yet being indeed not far from each one of us;
17:28	for in Him we live and move and have our being, as also some of your own poets have said, 'For we are also His offspring.'
17:29	"Therefore, being the offspring of God, we ought not to suppose that the Godhead is like gold or silver or stone, something shaped by art and the imagination of man.
17:30	So then these times of ignorance God overlooked, but now He commands all men everywhere to repent,
17:31	because He has appointed a day in which He is going to judge the world in righteousness by [the] Man whom He has appointed, having given proof to all, by raising Him from the dead."
17:32	But when they heard of the resurrection of the dead, some were scoffing, but others said, "We will hear you again concerning this."
17:33	And thus Paul went forth from their midst.
17:34	However, some men were joined to him and believed, among whom were also Dionysius the Areopagite, a woman named Damaris, and others with them.

Textus Receptus Bibles

Parallel Bibles

Acts - Chapter: 17

Cookies & Privacy